De marmer-terrazzo mozaïekvloer bepaalt meteen de toon van dit klassiek Italiaans interieur renovatie. Het oppervlak vangt het licht diffuus op, terwijl de bordeauxrode wandvlakken en het witte lijstwerk de ruimte in rustige banen verdelen. Wat ooit een zomerhuis was, kreeg zo een andere schaal: minder gesloten, minder zwaar, met zichtlijnen die zich openen naar de omgeving en naar de lange vensters en boogopeningen in het huis.

Een zomerhuis dat ruimte moest maken voor licht

De ingreep draaide niet om het toevoegen van meer decor, maar om het vrijmaken van wat al aanwezig was. Het interieur moest licht en luchtig worden en tegelijk de klassieke Italiaanse vormentaal behouden. Daarom blijven de wanden helder in hun profiel, met panelen die diepte geven zonder onrust te brengen. In de kamers zie je hoe de route zich telkens verplaatst van een donkere nis naar een opening met uitzicht, of van een strakke wand naar een ruimte met hogere plafonds en meer daglicht.

Die keuze is ook voelbaar in de overgangen tussen vertrekken. De monumentale boogopeningen trekken het perspectief open en verbinden de binnenruimtes met terrassen en loggia’s. In plaats van harde grenzen ontstaan doorzichten. Zelfs in de meer besloten kamers blijft de relatie met buiten leesbaar, omdat ramen, deuren en omlijstingen niet als losse elementen worden behandeld maar als onderdeel van dezelfde architectonische beweging.

Marmer-terrazzo mozaïekvloer als basis van de reconstructie

De restauratie van de vloer vormt een van de meest duidelijke ingrepen in de reconstructie. De marmer-terrazzo mozaïekvloer sluit aan op de historische laag van het huis, met steenmotieven die zich subtiel herhalen zonder de ruimte te domineren. Dat werkt vooral goed in combinatie met het witte stucwerk en de warme panelen: de vloer blijft aanwezig als basis, maar vraagt niet om aandacht met glans of kleur. Juist daardoor kunnen meubels en wandafwerkingen rustiger gelezen worden.

Ook de materiaalwisseling is zorgvuldig zichtbaar gehouden. Waar de vloer stevigheid en gewicht toont, brengen de luchtige materialen in het interieur een lichtere tegenbeweging. Zijde stoffen vangen het licht op in zachte plooien, terwijl hout en roestvrij staal details elkaar afwisselen in meubelwerk en verlichting. De combinatie van deze materialen maakt het interieur gelaagd, zonder dat er veel motieven nodig zijn om spanning op te bouwen.

Het patroon van steen en lijstwerk

Op meerdere plekken schuift de vloer bijna tegen de wandvlakken aan als een tweede decorlaag. Dat is zichtbaar in de verhouding tussen het steentint-oppervlak en de geprofileerde panelen erboven. De marmerafwerking blijft vlak en koel, terwijl de wandornamentiek juist reliëf toevoegt. In de ruimte met de zithoek en de ronde tafel komt dat verschil goed naar voren: daar ordent de vloer het meubelcluster, terwijl het lijstwerk de kamer optisch hoger maakt.

Fresco muurschildering op wand en plafond

De fresco muurschildering op wanden en plafond behoort tot de onderdelen die de reconstructie zichtbaar maken. Ze trekt de blik naar boven en maakt van het plafond geen neutraal vlak, maar een gedragen onderdeel van de kamer. In de beelden zijn ornamentranden, medaillonachtige zones en warme goudaccenten te zien, die de fresco’s en het stucwerk naast elkaar laten werken. Dat geeft het interieur een historische laag zonder dat de ruimte zwaar wordt. De ornamenten volgen de vorm van de kamer en niet andersom.

De kleurkeuze ondersteunt die werking. Crème, bordeaux en goud komen terug in panelen, lijsten en decoratieve vakken, terwijl warm rood het ritme van de wandvlakken versterkt. Het resultaat is een luchtig interieur met warme kleuraccenten dat niet draait om contrast om het contrast, maar om de manier waarop pigment en licht zich op hetzelfde oppervlak gedragen. In de grotere vertrekken worden die tinten zachter door de afstand; dichterbij verschijnen ze juist als verfijnde randen en accenten.

Boogopeningen, nissen en doorzichten

De monumentale boogopeningen sturen de beweging door het huis. Ze markeren overgangen tussen kamers, maar laten de ruimte niet abrupt stoppen. Soms zit er een nis naast een opening, soms een dubbel deurkozijn met een verfijnde omlijsting, en dan weer een brede doorgang richting loggia of terras. Daardoor krijgt het interieur een ritme van inhouden en loslaten. De architectuur werkt hier niet met één groot gebaar, maar met herhaalde openingen die telkens net iets anders uitpakken.

In de wandcomposities zie je dezelfde zorgvuldigheid terug. Panelen in wit en bordeaux worden afgewisseld met grotere vlakken en ingelijste details, waardoor de kamer zich stap voor stap ontvouwt. Een groot kunstwerk in een donkere lijst of een verticale messingkleurige plaat in een nis krijgt zo ruimte om te staan. Het zijn geen losse decorstukken, maar onderdelen van een grotere binnenwand die de klassieke vormentaal van het huis vasthoudt.

Luchtige materialen, hout en roestvrij staal details

De inrichting kiest voor luchtige materialen die de zware historische onderdelen niet tegenspreken, maar verlichten. Hout en roestvrij staal details komen terug in het maatwerk en in de verlichting, waardoor het interieur niet alleen op ornament leunt. De meubels hebben duidelijke lijnen en laten rondom ruimte open. Daardoor blijven de panelen, vloeren en plafonds leesbaar, ook wanneer de kamer gevuld is met stoelen, banken en een tafelopstelling.

Zijde stoffen interieur voegt hier een zachtere laag aan toe. De stof beweegt mee met het daglicht en legt een dunne glans over de kamer zonder het materiaalbeeld te verzwaren. Dat is goed te zien naast de gladdere oppervlakken van marmer en metaal. De textielkeuze sluit aan op het klassiek Italiaanse kleurenpalet, waarin rood, goud, crème en bruin elkaar afwisselen. Niet als decoratieve truc, maar als manier om de verschillende ruimtes met elkaar te laten communiceren.

De serre-achtige zwembadruimte als helder tegenbeeld

Naast de kamers staat de overdekt zwembad glazen serre als een helder tegenbeeld van het meer gesloten interieur. De glazen dakconstructie en de grote pui halen het landschap naar binnen, terwijl het water in blauw mozaïek langs de lengte van het bad loopt. Rechts komt een ruwe natuurstenen wand in beeld; die maakt het oppervlak tactiel en voorkomt dat de ruimte te glad wordt. Hier verschuift het accent van wandornament naar reflectie, glas en water.

Ook hier blijft de relatie met de omgeving belangrijk. Door het glas is het uitzicht niet alleen iets wat je ziet, maar ook iets wat de ruimte in trekt. De serre werkt als een overgang tussen binnen en buiten, tussen steen en water, tussen het historische karakter van de villa en de openheid van het landschap. Dat maakt deze ruimte meer dan een functionele toevoeging: ze vormt een tweede leeslaag naast de klassieke kamers.

Wat de restauratie zichtbaar heeft gehouden

Wat in het hele project opvalt, is dat de restauratie niet alles egaal heeft gemaakt. De marmer-terrazzo mozaïekvloer, de fresco muurschildering, de panelen en het lijstwerk blijven afzonderlijk leesbaar. Daardoor krijgt het huis een gelaagdheid die past bij een klassiek Italiaans interieur renovatie: het oude is niet verstopt, maar opnieuw geordend. De kamers laten nog steeds zien hoe ze zijn opgebouwd, alleen met meer licht, ruimtelijkheid en samenhang in de zichtlijnen.

Fotografie: Kasia Gatkowska