De verweerde planken trekken meteen de aandacht, nog vóór de grote glaspartijen en de zware balken in beeld komen. In dit poolhouse draait het om historisch hout dat op meerdere plekken terugkeert: als barnwood gevelbekleding, als constructiehout en als afwerking in vloer, meubels en terras. Het resultaat is geen losse verzameling materialen, maar een duidelijke lijn van buiten naar binnen, met telkens dezelfde nerf, kleurverschillen en sporen van gebruik zichtbaar in het oppervlak.

Barnwood gevelbekleding met een uitgesproken huid

De buitenzijde is bekleed met eiken barnwood, waardoor de wand een doorleefde textuur krijgt met groeven, knoesten en kleurverschillen die je van dichtbij blijft lezen. De planken liggen strak tegen elkaar, maar het materiaal zelf blijft nadrukkelijk aanwezig. Rond de zwarte kozijnen werkt dat contrast scherp: het donkere profiel snijdt af tegen het lichtere, verweerde hout en laat de gevel meer als samengesteld vlak lezen dan als gladde schil. In de beeldtaal van het project is die barnwood gevelbekleding het eerste ankerpunt.

Die keuze voor oud hout trekt het volume uit de anonieme sfeer van een bijgebouw. De gevel laat vooral de herkomst van het materiaal zien. De planken dragen nog altijd de sporen van gebruik, met onregelmatige vezels en matte delen die het licht op verschillende manieren opnemen. In de gevelbeelden komt ook een rond venster terug, ingebed in een zadeldak met rietachtige bedekking. Daardoor krijgt het geheel een scherpe rand tussen traditioneel dakvlak, verweerd hout en strak glas.

Oude eiken balken in zicht en op spanning

Binnen wordt de schaal van het project meteen duidelijk door de oude eiken balken. Ze lopen niet alleen als zichtbare lijn door het interieur, maar maken ook deel uit van de volledige draag- en dakconstructie. De genoemde afmetingen tot 35 × 35 cm verklaren waarom die balken zo nadrukkelijk aanwezig zijn in het beeld: ze hangen niet op de achtergrond, ze bepalen het ritme van de ruimte. Het hout is zwaar, donkerder van toon en voorzien van een levendige nerf die onder het daglicht nog sterker naar voren komt.

De balkconstructie geeft het plafond een heldere opbouw. Spanten, dwarsliggers en aansluitingen kruisen elkaar in het zicht, met daaronder witte vlakken die het hout nog leesbaarder maken. In een van de detailbeelden zie je hoe die constructie overgaat in rechte, donkere metalen elementen. Dat zijn kleine overgangen, maar juist daar wordt het vakmanschap van het materiaal zichtbaar: oud hout moet hier niet verdwijnen, het moet dragen én tonen wat het is.

Het gewicht van gerecupereerd hout

Naast de balken blijft het thema van reclaimed hout overal voelbaar. Het project gebruikt geen gladde afwerking om het materiaal te verstoppen. Barsten, groeven en noesten blijven zichtbaar, juist in de close-ups van balkuiteinden en planken. Die onregelmatigheid geeft de constructie een tastbare gelaagdheid. Het hout is niet behandeld alsof het nieuw moest lijken; het verleden mag zichtbaar blijven in de vezelstructuur en in de kleine beschadigingen die het oppervlak tekenen.

Dat komt goed naar voren in de detailopnames van de verbindingen en de houtkoppen. De donkere lijnen in de nerven en de ruwe uiteinden maken duidelijk hoe oud het materiaal is. In combinatie met het lichte plafond en de strakke glaspartijen ontstaat een ruimte die zijn ruwheid niet wegpoetst. De balken blijven zichtbaar als dragende elementen, maar ook als sporen van een hergebruikte oorsprong. Precies daarin ligt de kracht van dit materiaalgebruik.

Binnenvloer met barnwood eik en hout voor meubels

Voor het interieur is een parketvloer geleverd met een toplaag in barnwood eik. Die vloer sluit aan bij de gevel, maar leest rustiger omdat de planken smaller en gelijkmatiger zijn. De nerf loopt door in lange banen en laat het licht zacht over het oppervlak glijden. Het resultaat is een vloer die niet wegvalt onder de balken, maar ze juist ondersteunt. Ook het hout voor het meubilair is aangeleverd, waardoor dezelfde houttoon terugkeert in de inrichting zonder dat het geheel als een kopie van de gevel aanvoelt.

Baksteen speelt in het interieur een tweede, meer rustige rol. Op de foto’s vormt een baksteenwand een achtergrond voor houten schappen en balken. Daardoor krijgt het verweerde hout een steviger tegenbeeld, met gladder metselwerk ernaast. De combinatie van baksteen, donkere constructiebalken en de barnwood eiken parketvloer legt de nadruk op materiaalverschil in plaats van op decoratie. Wat je ziet, zijn vooral overgangen: hout naar steen, oud naar nieuw glas, vlak naar diepte.

Verweerd hout interieur zonder glad te worden

Het verweerd hout interieur blijft overal leesbaar in de details. Denk aan de planken met zichtbare groeven, de donkere randen bij de aansluitingen en de kleine onregelmatigheden in de nerf. Ook de deur met zwart beslag past in dat beeld. Het metaal is sober gehouden, zodat de houtnerf en de beschadigingen niet worden weggewerkt. In een project als dit is dat belangrijk: het materiaal moet blijven spreken, zonder decoratieve laag die de herkomst uitwist.

De kamerbeelden tonen bovendien hoe het hout samenwerkt met grote glasvlakken. Zwart geschilderde profielen leggen scherpe lijnen in het zicht, terwijl het hout juist een zachtere, onregelmatige tekstuur heeft. Het daglicht dat via die ramen binnenkomt, schuift over vloer, balken en wandpanelen en laat telkens andere schakeringen zien. Daardoor verandert de ruimte mee met het licht, zonder dat daarvoor extra ingrepen nodig zijn. Het hout doet het werk zelf.

Een houten vlonder aan water met oude hardhouten delen

Buiten loopt het materiaalverhaal door naar de houten vlonder aan water. Voor het terras zijn oude hardhouten delen gebruikt, afkomstig van een gesloopte aak. Dat detail geeft de buitenruimte een eigen geschiedenis. De planken liggen rondom de waterzone en sluiten aan op trapjes en looplijnen langs de gevel. Je ziet hier geen los terras, maar een vlak dat deel uitmaakt van de route langs het gebouw en de reflectie van het water opvangt.

De terrasshots laten duidelijke plankenvoegen, een wisselend oppervlak en een directe aansluiting op de glazen gevel zien. Juist daar wordt het verschil tussen materiaalsoorten sterk: het gladde glas, de donkere kozijnen, de verweerde houten planken en het water ernaast. Omdat dezelfde houttaal binnen en buiten terugkomt, blijft het project samenhangend zonder nadruk op decoratie. Het is vooral een case van geleverd historisch hout dat op meerdere plekken een duidelijke functie krijgt, van gevelbekleding tot vloer en vlonder.

Wie de beelden naast elkaar legt, ziet hoe consequent het materiaalverhaal is opgebouwd. Oude eiken balken dragen de constructie, barnwood eik ligt onder de voeten, eiken barnwood bekleedt de buitenzijde en oud hardhout sluit het terras af. In een poolhouse dat ook als bijgebouw leest, geeft juist die opeenvolging van houtsoorten het project zijn identiteit. Niet door een grote geste, maar door de herhaling van textuur, kleur en gebruikssporen in elk onderdeel.