Langs de tuin staat een tuinkantoor met garage en schuur waarin glas, hout en staal elkaar direct afwisselen. De grote ramen trekken het daglicht diep naar binnen, terwijl de strakke opbouw het geheel rustig en helder houdt. In de projecttekst wordt die combinatie ook benoemd: een praktische werkruimte met ruimte voor rust en concentratie, zonder dat het gebouw zijn compacte, nuchtere vorm verliest.

Een strakke lijn tussen werken, stallen en opbergen

De opzet is leesbaar vanaf buiten. Links en rechts verschillen de volumes, maar de lijn van het dak en de herhaling in de gevelbekleding verbinden ze met elkaar. Daardoor werkt het geheel als een tuinkantoor met garage en schuur, zonder losse delen die elk hun eigen taal spreken. De donkere houtachtige bekleding laat de ramen extra opvallen. Rond de verharding van klinkers krijgt het gebouw een stevige basis, terwijl de groene tuin de randen zachter maakt.

Juist door die heldere indeling krijgt de werkruimte binnen een eigen plek. De route van buiten naar binnen is kort en direct, met glas dat het contact met de tuin behoudt. Het is een logische combinatie: een ruimte om te werken, een deel om op te bergen en een deel dat als garage gebruikt kan worden. Het ontwerp zet die functies niet weg in details, maar maakt ze zichtbaar in de opbouw van het gebouw.

Donkere houten vlakken en een blauwgroen dak

De moderne tuinkantoor gevel is opgebouwd uit horizontale delen in een donkere houttint. Dat geeft het volume een duidelijke richting, zeker naast de grote glasvlakken aan de voor- en zijkant. De planken tonen hun nerf en voegen, waardoor het oppervlak niet vlak oogt maar gelaagd. Aan de bovenzijde loopt een blauwgroen staaldak mee, met goot en regenpijp die zichtbaar in het lijnenspel van de constructie zijn opgenomen.

Dat dak accentueert de strakke kapvorm zonder zwaar te worden. De kleur ligt tussen groen en blauw in en vormt een rustig contrast met het donkere hout. Onder de dakrand blijft de gevel helder afleesbaar, ook bij de overgang naar de schuur- of garagezijde. In die combinatie van materiaal en lijn zit de kracht van het ontwerp: geen opsmuk, wel een duidelijke ordening van vlakken, openingen en afwatering.

Grote ramen trekken het licht naar de werkplek

De grote ramen zijn meer dan een visueel gebaar. Ze bepalen hoe de ruimte werkt. In de werkruimte met daglicht valt het licht breed binnen en schuift het over het hout van wanden en plafond. Overdag zijn de ramen de hoofdbron, terwijl de spotverlichting op rail in de avond het werkvlak apart aanzet. Daardoor blijft de kamer leesbaar als werkplek, ook wanneer het buiten donkerder wordt.

Vanuit de ruimte is de tuin steeds aanwezig. De glaswand kijkt uit op bomen, gras en verharding, waardoor de werkplek niet loskomt van de omgeving. Dat geeft het tuinkantoor een andere dynamiek dan een afgesloten bijgebouw: de tafel staat dicht bij het raam, de zichtlijnen lopen naar buiten en de schaal van de kamer blijft overzichtelijk. De opening van het raam en de plaats van de meubels sturen samen de manier van werken.

Hout binnen, balken boven

Binnen verandert het beeld direct. Waar buiten donker hout en staal domineren, brengen de wanden binnen een warmere toon in beeld. De houten bekleding loopt door langs de vlakken en wordt aangevuld met zichtbare balken en plafondlatten. Dat geeft de ruimte ritme. Niet vlak en glad, maar opgebouwd uit lijnen die het plafond optillen en de lengte van het vertrek benadrukken.

De werktafels staan tegen of vlak bij de ramen, zodat het daglicht rechtstreeks op het blad valt. In de foto’s is ook de combinatie met zwart kozijnwerk en grijze deur- of plintdelen zichtbaar. Het resultaat is een werkruimte met daglicht waarin materiaal en licht elkaar afwisselen. De zachte weerkaatsing van buitengroen in het glas maakt de ruimte minder afgesloten, terwijl de houten binnenzijde het geheel visueel samenhoudt.

Railspots en houten plafondlijnen

Het plafond laat een tweede laag zien. Tussen de houten balken hangt een zwart railsysteem met meerdere spots, precies op de plekken waar licht nodig is. Die opbouw is functioneel, maar ook grafisch: de donkere lijn van de verlichting loopt langs de constructie en blijft zichtbaar. Onder dat plafond blijft de kamer rustig van maat, met werkplekken die niet te dicht op elkaar staan en toch compact genoeg blijven voor dagelijks gebruik.

In de interieurbeelden valt ook op hoe de wandafwerking doorloopt naar de raamzijde. Verticale planken, vlakke panelen en donkere kozijnen zorgen voor contrast zonder drukte. Het is een tuinkantoor met werkruimte waarin de materialen niet zijn weggestopt. Ze bepalen juist de sfeer van de ruimte. Licht, hout en zwart metaal houden elkaar in evenwicht zonder dat het beeld stijf wordt.

Van tuin naar deur in één korte beweging

Rond het gebouw ligt een verharding van klinkers en stenen die de volumes scherp begrenst. Die ondergrond vangt het licht anders op dan de gevel en maakt de overgang van tuin naar ingang goed zichtbaar. Aan de zijkant is de grote opening van de garage- of schuurfunctie te zien, donker en breed, met het staaldak daarboven. Zo krijgt het bijgebouw een tweede gezicht: werken gebeurt aan de ene zijde, opslag en stalling aan de andere.

Die afwisseling houdt het project helder. De buitenruimte blijft open, maar de bouwmassa is wel duidelijk aanwezig. De gevelbekleding, het glas en het dakvlak spreken elk hun eigen taal, terwijl de samenhang zit in de eenvoudige vorm en de beperkte reeks materialen. Daardoor leest het tuinkantoor met garage en schuur als één gebouw, met verschillende functies die op een rustige manier naast elkaar bestaan.

Wie dichterbij komt, ziet vooral hoe zorgvuldig de details elkaar opvolgen: de horizontale voegen in het hout, de rand van de goot, de regenpijp naast het dakvlak en de scherpe overgang van glas naar bekleding. Binnen keert dat terug in het houten plafond, de zichtbare balken en de werkplekken langs het raam. Het is precies die herhaling van lijnen en licht die het project zijn duidelijke, ingetogen karakter geeft.

Bekijk hier meer informatie over dit project