Donkere verticale lamellen trekken hier een lange lijn naast het zwembad. Tussen het hout van het terras en de grijze rand van het bad zorgt die ritmiek voor afscherming, zonder dat de wand zwaar oogt. De verticale lamellen tuinafsluiting vervangt een eerdere opbouw met betonnen platen, palen en horizontale planken en geeft de tuin een strakkere, rustigere begrenzing.

Privacy langs het water, zonder een dichte muur

De bewoners zochten vooral meer privacy rond het zwembad. De vorige afsluiting bood wel afscherming, maar bleef een tijdelijke oplossing. In het nieuwe ontwerp loopt de wand vlak langs de zwemzone en schermt ze de zichtlijn af richting de buren. Tegelijk blijft er ruimte voor licht en diepte, omdat de verticale profielen niet als één vlak worden gelezen maar als een reeks smalle lijnen. Dat maakt de tuinafsluiting zwembad meer dan alleen een grens.

De keuze viel op aluminium. Niet alleen omdat de bewoners een andere uitstraling zochten dan bij hout, maar ook door het argument van kleurvastheid en het onderhoudsarme karakter dat in het gesprek met de bewoners naar voren kwam. De voorkeur voor tropische houtsoorten viel af om ecologische redenen. Daardoor kwam de blik vanzelf op een oplossing die strakker leest in de tuin en tegelijk minder vraagt van het dagelijks gebruik.

De verticale ritmiek van de lamellenwand

Van op afstand lijkt de wand bijna te trillen door de herhaling van de smalle profielen. In close-up wordt duidelijk hoe de verticale lijnen elkaar afwisselen met lichte onderbrekingen, waardoor de wand niet vlak dichtloopt maar een fijn raster van stroken krijgt. Die opbouw geeft de lamellenwand tuin een heldere cadans, zeker in de beelden waar het terras schuin langs de wand loopt en het zwembad op de voorgrond blijft liggen.

De kleur is donker, bijna zwart, waardoor de wand zich stil houdt naast het hout en de steen. Dat contrast is in de projectfoto’s opvallend: de warme plankenvloer van het terras, de grijze zwembadboord en de donkere lamellen houden elk hun eigen leesbaarheid. Niets probeert op te gaan in iets anders. De afsluiting volgt gewoon haar eigen lijn, en net daardoor wordt de hele rand van het zwembad overzichtelijker.

Een wand die mee beweegt met het plan

De bestaande situatie vroeg om meer dan een losse vervanging. De wand moest hoog genoeg zijn om delen van de omgeving uit het zicht te halen, en tegelijk logisch aansluiten op de tuin en de woning. Daarom werd de opbouw zorgvuldig bekeken: waar de wand begint, waar ze doorloopt en hoe een toegang discreet kon worden opgenomen. In het resultaat loopt de moderne tuinafsluiting door als één doorlopende beweging, met een poortelement dat pas opvalt wanneer je er vlak voor staat.

Dat poortje zit mee in de wandlijn en breekt die niet open. Vanaf het zwembad gezien lijkt het eerder een schakel dan een onderbreking. In één van de beelden is een glazen vlak in het poortsegment zichtbaar, maar ook daar blijft de ingreep terughoudend. De wand beschermt dus niet alleen, ze organiseert ook de route tussen woning en tuin op een sobere manier.

Verlichting als onderdeel van de tuinwand

Bij de uitwerking speelde verlichting vanaf het begin mee. In de tuinafsluiting kon ledverlichting worden verwerkt voor de directe omgeving van het zwembad. Dat element zit niet los naast de wand, maar maakt deel uit van het ontwerp zelf. Overdag lees je het als een strakke verticale lijn; ’s avonds kan dezelfde wand mee de zone rond het water afbakenen. Zo krijgt de tuinwand met verlichting een tweede gebruik, zonder dat daar zichtbare toevoegingen voor nodig zijn.

Ook de houten inserts zijn in de wand geïntegreerd. Ze brengen een ander ritme in het donkere oppervlak en verbinden de afsluiting visueel met het terras. Het gaat hier niet om een los decoratief accent, maar om een gerichte ingreep in de wand zelf. Daardoor blijft het geheel rustig opgebouwd, terwijl de tekstuur toch zichtbaar verandert wanneer je van detail naar overzicht kijkt.

Hoe hout, steen en aluminium elkaar volgen

De foto’s laten zien hoe sterk deze tuin leunt op materiaalovergangen. Onder de wand ligt een houten terras met lange planken die de lengte van de afsluiting mee accentueren. Daarnaast komt de stenen of grijze rand van het zwembad in beeld, strak en koel van toon. Tegen die achtergrond krijgen de aluminium profielen meer diepte. Ze staan niet als losse panelen, maar als een latere laag die zich exact langs de bestaande buitenruimte plaatst.

In sommige beelden staan ligstoelen vlak naast de wand. Daardoor zie je hoe dicht de afsluiting bij het dagelijkse gebruik van het terras staat. De verticale lijnen vormen dan een achtergrond voor het verblijf aan het water, terwijl het groene plantvak onder of achter de wand de overgang naar de tuin verzacht. Die combinatie van hout, steen, groen en donker metaal geeft de buitenruimte een duidelijke opbouw zonder dat er veel middelen nodig zijn.

Een wand met een duidelijke zijde voor het zwembad

Vanaf de zwembadzijde werkt de afsluiting bijna als een scherm in lagen. Het water ligt laag in beeld, het terras neemt de middenzone in, en daarboven sluiten de lamellen de zichtlijn af. In de overzichtsbeelden blijft de wand lang en horizontaal aanvoelen, hoewel ze volledig uit verticale elementen bestaat. Dat spanningsveld maakt de aluminium tuinafsluiting interessant om naar te kijken: een strakke constructie die toch beweging heeft in haar ritme.

Omdat de profielen doorlopen over hoeken en in verschillende camerastandpunten telkens anders worden gelezen, krijgt de wand meer dan één gezicht. Soms is ze een gesloten vlak, soms vooral een reeks smalle stroken met licht ertussen. Die wisselwerking zie je het duidelijkst in de detailbeelden, waar het profiel bijna architectonisch wordt gelezen en minder als klassieke omheining.

Van tijdelijke oplossing naar vaste lijn in de tuin

De eerdere afsluiting met beton, palen en houten planken was bewust nooit bedoeld als eindpunt. De nieuwe opbouw moest steviger in het geheel staan en visueel verder dragen. In twee dagen werd de volledige tuinafsluiting afgewerkt, waarna de tuin meteen anders gelezen werd: niet door een grote ingreep in vorm, wel door een zorgvuldiger gekozen wand die de zwembadzone rustiger kadert. Dat effect komt in de beelden sterk naar voren, vooral waar de lange lijn van het terras de afsluiting blijft volgen.

Intussen is ook de nieuwe veranda afgewerkt met aluminium gevelbekleding in dezelfde RAL-kleur als de afsluiting. Daardoor verschuift de blik van één element naar meerdere delen van de tuin die op elkaar reageren. De wand staat er dus niet geïsoleerd bij, maar als onderdeel van een grotere reeks verticale lijnen. Precies daarin zit de kracht van dit project: een tuinprivacy rond zwembad die niet schreeuwt om aandacht, maar wel de hele buitenruimte helderder ordent.