Aan de buitenzijde zet de verticale houten gevelbekleding meteen de toon. Langs de gevel vallen de smalle houten latten op die verticaal zijn aangebracht en de hoogte van het pand benadrukken. Deze houten lijstjes vormen een ritmisch patroon dat het metselwerk deels omkadert en nieuwe ordening geeft. Het spel van zon en schaduw op het hout verandert voortdurend, wat het zware baksteenvlak licht en levendig maakt zonder zijn oorspronkelijke structuur te verbergen.

Verticale houten gevelbekleding in materiaal en lijnenspel

Binnen laat het interieur de geschiedenis voelbaar zien, door het zorgvuldig behoud van gesneden ornamenten en sierlijke schouwen. Deze elementen zijn hersteld zonder overdadige aandacht te krijgen, waardoor ze als subtiele ankers werken in het vernieuwde ruimtegebruik. De authentieke materialen, waaronder zichtbare baksteen en hout, verbinden de kamers met het verleden zonder ze te domineren.

Licht tekent ruimtes en materialen

Door de grote raamopeningen en daklichten dringt daglicht rijk naar binnen en lukt het om ook de smalle kamers ruimtelijkheid te geven. Subtiele reflecties op het marmer in de keuken en de zachte glans van de houten afwerking krijgen zo aandacht. Het licht verschuift over dagdelen en maakt details als houtnerven en metselwerkstructuur zichtbaar, waardoor een wisselend samenspel ontstaat tussen materiaal en ruimte.

Een centraal trappenhuis als verbindend element

Het oude trappenhuis met houten treden en smeedijzeren balustrades is in zijn oorspronkelijke vorm gehandhaafd. Het vormt het bindpunt van het voor- en achterhuis en draagt bij aan de ruimtelijke beleving bij het oplopen. De opwaartse lijnen contrasteren met de strakke verticale gevellatten, wat een gelaagd dialoog in het gebouw creëert tussen oud vakmanschap en nieuwe ingrepen.

Materialen die verhalend zijn

De keuze voor natuurlijke materialen is duidelijk zichtbaar in het interieur. Glad marmer, gebruikt in vloeren en keukenwerkbladen, contrasteert met de matte warmte van het hout in het meubelwerk en de vloer. Het metselwerk blijft op verschillende plekken bewust zichtbaar, wat eerder een gevoel van echtheid geeft dan een onafgewerkte indruk. Kleine oneffenheden en kleurvariaties vormen juist het verhaal van tijd en gebruik.

Keuken die natuur en eenvoud verbindt

De keuken vormt een samenkomst van marmer en hout. Het marmeren werkblad laat het licht zacht weerkaatsen en geeft het dagelijkse werkvlak een lichte uitstraling. Massief houten kasten met hun duidelijke nerfstructuur bieden een robuuste basis zonder overdaad, terwijl messingkleurige armaturen aansluiten bij de ingetogen toon van het geheel.

Strakke badkamers waarin materiaal spreekt

De badkamers kiezen voor eenvoud, waarbij vrijstaande baden op plekken staan die profiteren van het daglicht dat marmeren wanden verzacht doet glanzen. Ornamenten en overbodige details zijn weggelaten. Wat overblijft is het samenspel van licht op het gladde marmer, wat een stille helderheid creëert zonder te veel afleiding van de vormgeving.

Verlichting die materiaal en textuur uitlicht zonder te overheersen

Naast het natuurlijke daglicht is gekozen voor indirecte verlichting die zacht schijnt en de texturen van de verschillende materialen naar voren brengt. Gericht geplaatste spots accentueren bijzonderheden zoals historische ornamenten en metselwerk zonder dat het licht de ruimte domineert. Dit subtiele lichtspel zorgt voor een dynamische sfeer, ook zodra de zon ondergaat. De verticale houten gevelbekleding komt daardoor niet als losse afwerking over, maar als onderdeel van de gevel.

Verticale houten gevelbekleding versterkt de structuur

De houten latten van de gevelbekleding vormen een bindend visueel element tussen de verdiepingen. Deze verticale lijnen leggen een rustig ritme over het metselwerk, benadrukken de smalle hoogte en zorgen voor een discrete overgang tussen de monumentale bouw en eigentijdse toevoegingen. Het materiaal sluit aan bij de houttonen in het interieur, waardoor binnen en buiten elkaar aanvullen.

Een monument met nieuwe woonkwaliteit

De renovatie benut de architectonische ruimte optimaal ondanks de bescheiden breedte. Met grote ramen en open verbindingen ontstaat een gevoel van ruimte en licht op elke verdieping. Door het behoud van historische elementen en een ingetogen materiaalpalet blijft het verleden voelbaar, terwijl het huis voldoet aan hedendaagse woonwensen zonder zijn karakter te verliezen.

Ruimtelijke verbindingen in een smalle context

De overgang tussen voor- en achterhuis is vloeiend gemaakt met open doorgangen en samenhang in materiaalgebruik. Zo verbinden hoge plafonds en zichtlijnen meerdere ruimtes zonder het monumentale karakter te verstoren. Deze ruimtelijke strategie wekt een gevoel van openheid ondanks de smalle gevelbreedte.

Details als stille getuigen

Veel aandacht is gegaan naar kleine details: de textuur van het metselwerk, de zichtbare houtnerf en authentieke afwerkingen. Deze elementen vertellen het verhaal van plaats en tijd en maken dat iedere ruimte een eigen identiteit krijgt binnen het geheel. De afwerkingen zijn ingetogen, waardoor imperfecties als herinnering zichtbaar blijven.

Het samenspel van marmer en hout als verbindende draad

Centraal in het interieur staat de marmeren keuken als ontmoetingspunt waar materialen en licht elkaar ontmoeten. Het koele, glanzende oppervlak van het marmer contrasteert met de zachte, natuurlijke structuren van hout. De houten vloer sluit hierbij aan en verbindt verschillende ruimtes subtiel, waarbij het materiaalgebruik richting geeft aan het oog en de looproute.

Daglicht langs de verticale houten gevelbekleding

Met ramen op strategische plekken en een groot dakraam bereikt het licht ook de bovenste verdieping. Hierdoor krijgt het interieur een veranderlijke uitstraling die met het uur wisselt. Materialen reageren op het licht met verschuivende reflecties en schaduwen, wat een levendig karakter aan het interieur geeft en de details in hout en marmer accentueert.

Historische elementen met een ingetogen aanwezigheid

Alhoewel klassieke ornamenten en sierlijsten nog duidelijk aanwezig zijn, zijn ze zodanig ingezet dat ze het interieur rust en helderheid bieden. De sobere kleur- en materialenkeuze rondom deze details zorgt voor ruimte waarin verleden en heden naast elkaar bestaan zonder te concurreren om aandacht.

De gevelbekleding als kenmerkend element

De verticale houten latten op de gevel versterken de slanke en hoge indruk van het smalle pand. Hun ritmische patroon sluit netjes aan bij de raamverdeling en markeert een overgang van het monumentale erfgoed naar een eigentijdse woonomgeving. Het natuurlijke hout voegt een tactiele laag toe aan de buitenkant zonder het beeld van kracht en eenvoud aan te tasten. Bij de garage keert dezelfde verticale houten gevelbekleding terug, waardoor hoofdgebouw en bijgebouw visueel bij elkaar blijven.