Parallelle daklamellen zetten hier meteen de toon. Nog vóór het uitzicht zich opent, tekent het gelamelleerde dak een ritme boven de twee dakterrassen. De glazen balustrade houdt de rand licht, terwijl de vloer rustig en rechtlijnig onder de zitplekken doorloopt. Zo ontstaat een overdekt dakterras waarin de loggia niet als doorgang leest, maar als een plek waar licht, lucht en beschutting voortdurend worden bijgesteld.

Een dakterras met gelamelleerd dak als uitgangspunt

De twee rooftop terraces liggen boven elkaar en volgen hetzelfde basisidee. Elk terras heeft een gelamelleerd dak, glazen balustrades en verticale houten lamellen die de rand en de zijden afbakenen zonder het zicht dicht te zetten. Juist die herhaling geeft het project samenhang. De opbouw blijft leesbaar van niveau naar niveau, maar kleine verschuivingen in indeling en kleuraccenten zorgen ervoor dat beide buitenruimtes hun eigen tempo houden.

De terrassen zijn niet volgezet met losse gebaren. De vloer blijft ingetogen, de lijnen blijven recht en de daklamellen kunnen hun werk doen. Daardoor krijgt het dakterras met gelamelleerd dak een heldere ordening: boven schaduw, aan de rand glas, aan de zijkant hout. Binnen die drie lagen verschuift de blik steeds opnieuw, van zitzone naar balustrade naar de open lucht erboven.

Glazen balustrades aan een open rand

De glazen balustrade dakterras is een van de meest terughoudende onderdelen van het ontwerp. Ze markeert de perimeter, maar laat de rand optisch bijna verdwijnen. Vanaf de zithoek blijft het uitzicht doorlopen; vanaf buiten blijft de daklijn strak en onbelemmerd. Die lichtheid werkt goed bij een rooftop terras, waar de overgang tussen binnen en buiten niet hard mag aanvoelen. Hier blijft de buitenruimte onderdeel van de ruimtelijke route.

Omdat de glasrand zo rustig is, krijgen de andere elementen meer gewicht. De verticale houten lamellen aan de zijkanten komen sterker naar voren en de lamellenwand leest als een duidelijke begrenzing zonder gesloten te worden. Ook de meubels kunnen dicht op de rand staan, juist omdat het glas geen zwaar visueel vlak vormt. In de eerste loggia schuift de lounge dichter naar de balustrade; op het andere niveau ligt de zitgroep meer onder de beschutting van het dak.

Verticaal hout dat licht filtert

De verticale houten lamellen doen meer dan privacy geven. Overdag breken ze direct zonlicht en verzachten ze de reflectie op het terras. In de avond krijgen ze een andere rol: dan vormen ze een donkerder kader rond de verlichte zithoek. De lamellenwand maakt de loggia leesbaar als een verstelbare ruimte. Afhankelijk van stand en hoek verandert het beeld van open naar beschut, zonder dat het uitzicht volledig wegvalt.

Het hout staat in scherp maar rustig contrast met het glas. Waar de glazen balustrade nauwelijks massa heeft, voegen de houten latten diepte toe. Vanuit de loggia wordt het landschap achter de rand in smalle stroken gefilterd; van een afstand zorgen de verticale houten lamellen juist voor een heldere begrenzing. Zo ontstaat een overdekt dakterras dat niet wordt afgesloten, maar geordend.

Loggia met verstelbare lamellen voor licht en privacy

De loggia met verstelbare lamellen functioneert hier als meer dan een afgeschermde overgang. De panelen kunnen worden gedraaid of georiënteerd, zodat licht, privacy en zicht per moment kunnen worden aangepast. Dat maakt de loggia tot een ruimte die meebeweegt met zon, wind en gebruik. In de brontekst is sprake van rotatable louver panels; in de ruimte zelf vertaalt zich dat naar een gevelbeeld dat nooit helemaal stil staat.

Ook in de avond blijft die aanpasbaarheid zichtbaar. De verlichting rond de zithoek tekent de contouren van het overstek en laat de lamellen als patroon terugkomen tegen de donkere achtergrond. Het licht blijft dicht bij de meubels en de rand van de loggia, zodat de overkapping helder leesbaar blijft zonder de ruimte plat te verlichten. Vooral op het bovenste niveau krijgt die afbakening tegen de nachtelijke lucht een duidelijke aanwezigheid.

De overgang van interieur naar rooftop terras

Het bovenste penthouse, op de 11e verdieping, laat zien hoe sterk materiaal en kleur van binnen naar buiten doorlopen. De warme, verfijnde tinten uit het interieur keren terug in de oppervlakken en details van het dakterras. Daardoor voelt de overgang van woonkamer naar buiten niet als een sprong, maar als een voortzetting in een andere schaal. Hout en glas blijven de belangrijkste dragers, terwijl de vloer bewust rustig blijft.

Die terughoudendheid is belangrijk. Een dakterras met gelamelleerd dak kan snel zwaar ogen als elke laag om aandacht vraagt. Hier gebeurt het omgekeerde: de vloer laat los, het dak ordent, de glasrand trekt zich terug. De meubels blijven in verhouding tot de loggia, niet groter gemaakt dan de ruimte nodig heeft. Daardoor komt de lijn van het terras, van binnenpui tot balustrade, goed tot zijn recht.

Verlichte loggia’s in de avond

Bij schemering verandert het beeld zichtbaar. De geïntegreerde verlichting onder de overkapping en rond de lounge zet de plankier- en lamellenstructuur af tegen de donkere lucht. Het gaat niet om veel licht, maar om licht dat precies genoeg is om de zitzone, de rand en de ritmiek van het dak te laten lezen. Zo blijft het overdekt dakterras ook na zonsondergang een duidelijke ruimte, met een afgemeten overgang tussen open en beschut.

In die avondsituatie komt ook de samenhang tussen de twee niveaus naar voren. Beide rooftop terraces gebruiken hetzelfde vocabulaire van glas, hout en lamellen, maar elk niveau reageert anders op de hoogte, de indeling en de kleuraccenten. Het ene terras legt de nadruk meer op de open rand, het andere op de beschutte loggia. Samen tonen ze hoe een rooftop terras project per laag kan verschuiven zonder het uitgangspunt te verliezen.

Twee niveaus, één duidelijke opbouw

Wat het project sterk maakt, is de herhaling met kleine verschillen. De twee boven elkaar gelegen dakterrassen delen dezelfde bouwstenen: een gelamelleerd dak, glazen balustrades, verticale houten lamellen en een loggia die tussen binnen en buiten bemiddelt. Toch leest elk niveau anders zodra je de ruimte in stapt. De verhouding tussen open en beschut verschuift, de zitopstelling beweegt, en de kleuraccenten laten het ene terras wat zachter en het andere iets meer gericht op het uitzicht aanvoelen.

Daardoor ontstaat geen kopie van één buitenruimte, maar een reeks die in dialoog staat met zichzelf. De glazen balustrade houdt beide niveaus optisch licht, de lamellenwand voegt richting toe en de vloer zorgt voor rust onder alles wat erboven hangt. In dat samenspel ligt de kern van dit dakterras met gelamelleerd dak: niet één dominant gebaar, maar een reeks heldere keuzes die de loggia’s elk op hun eigen manier laten werken.

Vanuit de zitplek blijft het uitzicht op lucht en bomen doorlopen, terwijl de daklamellen het licht temperen en de houten schermen de rand van het terras afbakenen. Dat maakt het rooftop terras leesbaar in lagen. Eerst de vloer, dan de meubels, daarboven de lamellen, en pas daarna het open beeld van de lucht. De buitenruimte krijgt zo een duidelijke volgorde, zonder dat ze hard wordt. Alles draait om wat de architectuur met het zicht doet, niet om extra effect.

Glas, hout en ritme als leidraad

De combinatie van glas en hout bepaalt het hele project. Glas houdt de terrassen open en licht, hout brengt structuur in de zijkanten en de loggia’s, en de parallelle lamellen leggen een ritme over de ruimte dat zowel overdag als ’s avonds leesbaar blijft. De materialen worden niet ingezet als decor, maar als middel om de verhouding tussen schaduw, privacy en uitzicht te sturen. Precies daardoor blijft elk dakterras afzonderlijk herkenbaar binnen hetzelfde ontwerpidee.

Wat uiteindelijk blijft hangen, is de helderheid van de opbouw. Een rustige vloer, een glazen balustrade, verticale houten lamellen en een gelamelleerd dak vormen samen een overdekte buitenruimte die zich niet opdringt. De loggia’s nemen het zonlicht op, breken het, laten het weer los en geven tegelijk ruimte aan het uitzicht. In die afwisseling zit de aantrekkingskracht van dit rooftop terras project: precies genoeg beschutting, precies genoeg openheid, en overal dezelfde duidelijke lijn.