De eerste indruk komt van het contrast: lichte vlakken, donkerbruin hout en grote raampartijen die het daglicht diep de ruimtes in trekken. In deze moderne klassieke woning is zowel binnen als buiten volledig vernieuwd. Het bestaande hoofdgebouw met zijn uitgesproken rode toon maakte plaats voor rustiger lijnen en een heldere opbouw. De nieuwe aanbouw brengt beweging in het geheel, met een eigen materiaalritme en een duidelijke overgang tussen wonen, ontspannen en ontvangen.

Licht in het hoofdgebouw, donkerbruin maatwerk als tegengewicht

In het hoofdgebouw ligt de nadruk op een lichte basis met donkerbruin maatwerk. Die combinatie werkt niet als decor, maar als ruimte-indeling: kasten, wandvlakken en omlijstingen tekenen de kamers af zonder ze dicht te zetten. De moderne klassieke woonkamer laat dat meteen zien in de verhouding tussen de lichte wanden en het donkere hout langs de rand van de zitzone. Door de rustige achtergrond krijgen meubels, raamkaders en details meer gewicht, terwijl de ruimte zelf open blijft lezen.

Op meerdere plekken keren de houten accenten terug in een vaste, doordachte lijn. Dat maakt de woning leesbaar van de ene ruimte naar de andere. In de hal verschijnt dezelfde taal in een dubbele glazen deurpartij met donkere omlijsting en lichte vloerafwerking. Het zijn geen losse gebaren; de materialen reageren op elkaar en houden de overgang tussen vertrekken helder. Ook de wandopbouw met nissen en ribstructuur sluit daarop aan, waardoor het interieur meer diepte krijgt zonder druk te worden.

Donkerbruin hout maatwerk in een rustige schakeling

Het donkerbruin hout maatwerk zit op de plekken waar je het voelt in de route door het huis: bij de wandkasten, in de keukenwand en langs de doorlopen naar andere zones. In plaats van één groot gebaar zijn het opeenvolgende stukken maatwerk die de kamers afbakenen. De rechte lijnen van het hout worden verzacht door lichte muren en glas. Daardoor blijft de woning helder, maar niet koel. De combinatie met natuursteen, tegelwerk en wit metselwerk geeft de ruimtes een compacte, ingetogen basis.

In de keuken valt de donkere houtwand op door de horizontale belijning en de nissen met geïntegreerd licht. Het werkvlak ligt daar rustig onder, waardoor het geheel meer als een meubelwand leest dan als een los keukenvolume. Elders in de woning krijgt ook de trapzone een duidelijke materialisering: donker hout naast een baksteenstructuur, met wandlampen die het oppervlak ’s avonds in stroken uitlichten. Die wisselwerking tussen glad, ruw en verlicht houdt de route door het huis levendig.

De aanbouw als extra kamer van het huis

De aanbouw trekt het project open. Hier ligt de basis donkerder, met wanden en dakbeschot in donkerbruin gebeitst hout. Dat materiaal loopt door over het plafond en langs de randen, zodat de ruimte meteen compacter en beschutter aanvoelt. Tegelijk blijft de aanbouw licht genoeg om overdag open te staan naar buiten. Via glaspartijen en de overkapping binnen buiten ontstaat een directe relatie met het terras en het water ernaast. Het is een plek die zich anders gedraagt dan het hoofdgebouw, maar wel duidelijk bij dezelfde woning hoort.

De overkapping verbindt aanbouw en hoofdgebouw fysiek en visueel. Onder die overgang krijgt de route tussen de volumes een eigen ruimte, half beschut en half open. Dat maakt de woning bruikbaar in verschillende seizoenen: de ene keer als doorloop tussen kamers, de andere keer als plek om buiten te zitten zonder het contact met het huis te verliezen. De buitenruimte bij het zwembad sluit daar logisch op aan, met grote tegels, donkere kozijnen en een glasgevel die het uitzicht niet onderbreekt.

Extra functies achter dezelfde houtwand

In de aanbouw zijn functies ondergebracht die verder gaan dan een standaard verblijfsruimte. Er is een logeerplek, een relaxruimte en een wijnkelder met houtbetimmering toegevoegd. Vooral die wijnkelder laat zien hoe consequent het materiaalgebruik is doorgezet. De donkere houten wanden en ingebouwde rekken geven de ruimte een eigen ritme, zonder losse ornamenten. Ook de logeer- en relaxzone profiteren van datzelfde materiaalbeeld: hout tegen een lichte ondergrond, met glas dat het volume niet afsluit.

De zithoek in de aanbouw leest daardoor bijna als een tweede woonkamer, maar met een andere sfeer en een meer beschutte opzet. Het donkere plafond en de houten wanden trekken de aandacht naar binnen, terwijl de ramen juist uitzicht geven naar buiten. Op warme dagen werkt die ruimte open naar het terras; in de winter blijft het een compact en rustig vertrek. Dat dubbele gebruik zit besloten in de opbouw van materialen, niet in een overdaad aan inrichting.

Binnen en buiten lopen in elkaar over onder dezelfde daklijn

De binnen-buiten samenhang is een van de sterkste onderdelen van het project. Grote glaspartijen, een overkapping en het terras bij het zwembad maken de route tussen interieur en tuin helder. Vanuit de leefruimtes kijk je niet alleen naar buiten; je ziet ook hoe de volumes op elkaar reageren. De witte gevelvlakken met donkere kozijnen en het rode pannendak brengen contrast aan de buitenzijde, terwijl de binnenkant juist rustiger is gehouden. Zo blijft de woning van beide kanten herkenbaar zonder hard te worden.

Diezelfde spanning tussen licht en donker loopt door in de details. Een hanglamp met gevlochten kap, warme wandverlichting en maatwerk nissen verzachten de rechte lijnen van hout en steen. In de slaapkamer onder het schuine dak keert het donkere hout terug naast witte baksteen, waardoor het schuine volume duidelijker zichtbaar wordt. Nergens wordt het materiaal alleen als decor gebruikt; het stuurt hoe je een ruimte leest, waar je staat en hoe het licht valt.

Alles bij elkaar is dit een moderne klassieke woning geworden waarin de bestaande structuur niet is weggewerkt, maar opnieuw is geordend. Het hoofdgebouw kreeg een lichte basis met donkerbruin maatwerk, de aanbouw voegde diepte en extra functies toe, en de overkapping verbindt beide delen tot één leesbare route. Door de mix van hout, glas, wit metselwerk en tegelvloeren blijft het project strak in opzet, maar altijd gericht op het gebruik van de ruimtes zelf.

De foto’s laten die gelaagdheid goed zien: een woonkamer met zichtlijnen naar buiten, een keukenwand met ingebouwde verlichting, een wijnkelder met donkere planken, en buiten een terras dat zich rond het zwembad uitspreidt. Het zijn verschillende scènes binnen één woning, telkens met dezelfde ondertoon van lichte basis en donkere accenten. Juist daardoor werkt de renovatie als geheel, zonder dat de afzonderlijke ruimtes op elkaar gaan lijken.