Wit stucwerk, donkergrijze accenten en slanke kozijnen zetten meteen de toon bij dit modern jaren 30 huis. De oude villa kreeg een ingrijpende verbouwing waarbij de gevel opnieuw is opgebouwd met metselwerk, gestucadoorde buitenmuren en een dak met een wat oudere dakpan. Voor de entree ligt een rustige, bijna strakke lijn van treden en een luifel boven de deurpartij. Het beeld is helder: een klassiek volume dat opnieuw is neergezet met scherpe randen en weinig decoratie.

Strakke gevel met witte afwerking en donkere kozijnen

Vanaf buiten valt vooral het contrast op tussen de witte gevel en de donkere kozijnen. De smalle profielen trekken de ramen visueel samen, waardoor de gevelopeningen rustig blijven ondanks de verschillende volumes. De plint in donkergrijs of antraciet geeft de onderzijde gewicht, terwijl de stucafwerking de grotere vlakken egaal houdt. In combinatie met het metselwerk en de oudere dakpan ontstaat een huid die niet gladgestreken oogt, maar juist gelaagd en precies opgebouwd is.

Die nieuwe huid sluit aan op de uitbreiding van het huis. De grotere uitbouw schuift het grondvlak verder door, zonder dat de gevel zijn helderheid verliest. Ook de nieuwe dakkapel hoort bij die ingreep: hij brengt extra ruimte onder het dak en laat de kap visueel doorlopen. Daardoor krijgt het volume meer adem, terwijl de buitenlijn compact blijft. Het zijn ingrepen die je pas echt leest wanneer je langs de gevel beweegt en de hoogteverschillen ziet.

Entree met luifel en nette deurpartij

De entree is teruggebracht tot een paar sterke onderdelen: een luifel, een donkere deur en treden die het niveauverschil opvangen. Daardoor krijgt de voorzijde een duidelijke focus. Niet de deur zelf trekt alle aandacht, maar de manier waarop de overstek schaduw werpt op het muuroppervlak en de kozijnen. De route naar binnen voelt daardoor rechtstreeks en overzichtelijk. Ook hier blijft het kleurgebruik sober, met wit, donkergrijs en zwart als vaste laag in het beeld.

Rond de voordeur zorgen de smalle raamprofielen en de strakke aansluiting van de gevelafwerking voor een stevige lijnvoering. Het huis oogt daardoor niet toegevoegd, maar opnieuw geordend. De gevelinstallatie en de afgewerkte buitenmuren maken de overgang van oud naar nieuw zichtbaar in het oppervlak zelf. Je ziet geen losse reparaties, maar een woning die als geheel is aangepakt, met aandacht voor ritme, hoogte en detail.

Een uitbouw die het grondplan verder opent

De nieuwe en grotere uitbouw verandert meer dan alleen het silhouet. Binnen levert die extra meters een ruimere overgang tussen de verschillende leefzones op. Het interieur kan zich daardoor opener ontwikkelen, zonder dat de indeling onrustig wordt. De uitbreiding ondersteunt de strakke lijnen van het project: rechte wanden, rustige plinten en vloeren die visueel doorlopen. Alles wijst naar een huis dat opnieuw is georganiseerd rond licht en looproutes, niet rond losse kamers.

In de zichtlijnen speelt de breedte van de openingen een grote rol. Waar je door de woning kijkt, ontstaan doorkijken die het volume langer laten aanvoelen. Dat effect is vooral goed te zien in de hal en bij de overgangen naar de woonruimtes. De gevelverandering blijft dus niet buiten; ze werkt door in de manier waarop je je door het huis beweegt. De uitbouw geeft de plattegrond meer ruimte om te ademen, terwijl de afwerking juist strak blijft.

Hal met grijze tegelvloer en symmetrische doorkijk

De hal is opgebouwd uit grote grijze tegels die meteen een koel, hard oppervlak neerleggen. Die vloer loopt stevig door onder de wanden en laat de ruimte optisch langer lijken. Aan beide kanten staan donkere kozijnen, waardoor de gang een duidelijke as krijgt. Het effect is bijna symmetrisch: een heldere doorkijk, rechte lijnen en weinig onderbrekingen. Juist in deze tussenruimte wordt de renovatie leesbaar als een serie precieze ingrepen, niet als een losse verzameling kamers.

De tegelvloer keert ook terug in andere delen van het interieur en geeft daar dezelfde rustige basis. In plaats van verschillende vloeren die elkaar willen overstemmen, houdt dit materiaal de route samen. Daardoor vallen de verschillen in hoogte, licht en wandafwerking des te meer op. Wanneer daglicht langs de witte muren schuift, krijgen de voegen en randen meer nadruk. De hal wordt zo een scharnierpunt in het huis, compact van maat maar sterk in richting.

Keuken en woonkamer onder een rustig licht

De keuken is georganiseerd rond een eiland met donkere onderkasten en lichte nissen. Het blad ligt als een brede werkzone in het midden, terwijl de wanddelen juist terughoudend blijven. Dat maakt de ruimte leesbaar in lagen: werk, opbergen en vrije wandvlakken. De combinatie van wit, antraciet en houtaccenten zorgt voor een sobere achtergrond, zonder dat de keuken vlak wordt. De plek van het eiland bepaalt het gebruik, niet een overvloed aan onderdelen.

In de woonkamer staat de open haard als vast middelpunt in een witte ombouw met een zwarte inzet. De nisjes en houten vakken langs de haard breken de wand op een rustige manier. Hier komen de strakke afwerking en het huiselijke gebruik samen, maar zonder drukte. Het vuur zit diep in de wand, waardoor de omlijsting het beeld draagt. De vloer en plinten houden de ruimte stil, zodat de haard en de brede openingen eromheen de aandacht kunnen nemen.

De plafonds laten zien hoe zorgvuldig het licht is verdeeld. Smalle dakramen met blauw getint glas brengen daglicht naar binnen, terwijl de witte profielen en balklijnen het plafond strak houden. Dat detail is belangrijk voor het totaalbeeld van dit modern jaren 30 huis: het dak is niet alleen een kap, maar ook een onderdeel van de ruimtelijke ervaring. Het licht komt gefilterd binnen en tekent de randen van de constructie af. Zo krijgt de bovenbouw een eigen rol in het interieurbeeld.

Van oude villa naar modern jaren 30 huis

De verbouwing laat vooral zien hoe een bestaande villa opnieuw gelezen kan worden. Metselwerk, stucwerk, dakkapel en uitbouw zijn hier niet los toegepast, maar op elkaar afgestemd in vorm en afwerking. Het resultaat blijft ingetogen, met een duidelijke nadruk op donkere kozijnen, witte gevelvlakken en een strak interieur. Juist die terughoudendheid maakt het project overtuigend: elke ingreep is zichtbaar, maar geen ervan probeert harder te spreken dan de rest.

Wie het huis van binnen volgt, ziet hoe exterieur en interieur op elkaar aansluiten. De grijze tegelvloer zet buiten de toon al voorzichtig door, de entree met luifel markeert de overgang, en binnen nemen de rechte wanden en open zichtlijnen het over. Het huis voelt daardoor opnieuw opgebouwd, met behoud van zijn hoofdvolume en een duidelijke eigentijdse laag. Als geheel leest het als een modern jaren 30 huis waarin de verbouwing vooral zit in precisie, materiaal en ruimte.