De zwarte dakrand tekent eerst de lijn van het volume, pas daarna lees je het houten ritme eronder. Het resultaat is een tuinhuis met overkapping dat compact blijft in maat, maar duidelijk twee functies draagt: een berging van 2 x 2 meter en een beschutte loungeplek onder het platte dak. De losse opstelling maakt het geheel los van de woning, terwijl de overkapping als verlengstuk van het terras werkt.

Een kubusvorm die twee zones in één gebaar samenbrengt

De basis van dit tuinhuis en overkapping ligt in de heldere opbouw. Links zit de tuinberging, bekleed met Thermowood Ayous; rechts opent de overkapping zich naar de tuin. Die twee delen staan niet los van elkaar, maar schuiven in één horizontaal volume tegen elkaar aan. Met een totale oppervlakte van 16 m² blijft het project bescheiden, terwijl de brede overkapping van 3,7 x 3,3 meter net genoeg ruimte geeft voor een zithoek, een tafel en vrije doorgang rond het meubelwerk.

De keuze voor een plat dak versterkt dat kubusachtige beeld. Er zijn geen schuine lijnen die de massa opsplitsen. In plaats daarvan loopt de dakrand strak door, met zwarte HPL- en volkernplaten die het profiel aftekenen tegen de lichtere houten latten. Die donkere rand werkt als een kader rond het volume en laat de maat van het plat dak tuinhuis precies lezen, ook van op afstand.

Thermowood Ayous als ritme op de berging

Op de berging maakt de verticale bekleding meteen het verschil. De smalle latten in Thermowood Ayous geven de wand een rustig streepwerk, met schaduwvakken tussen de delen die mee veranderen met het licht. Het hout heeft geen druk patroon nodig om aanwezig te zijn; de richting van de latten volstaat. In de close-ups is te zien hoe de nerf en de voegen samen een strak vlak vormen, zonder dat het oppervlak hard oogt. Zo krijgt het thermowood tuinhuis een duidelijk eigen materialiteit.

Diezelfde materialiteit keert terug in de wisselwerking met de tuin. Langs de bestrating ontstaat een scherpe overgang tussen hard en zacht: de rechte lijnen van het gebouw, de vlakke tegels, het gras ernaast. Doordat de berging compact is gehouden, blijft er rond de constructie lucht. Het volume staat vrij in de buitenruimte en bewaart daardoor een rustige leesbaarheid, zelfs wanneer je het van opzij bekijkt.

Zwarte accenten die de daklijn scherper maken

De zwarte HPL-dakrand en het onderdak van de oversteek trekken het oog naar boven. Niet door glans of nadruk, maar door contrast. De donkere band snijdt onder het dak door en legt de horizontale maat van het project vast. In combinatie met het hout ontstaat een heldere verhouding tussen licht en donker, tussen gesloten berging en open buitenruimte. Dat contrast is vooral sterk bij de hoeken, waar het volume bijna als een uitgesneden doos leest.

Ook de randen van de opening krijgen daardoor gewicht. De overkapping lijkt niet zomaar aangezet, maar zorgvuldig uitgespaard binnen een strak frame. In de beelden zie je hoe de daklijn doorloopt en tegelijk ruimte laat voor verlichting en technische afwerking. De zwarte dakrand HPL is dus geen los detail, maar het element dat de hele compositie optisch samenbindt.

Onder de overkapping schuift de ruimte open en dicht

De loungezone onder het dak draait rond die ene brede opening naar buiten. Daar hangt de ruimte niet vast aan een vaste grens; ze kan open blijven of worden afgesloten met de aluminium Loggia-schuifwand. In open stand blijft het zicht doorlopen naar het gras en de bestrating. Gesloten zorgt de wand voor beschutting tegen wind en regen, zonder het beeld van een lichte, vrije buitenkamer te verliezen. Zo werkt de overkapping met lamellenwand als een flexibele tussenruimte.

De aluminium delen geven een ander ritme dan het thermowood op de berging. Waar het hout verticaal en compact leest, is de wand hier opgebouwd uit slanke elementen die meer filteren dan blokkeren. In detailfoto’s zijn de zwarte profielen en de lamellenstructuur duidelijk zichtbaar. Dat technische karakter past bij de rest van het ontwerp: niets is overdreven uitgesproken, maar elk onderdeel heeft een duidelijke plaats in de constructie.

Warm licht langs het plafond en onder de rand

Onder de overkapping loopt een lineaire lichtlijn overkapping mee met de dakrand. Die strook licht benadrukt niet alleen de lengte van het dak, maar ook de diepte van de zithoek. In de avondbeelden geeft het een zachte gloed langs het plafond, terwijl zwarte wandarmaturen de thermowoodwand aanlichten. Het effect is precies en terughoudend: geen losse spots, maar een lijn die de ruimte afbakent en tegelijk open laat.

De terrasverwarmer met heatstrips maakt van die zone ook op koelere avonden een bruikbare plek. Niet als opvallend object, wel als onderdeel van de opbouw onder het dak. Samen met de lichtlijn en de schuifwand zorgt dat voor een loungezone die duidelijk is ingericht op langer buiten zitten. De meubels blijven laag en vrij geplaatst, zodat de houten wand en het plafond de hoofdrol houden.

Een losstaand buitenvolume dat zich rustig in de tuin plaatst

Doordat het tuinhuis losstaat van de woning, krijgt het een eigen aanwezigheid in de tuin. Het staat niet tegen een gevel, maar als zelfstandig volume met een duidelijke voorkant, zijkant en open zijde. Vanuit verschillende hoeken verandert de beleving: frontaal lees je de verhouding tussen berging en overkapping, schuin zie je vooral de diepte van de constructie en de overgang naar het terras. Die afwisseling maakt het project leesbaar zonder dat het druk wordt.

De materiaalcombinatie blijft daarbij beperkt en consequent: Thermowood Ayous, aluminium en HPL/volkernplaten. Meer is er niet nodig om het volume scherp te maken. De verticale houten latten, de zwarte rand en de aluminium schuifwand geven elk een eigen laag aan het ontwerp. Samen vormen ze een tuinhuis met overkapping dat vooral overtuigt door proportie, detail en de manier waarop binnen en buiten in elkaar schuiven.

Tuinhuizen, tuinhuizen met overkapping, tuinoverkappingen en tuinbergingen komen in dit project samen in één helder volume. De beelden laten zien hoe de houtstructuur, de donkere dakrand en de beschutte zithoek elkaar versterken, zonder dat het geheel zijn rustige maat verliest.