Een steenachtige vloer loopt zonder onderbreking van de ene zone naar de andere, terwijl grote raampartijen het daglicht diep de ruimte in trekken. In deze open woonkeuken is de begane grond opnieuw gelezen: binnenmuren verdwenen, zichtlijnen werden opengezet en de tuin kwam nadrukkelijker in beeld. Het resultaat is een licht familiehuis waarin keuken, eethoek en zitplek elkaar niet afsnijden, maar in elkaar overlopen via rondingen, hout en zachte kleurvlakken.

Nieuwe indeling rond de open woonkeuken

De ingreep begint bij de plattegrond. Waar de benedenverdieping eerst gesloten aanvoelde, ontstond na het weghalen van de binnenmuren een open keuken en eethoek met ruimte voor beweging en zicht. De nieuwe raampartijen maken de overgang naar buiten helder leesbaar. In plaats van een reeks losse kamers is er nu een ruime leefzone die zich richt op de achtertuin, met een lange lijn van vloer tot raam die de kamer optisch verder trekt.

Die open woonkeuken werkt ook door in het dagelijks gebruik. Vanuit de eettafel kijk je niet tegen een wand aan, maar naar glas, hout en de tuin daarachter. De keuken staat centraal in dat geheel, met voldoende afstand rond het eiland en een route die vanzelf langs de wandopslag en de zithoek beweegt. De ruimte voelt daardoor niet leeg, maar gestuurd door duidelijke overgangen en vaste ankerpunten.

Maatwerk keuken van hout met afgeronde randen

De maatwerk keuken van hout vormt het zwaartepunt van de leefruimte. Warm elzenhout geeft de kastfronten en nissen een rustige toon, terwijl het centrale eiland door zijn zachte hoeken minder hard in de ruimte staat. De afgeronde details komen terug in de kastlijnen en in de manier waarop schaduwen langs de randen vallen. Op het werkblad ligt een oppervlak van natuurlijk microcement dat de houten delen niet overschreeuwt, maar ze juist scherp laat uitkomen.

Opvallend is het mahoniehouten vouwraam in de keuken. Wanneer dat openstaat, ontstaat een directe verbinding met de buitenbar. Het is een klein gebaar, maar visueel een sterk punt: hout, glas en een doorkijk naar buiten liggen in één lijn. Ook de open vakken in de keukenkasten en de geïntegreerde apparatuur houden het beeld rustig, zodat de maatwerk keuken van hout vooral leest als een zorgvuldig getekende wand met gebruiksruimte.

Ronde vormen in keuken en zithoek

Ronde vormen interieur komen hier niet als decoratie terug, maar als bouwsteen van de ruimte. De verzonken zithoek, de gebogen uitsnedes en de afgeronde volumes verzachten de rechthoek van de verdieping. Vanaf de zithoek ontstaat een doorzicht richting de keuken, waarbij de ronding van een opening het zicht stuurt. Ook het keukenfront laat die beweging zien: de hoek is niet hard afgekapt, maar licht omgezet, waardoor de kast als meubel en niet als los blok aanvoelt.

Die zachte lijnen krijgen extra gewicht door de materialiteit eromheen. Houten wandpanelen nemen een deel van de wand in beslag en maken de ruimte visueel warmer, zonder de vloer of het plafond te verzwaren. Samen met de steenachtige vloer en de lichtere wandafwerking ontstaat een interieur dat met weinig middelen werkt, maar wel veel lagen in de overgang tussen keuken, eethoek en lounge laat zien.

Textuurplafond, spots en het ritme van het licht

Boven de open woonkeuken ligt een textuurplafond dat direct zichtbaar is in de foto’s. De afwerking vangt het licht anders op dan een glad vlak en geeft de ruimte een fijn korrelige laag. Kleine spots zijn in het plafond opgenomen en zorgen voor een rustig ritme boven de leefzone. Dat maakt het geheel minder vlak, zeker op momenten dat het buitenlicht afneemt en de keukenwand en tafel vooral door kunstlicht worden gelezen.

In de eethoek hangen meerdere lampen boven de tafel, met ronde kappen die aansluiten op de zachte lijnen elders in het interieur. Het licht blijft daardoor niet steken op één plek, maar springt tussen plafond, tafelblad en wandpanelen. Ook de indirecte lichtlijn langs een houten wandpartij laat zien hoe het interieur is opgebouwd: niet als decoratief decor, maar als reeks vlakken waarop licht en schaduw iets anders doen met hetzelfde materiaal.

Een mid-century modern interieur met eigentijdse lagen

De referentie aan mid-century modern interieur zit niet in een letterlijke kopie, maar in de verhouding tussen vlak, lijn en meubel. De verzonken zithoek, de wandpanelen en de terrazzo-achtige vloer verwijzen naar die periode, terwijl microcement, lichte kleuren en de heldere indeling het geheel opnieuw kaderen. Vintage en eigentijdse stukken staan naast elkaar, zoals de spiegel met golvende vorm, een sculpturale lamp en een fauteuil met afgeronde kuip. Ze staan niet los van de architectuur, maar volgen haar lijnen.

Ook boven wordt die gelaagdheid verdergezet. Hoogpolige vloerbedekking, rijke stoffen en gepatineerde metallics maken de kamers zachter in aanblik, zonder de onderliggende rust van de plattegrond te verstoren. De maatwerk elementen in hout lopen door in kasten en opbergruimte, zodat de overgang tussen leefruimte en verdieping niet abrupt wordt. Zo krijgt het huis een duidelijke samenhang tussen beneden en boven, met verschillende texturen per zone.

Badkamers als rustige zijruimte

De badkamers sluiten aan op dezelfde materiaalkeuze, maar met een compactere opzet. Ceppo di Gre-tegels brengen een steenachtig oppervlak in beeld, terwijl maatwerk houten meubels de wastafelzone afbakenen. In de foto’s is ook een glazen douchewand te zien, samen met een dubbele wastafel en een brede spiegel. Die onderdelen krijgen geen hoofdrol, maar ze bevestigen wel hoe consequent de materiaaltaal door het huis loopt: hout naast steen, glas naast matte vlakken.

Juist omdat de badkamers niet los worden uitvergroot, blijven ze onderdeel van het grotere woonverhaal. Het zijn stille ruimtes binnen een huis dat vooral draait om licht, zicht en de open keuken en eethoek op de begane grond. De open woonkeuken blijft daarbij het vertrekpunt, maar de rest van het interieur zorgt voor de langere adem van het project.

Openingen naar tuin en buitenbar

De relatie met buiten is in dit huis geen bijzaak. De grote raampartijen trekken de tuin het zichtveld in, terwijl het vouwraam in mahoniehout juist een directe bediening van de grens maakt. Opengeklapt verandert het keukenfront in een opening naar de buitenbar. In een ander beeld is een glazen deur zichtbaar naast een witte buitenmuur en een grijze terrasvloer, wat de overgang van binnen naar buiten nog verder uitspreidt. Binnen en buiten liggen niet in elkaars verlengde als slogan, maar als concrete route.

Dat werkt ook door in de manier waarop de open woonkeuken gelezen wordt. De ruimte hoeft zich niet naar binnen te keren, omdat het raam en de deur steeds weer richting tuin en terras verwijzen. Daardoor krijgt het licht familiehuis een heldere oriëntatie. De doorlopende steenachtige vloer zorgt voor rust in die beweging, terwijl hout en textuur het oppervlak voldoende diepte geven om het interieur niet vlak te laten worden.