De aluminium vouwwanden schuiven het zicht op de tuin bijna helemaal weg. Daardoor voelt deze luxe tuinkamer met volledig open te zetten vouwwanden in de ene stand als een beschutte kamer en in de andere als een open plek tussen huis en tuin. Het dak van riet legt een zachte lijn over het volume, terwijl de donkere kozijnen en grote glaspuien het geheel strak houden. Binnen vallen hout, glas en zwart samen zonder dat het hard wordt.

Een buitenverblijf dat meebeweegt met het seizoen

Het uitgangspunt is duidelijk: een buitenverblijf het hele jaar door. In de zomer staan de drie delen van de aluminium vouwwanden volledig open en trekt de lucht vrij door de ruimte. In de koudere maanden sluiten de geïsoleerde aluminium vouwwanden de tuinkamer af van wind en kou. Dat maakt het gebouw minder afhankelijk van het weer en geeft het interieur een andere ritmiek per seizoen. De grote glaspuien houden het contact met de tuin ondertussen altijd aanwezig.

Die wisselwerking tussen open en gesloten bepaalt ook hoe de ruimte aanvoelt. Je ziet het aan de brede pui, aan de naden van de kozijnen en aan de manier waarop het terras direct tegen de gevel aanligt. Het is geen losstaand bijgebouw, maar een plek die met de dag mee verandert. Overdag schuift het licht diep naar binnen; in de avond werkt de constructie juist als een stevige omsluiting rond zithoek en haard.

Zithoek rond de doorkijkhaard en het terras buiten

In het hart staat een tuinkamer met doorkijkhaard. De zwarte schoorsteen tekent zich helder af tegen het hout en het glas, en vormt zo het visuele anker van het interieur. Rond die haard staat de zithoek, met zicht op de tuin aan de ene kant en op het terras aan de andere. De haard koppelt binnen en buiten letterlijk aan elkaar; de opening laat warmte en zicht door naar beide kanten van het gebouw.

Buiten sluit het terras rechtstreeks aan op diezelfde haardzone. Daardoor ontstaan twee plekken met dezelfde focus, maar een ander gebruik. Binnen zit je beschut achter glas en hout, buiten kijk je verder de tuin in. De rechte lijnen van het terras en de grindstroken onderstrepen de rustige maatvoering van het plan. Niets dringt zich op; de haard, de pui en de vloer doen het werk.

Donkere accenten in glas, steen en metaal

De zwarte kleur keert terug in meerdere onderdelen van het buitenverblijf. Niet als decoratie, maar als verbindende laag tussen keuken, kozijnen en schoorsteen. Die donkere accenten laten het licht scherper uitkomen op het hout van de constructie en op het riet boven het dak. Ook in close-up werkt dat contrast sterk: de slanke profielen van de glasdelen, de zware lijn van de schoorsteen en de matte afwerking van het keukenblok spreken dezelfde taal.

De keuken neemt een royale plek in

Aansluitend aan de zithoek staat een moderne buitenkeuken met zwarte accenten. Het werkblad oogt steenachtig en de kastfronten houden de opstelling rustig en recht. Vanuit de zithoek blijft het geheel overzichtelijk: koken, zitten en naar buiten kijken lopen in elkaar over zonder dat de keuken alles domineert. De opstelling profiteert van de brede ruimte en van het vele glas, waardoor ook een handeling als koken onderdeel wordt van het zicht op de tuin.

De keuken staat niet als een losse unit in de ruimte, maar als deel van het interieur. Dat zie je aan de afstemming met de houten plafonddelen, de donkere kozijnen en de positie naast de leefzone. De kleuren blijven ingetogen, maar de materialen zijn duidelijk leesbaar. Zwart, hout en glas vormen samen de achtergrond van een plek waar dagelijks gebruik en ontvangst naast elkaar kunnen bestaan.

Achter de keuken ligt een aparte tuinkamer met toilet

Via de deur naast het keukenblok kom je in het achterste gedeelte van het tuinhuis. Daar ligt een tuinkamer met toilet die zich goed leent als tuinkantoor. De ruimte is apart genoeg om rustig te werken, maar blijft verbonden met de rest van het gebouw via de korte route langs de keuken. Ook als speelkamer of sportruimte kan deze kamer zijn eigen gebruik krijgen, juist omdat de indeling niet alles in één open zone samenvat.

Het toilet maakt die achterste kamer bruikbaar voor meer dan een kort verblijf. Je merkt dat de plattegrond niet alleen is gemaakt voor zitten en koken, maar ook voor een langere dag in het buitenverblijf. De deur naast het keukenblok markeert de overgang duidelijk. Wat eerst leefruimte is, wordt daar een stillere kamer met een andere functie en een andere relatie tot de rest van het huis in de tuin.

Een uitvouwbare trap naar zolder

In de achterste ruimte zit een uitvouwbare trap naar zolder. De trap blijft compact weggewerkt wanneer hij niet nodig is en geeft toegang tot een extra laag in het gebouw zodra hij wordt uitgeklapt. De zolderruimte beslaat ongeveer een derde van de volledige lengte van het gebouw. Daarmee ontstaat bovenin geen toevallige berging, maar een bruikbare zone die past bij de maat van het buitenverblijf.

Die hogere ruimte kan worden ingezet om gasten te laten slapen of voor extra opslag. De bron laat geen vaste inrichting zien, en juist daarom blijft de potentie van de zolder helder: een stille reserveplek boven de kamers eronder. Dat praktische deel hoort hier net zo vanzelfsprekend bij als het zicht op de tuin. De verticale beweging van de trap geeft het gebouw meer diepte dan je vanaf buiten direct vermoedt.

Riet, hout en glas houden de ruimte leesbaar

Onder het rieten dak loopt een zichtbare houten constructie door het interieur. De balken, regels en plafonddelen geven ritme aan de ruimte en laten zien hoe het dak is opgebouwd. In combinatie met de grote glaspuien ontstaat een heldere verhouding tussen gesloten en open vlakken. Je kijkt door het glas naar buiten, maar de houten structuur houdt het binnenwerk stevig in beeld. Daardoor krijgt het buitenverblijf een rustige opbouw, ook zonder overbodige details.

Juist die combinatie van materialen maakt de tuinkamer overtuigend in gebruik. Het dak met riet verzacht de bovenkant van het volume, terwijl de donkere kozijnen en de zwarte schoorsteen het silhouet scherper maken. Binnen zorgen de houten delen voor schaal en richting. Buiten trekt het terras de ruimte door naar het gras en de beplanting. Zo blijft dit buitenverblijf het hele jaar door inzetbaar, met een indeling die wonen, werken, koken en slapen logisch naast elkaar zet.