De twee zadeldaken bepalen meteen het beeld van deze landelijk moderne woning met zadeldaken. Het voorste volume is uitgevoerd in wit gekeimd metselwerk, terwijl het terugliggende deel donker is bekleed met zwarte gepotdekselde planken. Die tegenstelling werkt door in de hele opbouw: een helder hoofdvolume, daarachter een compacter deel met een lagere ligging en een zwaardere schaduw. Blank eiken bij entree en constructie voegt een zachtere laag toe tussen steen, hout en glas.

Twee kappen, één duidelijke opbouw

De massa is opgebouwd uit twee zadeldaken die in elkaar vallen. Daardoor krijgt de woning een uitgesproken profilering zonder dat de vorm druk wordt. Het hoofdvolume staat vooraan en draagt het wit gekeimde metselwerk; het bijgebouw schuift terug en krijgt een donkerdere huid. Dat verschil is niet alleen zichtbaar aan de gevel, maar ook aan de daklijn. De kappen lopen onderling door, waardoor de woning compact oogt en tegelijk veel ruimte onder het dak biedt.

Onder die twee kappen loopt de verdieping volledig door. Dat levert verrassend veel woonoppervlak op, zonder dat de woning van buiten breed of log wordt. De zadeldaken geven de bovenste bouwlaag een rustige, doorlopende lijn, terwijl de lagere terugliggende zone het geheel lucht houdt. In de zij- en vooraanzichten vallen de rechthoekige raamopeningen scherp af tegen het metselwerk en de donkere bekleding, wat de volumes leesbaar maakt.

Wit gekeimd metselwerk naast zwarte houtbekleding

Het contrast tussen het wit gekeimde metselwerk en de zwarte houtgevelbekleding is de meest directe ingreep in het ontwerp. Het metselwerk van het hoofdvolume vangt het licht op en houdt de voorzijde helder, terwijl de zwarte gepotdekselde planken het terugliggende deel dieper laten lijken. Door de planken horizontaal te laten doorlopen, krijgt het bijgebouw een eigen maat en ritme. Zo blijft de samenstelling eenvoudig afleesbaar: hier het hoofddeel, daar het aanliggende volume.

Ook de dakvlakken versterken dat onderscheid. De zwarte dakdelen sluiten aan op de donkere bekleding, waardoor dak en wand meer als één massa gelezen worden. Aan de randen zorgen de scherpe aansluitingen voor een rustige lijn, zonder overbodige details. De woning gebruikt kleur dus niet als decor, maar als middel om de verschillende delen van het huis uit elkaar te houden. Dat maakt de gevels helder, zelfs wanneer je er van een afstand naar kijkt.

Blank eiken brengt detail naar de entree

De voordeur, de schuurdeuren en de zichtbare houtconstructie zijn uitgevoerd in blank eiken. Daardoor krijgt vooral de entreezone een tastbaar karakter. Het hout zit niet verstopt in kleine accenten, maar staat zichtbaar in de voorgrond, onder de dakrand en bij de doorgangen. In het wit en zwart van de woning werkt dat als een derde laag: lichter dan de gevelbekleding, warmer van toon dan het metselwerk, en precies zichtbaar waar je het aanraakt of passeert.

Die houtkeuze loopt ook door in de overgangen tussen binnen en buiten. Het blank eiken markeert de route naar de woning en geeft de schuurdeuren een rustige, stevige uitstraling. Rond de zichtbare constructie lees je hoe het hout de daklijnen ondersteunt zonder ze te verbergen. Daardoor komt de opbouw van het huis niet alleen uit de massa, maar ook uit de materiaalkeuze naar voren.

Overdekt terras met hout en glas aan de tuinzijde

Aan de achterzijde ligt een overdekt terras met hout en glas. De houten constructie maakt de overgang tussen leefruimte en tuin zichtbaar, terwijl de grote glaspartijen het zicht naar buiten openhouden. Het terras ligt niet los van de woning, maar onder de lijn van het dak en in direct contact met de achtergevel. Dat maakt het een verlengstuk van de leefruimtes, met beschutting boven het hoofd en openheid aan de tuinzijde.

Vanuit de achterzijde is de relatie tussen koken, eten en buiten helder afleesbaar. De glasvlakken laten daglicht diep naar binnen vallen en geven de achtergevel meer lengte. Onder het overdekte deel tekent het hout de constructie af tegen het glas, waardoor de ruimte een duidelijke begrenzing krijgt zonder gesloten te worden. Het resultaat is een buitenruimte die mee in de plattegrond werkt, niet ernaast staat.

Grote raampartijen aan de leefruimte

De woning gebruikt grote raampartijen om de leefruimte aan de tuin te koppelen. In de woonkamer en aan de achtergevel zorgen de brede glasvlakken voor zichtlijnen naar buiten en voor veel daglicht in de ruimte. De openingen zijn recht en helder gehouden, zonder overdadige omlijsting. Daardoor krijgt het interieur een nuchtere basis van licht, vlak en uitzicht, terwijl de houten elementen de harde lijnen iets verzachten.

Ook in de gevelcompositie spelen die ramen een duidelijke rol. Ze doorbreken het metselwerk op vaste plekken en laten zien waar de woonfuncties liggen. In combinatie met het overdekte terras ontstaat een zone die zich uitstrekt van binnen naar buiten. De tuin blijft zichtbaar, zelfs wanneer je in de keuken of woonkamer staat. Dat zicht houdt de achterzijde levendig zonder dat er extra gebaren nodig zijn.

Open trap, strakke lijnen en een lichte entree

Binnen begint de woning met een open trap met houten treden. De trap heeft een slanke, moderne opbouw met donkere constructiedelen langs de zijkant en lichte wanden eromheen. In de entreezone liggen lichtgrijze tegels, waardoor de treden en de lijn van de trap nog duidelijker loskomen van de achtergrond. Het geheel is rustig van kleur, maar niet vlak; de materialen geven de ruimte net genoeg spanning.

De trap werkt als ruimtelijk anker in de open leefzone. Je ziet de helling, de open tredes en de doorgang erlangs in één beweging. Omdat de constructie zichtbaar blijft, krijgt de entree geen gesloten hoek maar een open opmaat naar de rest van het huis. Ook hier speelt hout een rol, nu niet als afwerking van een deur of geveldeel, maar als onderdeel van een strakke binnenstructuur.

Leefkeuken met kookeiland en zicht op tafel en tuin

Aan de achterzijde is een leefkeuken met kookeiland gecreëerd. Vanaf het eiland kijk je richting de eettafel, het overdekte terras en de tuin. Die zichtlijn maakt de keuken tot een schakel in de woning, niet tot een afgesloten werkplek. Het witte eiland staat los in de ruimte, terwijl de eiken kastenwand de wandzijde invult met meer massa en diepte. Samen geven ze de keuken een heldere, rechte opstelling.

De materialen in de keuken sluiten aan op de rest van het huis: wit voor het werkvlak, eiken voor de kasten en hout elders in de woning. Daardoor blijft de overgang naar woonkamer en buitenruimte rustig leesbaar. De zichtlijn vanaf het kookeiland is daarbij het sterkste detail. Je ziet de tafel, het terras en het groen achter glas in één blikveld, waardoor de achterzijde van de woning als één aaneengesloten leefzone functioneert.

Hout, glas en ritme in het interieur

In het interieur komen de donkere trapdelen, de houten treden, de eiken kastenwand en de grote glaspartijen samen in een ritme van licht en materiaal. De woning kiest niet voor veel verschillende afwerkingen, maar laat enkele duidelijke elementen terugkomen. Dat maakt de ruimtes leesbaar. Een houten vlak markeert een doorgang, glas opent het zicht, en wit houdt de wanden terughoudend.

Juist door die beperking blijft de aandacht bij de vorm van het huis. De open woonruimte, de trap en de keuken met eiland zijn geen losse onderdelen, maar opeenvolgende plekken binnen dezelfde opbouw. De hoge zichtlijnen onder de zadeldaken, het doorlopende vloerbeeld en de zichtbare houtconstructie maken de woning ruim zonder dat er grote gebaren nodig zijn. Alles draait om de manier waarop massa, licht en materiaal elkaar raken.

Wie deze woning leest, ziet vooral hoe de twee kappen het plan dragen. Het wit gekeimde hoofdvolume, het donkere terugliggende deel, de blank eiken details en de glazen achterzijde vormen samen een duidelijke ordening. Binnen loopt die lijn door in de open trap en de leefkeuken met eiland. Buiten vindt diezelfde logica haar vervolg in het overdekte terras en de tuin, waar hout en glas de overgang markeren.