Een vlakke tv-wand, een lage console en een reeks ingebouwde spots zetten meteen de toon: dit duplex interieur maatwerk kiest voor rust in plaats van nadruk. De leefruimte opent zich in zachte overgangen, met afgeronde hoeken die de strakke lijnen minder hard maken. Kalkachtige wittinten, warm beige en licht hout houden het palet rustig, terwijl matte donkere vlakken diepte brengen zonder de ruimte te verzwaren. Alles blijft in dezelfde toonhoogte, van wand tot kastfront.

De leefruimte als stille kern

In de leefruimte schuiven maatwerkkasten en wandvlakken in elkaar tot één leesbare achtergrond. De kastpartij rondt af waar de kamer anders zou stoppen in scherpe randen, en precies daar krijgt het interieur zijn zachtere ritme. De minimalistische tv wand is niet opgevat als los meubel, maar als onderdeel van die architecturale wandopbouw. Daaronder loopt een lage console door in een rustige horizontale lijn, met materialen die de aandacht vasthouden zonder opdringerig te worden. Het resultaat is een interieur dat niet leunt op decoratie, maar op verhouding en lijn.

De zichtlijn tussen zitten, lopen en kijken blijft lang en open. Dat komt door de manier waarop de maatwerkwanden de ruimte begeleiden: ze sturen het oog van de zithoek naar de keuken, zonder harde breuk. De afgeronde maatwerkkasten verzachten de overgang nog verder. Ze hebben iets sculpturaals, maar blijven tegelijk bruikbaar en compact. In combinatie met de lichte vloer en de subtiele texturen in de stoffering ontstaat een kamer waar elk volume zijn plaats kent. Het meubel volgt de architectuur, niet andersom.

Keuken en eetruimte in dezelfde vormentaal

De keuken sluit aan op de leefruimte via vlakke fronten en een donkere accentwand die het geheel diepte geeft. In het midden ligt een keuken met natuursteen werkblad dat de strakke belijning onderbreekt met een afgeronde hoek. Dat detail doet veel: het verzacht de overgang tussen werkvlak en kastlijn en maakt van de keuken een stillere aanwezigheid in de ruimte. De toestellen verdwijnen in het vlak, zodat de keuken zich gedraagt als een helder volume in plaats van als een verzameling losse elementen.

Rond de eettafel wordt diezelfde terughoudendheid doorgetrokken. De ronde vorm brengt beweging in een verder lineair interieur en maakt de stap van koken naar tafelen vanzelfsprekend. Boven de tafel hangen lichtobjecten die niet nadrukkelijk in beeld willen staan; hun diffuse gloed pakt het blad, de stoelen en de vloer op een gelijkmatige manier. Hier werkt verlichting als een laag die de ruimte leesbaar maakt. De combinatie van ingebouwde spots en zachte pendelverlichting houdt de keuken en eetzone visueel dicht bij elkaar.

Opvallend is hoe het hout in de keuken niet als decor verschijnt, maar als draagvlak voor de vlakken. De lichte houten kasten trekken de wand omhoog en maken de overgang naar plafond en nis minder abrupt. Tegen de donkere achtergrond van het kookvlak krijgt het materiaal extra gewicht, zonder zwaar te worden. De keuken leest daardoor als een zorgvuldig opgebouwd geheel van front, blad en schaduw. Niets springt uit de compositie. De aandacht blijft bij de maatvoering en de rustige afwerking.

Verlichting die de lijnen volgt

De verlichting zit dicht op de architectuur. Ingebouwde spots tekenen de contouren van het plafond, terwijl andere lichtpunten precies op nissen en werkvlakken zijn gericht. Daardoor blijft het interieur ook ’s avonds gelaagd, met helder belichte zones en zachtere randen. Het licht benoemt de overgangen tussen kast, wand en plafond in plaats van ze te verbergen. Die aanpak past bij het hele duplex interieur maatwerk: de ruimtelijke ingrepen mogen zichtbaar blijven, maar krijgen een rustige leestekens van licht mee.

De trap als scharnier tussen de verdiepingen

De trap vormt meer dan een doorgang. De houten treden zetten een warme, tastbare noot tegenover de gepleisterde wanden, en langs de wandlijn loopt een subtiele lichtstrook die de beweging begeleidt. Die geïntegreerde lichtlijn laat de trap bijna zweven, vooral waar het hout donkerder contrasteert met het lichte vlak ernaast. De leuning blijft uitgepuurd, zodat het verticale traject niet wordt onderbroken door overbodige details. Daardoor krijgt de opgang iets ritueels, zonder dramatiek.

Ook hier speelt maatwerk een sturende rol. De trap sluit aan op kasten en wandpartijen die de overgang tussen de niveaus rustig houden. De lijnvoering blijft leesbaar, zelfs waar de duplexvorm schuine vlakken en onverwachte hoeken toevoegt. In plaats van die architectuur te verdoezelen, gebruikt het interieur ze als uitgangspunt. De trap wordt zo een scharnierpunt dat materialen samenbrengt: hout, pleisterwerk, indirect licht en een strakke afwerking.

Onder het dak krijgt de rust meer diepte

Boven wordt de ruimte stiller. De slaapkamer volgt de schuine daklijnen en laat zien hoe beperkingen ook richting kunnen geven. Ingebouwde kasten nemen de helling over in plaats van ertegenin te werken, waardoor de wand een doorlopend vlak blijft. Licht eikenhout en zachte textielen verzachten het volume, terwijl de raamzone voor een gecontroleerde lichtinval zorgt. De kamer voelt daardoor compact en open tegelijk; het dak bepaalt de vorm, het maatwerk houdt de ruimte rustig.

De badkamer zet dat gevoel voort met natuursteenlook wanden, afgeronde volumes en een ronde spiegel met halo licht. Het spiegelvlak hangt in een nisachtige uitsparing die het licht rondom opvangt en verspreidt. Onderin staat een ovaal ligbad als compact, losstaand volume. De combinatie van steenstructuur, cirkelvorm en zachte lichtgloed maakt van de badkamer een kalme ruimte, zonder dat ze leeg wordt. Het waterpunt is duidelijk, maar nooit hard omlijnd.

Ronde vormen in een strakke omkadering

Die ronde spiegel, het bad en de afgeronde werkbladranden in de keuken delen dezelfde logica: scherpe overgangen worden vermeden waar het kan, zodat de ruimte minder fragmentarisch leest. In het duplex interieur maatwerk zorgt dat voor continuïteit tussen de verschillende kamers. Zelfs de donkere tv wand en de strakke nis in de badkamer spreken dezelfde taal van uitsparing en vlak. Het zijn kleine ingrepen, maar ze bepalen hoe je je door het appartement beweegt en hoe licht zich op de oppervlakken vastzet.

Wat overblijft, is een interieur dat weinig zoekt naar effect en veel naar precisie. De materialen blijven beperkt: kalkachtige verf, licht hout, natuursteen en matte accenten. Juist daardoor komen de details naar voren, van de afgeronde maatwerkkasten tot de trap met geïntegreerde lichtlijn en de keuken met natuursteen werkblad. Het appartement toont hoe een duplexvorm met twee niveaus niet rommelig hoeft te worden. Als de wanden, kasten en verlichting in dezelfde cadans worden ontworpen, krijgt elk deel van de woning zijn plaats zonder dat het geheel zijn rust verliest.

Fotograaf:
Olivier Strobbe Photography

Leveranciers/materialen:
– RR Interieur (meubilair)
– Fraeye (maatwerk)
– Frédéric Smet (schilderwerken)
– The Fabric (raamdecoratie)
– Genico (trapleuning)
– Fineerhout keuken: eik, geborsteld en gelakt
– Schildertechniek: Calco Boss Paints
– Natuursteen: Ceppo di Gres
– Parket: Woodstoxx
– Verlichting: Bocci