Huis verbouwen met rieten dakopbouw en nieuwe zichtlijnen
Een extra verdieping werd het startpunt voor een veel grotere ingreep. Wat begon als een praktische vraag, groeide uit tot een zorgvuldig huis verbouwen waarbij de bestaande bungalow opnieuw werd gelezen. De begane grond kreeg een andere relatie met tuin en uitzicht, terwijl de nieuwe opbouw het silhouet van de woning volledig veranderde. Niet als losse toevoeging, maar als onderdeel van een nieuw geheel met heldere routes, doorzichten en een sterker contact met het landschap.
De dakopbouw als nieuw profiel
Boven de bestaande structuur ligt een opbouw met rieten dak die zich als een scherp getekende vorm aftekent tegen de lucht. Het effect is licht en bijna sculpturaal, zonder dat de woning zijn nuchtere basis verliest. De kap omlijnt een slaapkamer en geeft de bovenste verdieping een eigen karakter, met het riet als duidelijk dakaccent. De strakke lijnen van de oorspronkelijke bungalow blijven leesbaar, maar worden nu aangevuld door een uitgesproken profiel dat het huis van ver en van dichtbij anders laat werken.
De dakvorm is niet alleen een visuele ingreep. In de uitwerking zit een spanning tussen het zachte oppervlak van het riet en de rechte geleding van de onderbouw. Daardoor krijgt de renovatie van een bungalow meer diepte dan een standaard opbouw. Het nieuwe volume lijkt boven de woning te liggen, terwijl het tegelijk stevig verankerd is in de bestaande plattegrond. Juist dat contrast maakt de ingreep leesbaar: beneden horizontaal en rustig, boven compact en gericht op uitzicht.
Riet, steen en scherpe lijnen
Van dichtbij valt vooral de materiaalmix op. Het riet verzacht de dakrand, terwijl natuursteen en metselwerk de verticale onderdelen markeren. De schoorstenen lopen door van beneden naar boven en snijden dwars door de horizontale opbouw van de bungalow. Ze zijn niet weggewerkt, maar nadrukkelijk onderdeel van het ontwerp. Daarmee vormen de verticale schoorstenen natuursteen de ruggengraat van de woning: een reeks vaste lijnen die de opbouw, de bestaande bouw en de binnenruimtes met elkaar verbinden.
Ook in beeld werkt dat contrast sterk. Een puntvormige kap, grote glasvlakken en robuuste steenpartijen geven de woning een uitgesproken profiel. De overstekken en luifelvormen houden het geheel strak, terwijl de textuur van het riet juist voor nuance zorgt. In plaats van één glad oppervlak ontstaat een gevelbeeld met lagen, sneden en overgangen. Dat maakt de woning herkenbaar vanuit meerdere hoeken, zonder het huis harder te laten ogen dan nodig is.
Het dakterras aan de achterzijde opent het uitzicht
Aan de achterzijde ligt een dakterras aan de achterzijde met zicht over de weilanden. De glazen balustrade houdt het uitzicht open en laat de rand van het terras bijna verdwijnen tegen de verte. Vanaf de slaapkamer is dat landschap direct aanwezig; de horizon schuift de ruimte binnen via glas en opening. De buitenruimte krijgt zo een duidelijke functie in het woonverhaal: niet als losse toevoeging, maar als plek waar de bovenste verdieping zich naar buiten keert.
Het terras is ook van belang voor de beleving van de opbouw zelf. Vanaf buiten leest de nieuwe laag als een rustige, gerichte vorm, terwijl binnen juist de opening naar achteren de ruimte groter maakt. Door de combinatie van vlonder, glas en uitzicht ontstaat een duidelijke overgang tussen woning en tuin. De dakopbouw krijgt daardoor niet alleen hoogte, maar ook diepte. Het dak is geen afsluiting, maar een aanleiding om verder te kijken.
Beneden werd de woning opnieuw naar buiten gericht
De begane grond is grondig herzien. Waar de keuken eerder nauwelijks contact had met tuin of uitzicht, lopen binnen en buiten nu in elkaar over via nieuwe zichtlijnen en doorzichten. Grote raampartijen en openingen sturen het oog naar het gazon, de beplanting en de randen van het perceel. Daardoor is huis verbouwen hier vooral een ingreep in de routing en het kijken: de woning laat zich niet langer naar binnen keren, maar volgt de omgeving op meerdere plekken.
De verandering zit in de volgorde van de ruimtes. Je beweegt niet meer langs afgesloten zones, maar langs plekken die licht, tuin en landschap meenemen in hun inrichting. Vanuit meerdere kamers is de relatie met buiten direct aanwezig. Dat merk je aan de openingen, maar ook aan de wijze waarop de wanden zijn gepositioneerd. De woning krijgt daarmee een rustiger ritme, waarin elk vertrek een andere uitsnede van dezelfde omgeving laat zien.
Doorzichten die de plattegrond openbreken
De nieuwe zichtlijnen doen meer dan alleen verbinden. Ze breken ook de oude logica van de bungalow open, waarin de breedte van het volume vooral horizontaal werd ervaren. Nu ontstaan assen die je blik door de woning trekken en verder duwen naar tuin en weids landschap. Dat werkt in de keuken, maar net zo goed in de aangrenzende leefruimtes. De binnen-buiten verbinden zichtlijnen zijn daardoor geen decoratief gebaar; ze bepalen hoe de woning wordt gelezen en gebruikt.
Op de beelden zie je hoe glas, vloer en wand elkaar scherp afbakenen zonder harde afsluiting. Buiten ligt het gras dicht tegen de gevel, binnen loopt de ruimte door naar de volgende opening. Die nabijheid maakt de begane grond minder gesloten en veel duidelijker georiënteerd op de omgeving. Zelfs in rustige hoekjes blijft het buitenbeeld aanwezig, soms breed, soms als smalle strook tussen kozijn en wand.
Vide, open trap en verticale schoorstenen als ruggengraat
Binnen krijgt de woning hoogte door een open trap vide en een helder trappenhuis. De houten treden, het donkere metalen hekwerk en de lichte wanden zorgen voor een scherpe, bijna grafische opbouw. De vide laat lucht en zicht toe tussen verdiepingen, waardoor de bovenste laag niet als afgesloten verdieping voelt maar als onderdeel van een doorlopende ruimte. Het is een ingetogen ingreep, maar wel een die de beleving van het huis sterk bepaalt.
De verticale schoorstenen natuursteen zijn ook hier zichtbaar als vaste ankerpunten. Ze lopen door meerdere zones heen en geven de interieurs een duidelijke oriëntatie. Tussen die verticale elementen en de horizontale lijnen van vloeren, plafonds en raamstroken ontstaat spanning. Natuursteen, glas en hout liggen niet decoratief naast elkaar; ze ondersteunen elkaar in de manier waarop de ruimtes worden opgebouwd. In de hal en rond de trap wordt dat het duidelijkst zichtbaar.
De binnenruimtes blijven open, maar niet vlak. Licht valt via glazen deuren, openingen en hoge doorzichten naar binnen en raakt de steenwanden op verschillende momenten van de dag. Daardoor verandert de sfeer voortdurend met de stand van het licht. Het huis voelt niet af, maar juist in beweging: van beneden naar boven, van tuin naar kamer, van riet naar steen. Zo krijgt de renovatie van een bungalow een nieuwe vanzelfsprekendheid, waarin elke ruimte een directe relatie heeft met wat er buiten ligt.
Een bungalow die meer ruimte laat zien dan eerst
De oorspronkelijke woning is nog herkenbaar in de horizontale basis, maar de nieuwe ingrepen sturen het geheel een andere kant op. De opbouw geeft hoogte, het dakterras geeft uitzicht, en de begane grond brengt tuin en interieur dichter bij elkaar. Samen leveren die ingrepen een huis op dat niet alleen groter aanvoelt, maar vooral helderder is in zijn opzet. Het resultaat is een woonhuis waarin de route, de lijn en het zicht bepalend zijn voor de ervaring.
Juist in die combinatie schuilt de kracht van het project. De rieten dakopbouw trekt de aandacht, maar de woning wordt pas compleet door de manier waarop beneden alles op elkaar reageert. De tuin, het licht en de grote openingen werken mee in één duidelijke opbouw. Daardoor verandert een praktische wens voor extra ruimte in een huis dat op meerdere niveaus anders leest, met een sterke verhouding tussen boven, beneden en de weidsheid daarachter.
Wil je meer zien van Tom Kneepkens? Bekijk de pagina van Tom Kneepkens voor meer projecten en bedrijfsinformatie.








