Het open vlechtwerk van deze stoelenserie trekt meteen de aandacht. De rasterstructuur laat licht en lucht tussen zitting en rugleuning, terwijl de organische vorm van de kuip de lijn van de stoel verzacht. Sori bestaat uit een eetstoel, een high dining stoel en een fauteuil, aangevuld met een voetenbank. In het white-taupe rope vlechtwerk en het chalk frame ontstaat een lichte, aardse combinatie die in de foto’s scherp afsteekt tegen de donkere bakstenen wand.

Open vlechtwerk en een rustige lijn in de buitenruimte

De stoelen staan los genoeg in beeld om hun vorm goed te lezen. Vooral in de eetopstelling en de loungehoek zie je hoe het open vlechtwerk ruimte laat binnen het silhouet. Dat geeft de serie een zekere transparantie, zonder dat de constructie fragiel oogt. De armleuningen lopen zacht mee in de ronde vorm, waardoor de stoelen minder hard overkomen dan een strikt recht model. Als organische terrasstoel werkt die afgeronde lijn duidelijk in het voordeel van de serie.

De foto’s laten zien hoe de stoelen zich voegen in een buitenruimte met een tegelvloer, een parasol en een glazen wand met lichte vitrage. Door die setting komt het vlechtwerk extra naar voren. Het patroon blijft zichtbaar vanaf afstand, maar wordt pas echt interessant van dichtbij, waar de draad het zitvlak en de rug in een open raster opbouwt. Die zichtbaarheid van materiaal en weefrichting bepaalt hier meer dan een uitgesproken vormtaal of decoratie.

Drie stoeltypen, één familie

De serie is opgebouwd uit drie varianten die dezelfde vormentaal delen. De eetstoel terras vlechtwerk versie hoort aan de tafel, de high dining buitenstoel brengt dezelfde structuur naar een hogere tafel, en de fauteuil buiten vlechtwerk geeft de serie een meer ontspannen houding. Door die keuze blijft het beeld herkenbaar, ook wanneer de zithoogte verandert. De voetenbank buiten maakt het geheel compleet, zonder de aandacht op te eisen.

Juist die variatie maakt de serie bruikbaar in verschillende zones van het terras. In de ene opstelling staan de stoelen rond een rechthoekige tafel, in een andere foto verschuift de nadruk naar loungen met een lage bank en losse zitplaatsen. De meubels blijven visueel verwant door de lichte kleurstelling en het open geweven oppervlak. Er is geen harde breuk tussen diner en lounge; de overgang zit vooral in de hoogte van het zitmeubel en de manier waarop de armleuning de vorm opvangt.

White-taupe rope en chalk als lichte basis

Het white-taupe rope vlechtwerk geeft de serie een zachte schakering, ergens tussen zand en licht grijs. Dat mengt goed met de chalk frame kleur, die het silhouet helder omlijnt zonder nadrukkelijk aanwezig te zijn. Samen met de dune zitkussens ontstaat een beeld dat rustig blijft, ook wanneer meerdere stoelen naast elkaar staan. De tinten zijn niet uitgesproken koel of warm, maar sluiten aan bij de lichte, aardse indruk die in de hele serie terugkomt.

Het zitkussen in dune voegt een vlakke, strakke laag toe onder het open gevlochten deel. Door de slanke uitvoering blijft de stoel compact in beeld. Je ziet geen overdaad aan stof of volume; het kussen ondersteunt de vorm, maar neemt hem niet over. In combinatie met de lichte poten en de neutrale weving krijgt de stoel een rustige leesbaarheid, vooral in de close-up waarin het materiaal bijna grafisch wordt.

Het vlechtwerk bepaalt het aanzicht

In de detailbeelden is het herhalende patroon van het vlechtwerk het sterkste element. De open structuur legt de nadruk op ritme: draad naast draad, steeds met kleine openingen ertussen. Daardoor voelt het oppervlak lichter dan dicht geweven meubilair. Het raster volgt de ronding van de zitting en de rug, waardoor techniek en vorm in elkaar grijpen zonder nadrukkelijk te worden uitgelicht. Dat maakt de stoel interessant vanuit meerdere kijkhoeken.

De foto van dichtbij laat zien hoe de zit- en rugdelen bijna één doorlopend vlak vormen. De opening tussen de draden zorgt voor schaduw en diepte, terwijl het frame de contour bewaakt. In de grotere terrasopstelling werkt dat patroon als een rustige herhaling tussen tafel, bank en losse stoelen. Het is precies die herhaling die de serie samenhoudt, zonder dat elke stoel hetzelfde beeld hoeft te geven.

Een terrasopstelling met lage en hoge ritmes

De combinatie van eethoek en loungehoek maakt de serie breder inzetbaar in één buitenruimte. Onder de parasol staat een hoge tafel met stoelen eromheen, elders staat een lage bank met armleuningen en bijpassende zitplaatsen. Daardoor ontstaan twee ritmes in dezelfde setting: één gericht op eten, één op zitten en rusten. De lichte kleuren van de stoelen houden de ruimte visueel open, ook tegen de donkere bakstenen achterwand.

Die achterwand werkt als contrastvlak en laat het vlechtwerk nog duidelijker lezen. Het groen langs de muur verzacht de harde lijn van baksteen, maar de aandacht blijft bij de stoelen en hun materiaal. In die verhouding tussen muur, beplanting en meubilair komt de serie het best tot haar recht. Niet als los object, maar als groep van vormen die dezelfde open structuur delen en toch elk een eigen gebruiksstand hebben.

Fotografie – Jurrit van der Waal