Grote glaspartijen zetten hier meteen de toon. Achter het glas ligt een contemporaine villa die zich opent naar het duinlandschap, met zichtlijnen die doorlopen tot aan het groen en het water buiten. De woning beslaat ruim 950 vierkante meter en blijft toch leesbaar als één geheel van strakke volumes, warme materialen en open kamers. Het nieuwe volume zoekt niet het contrast, maar juist de wisselwerking met de omgeving.

Glas dat het duinlandschap naar binnen haalt

De villa met grote glaspartijen legt de nadruk op kijken en doorgaan. Raampartijen verdwijnen niet naar de achtergrond; ze sturen de route door het huis en trekken het licht diep naar binnen. Aan de andere zijde ligt het duinlandschap met vliegdennen, water en beplanting. Die overgangen zijn scherp zichtbaar. Een overstek markeert een overgang, een pui opent volledig, en elders verzacht het glas de grens tussen woonkamer en tuin. Daardoor blijft het uitzicht steeds aanwezig, zonder dat het interieur zijn eigen schaal verliest.

De architectuur verwijst in de opzet naar Frank Lloyd Wright, maar houdt de uitvoering strak en hedendaags. Horizontale lijnen, houten accenten en metselwerkvlakken geven het volume gewicht. Tegelijk zorgen de grote openingen voor lucht tussen de bouwdelen. Je leest de villa niet als een gesloten object in het landschap, maar als een ruim opgezet huis dat het terrein volgt. Zelfs vanuit de kamers aan de rand van het volume blijft de blik gericht op de tuin en de omliggende bomen.

Warme materialen onder een strakke lijnvoering

Hout, steen, beton en glas bepalen de materialiteit. Die combinatie zie je niet alleen in de gevel, maar ook in de manier waarop vloeren, wanden en kasten in elkaar grijpen. Het hout verzacht de rechte lijnen, terwijl het metselwerk juist voor massa zorgt. In de beelden is die gelaagdheid goed te lezen: donkere steenpartijen naast lichte vlakken, een vlakke vloer onder een brede opening, en daarboven een volume dat zonder opsmuk is opgezet. Zo krijgt het huis een rustige basis, zonder vlak te worden.

De maatvoering is groot, maar nergens onbeheerst. Brede doorgangen, hoge plafonds en lange zichtassen geven de villa ruimte, terwijl zorgvuldig gekozen materialen de schaal weer terugbrengen. In plaats van één dominant gebaar zijn er meerdere kleine verschuivingen: een houten wand die het licht opvangt, een steenstrook die een hoek markeert, een pui die de tuin letterlijk in beeld zet. Juist die wisseling maakt de contemporaine villa leesbaar van buiten én van binnen.

Kunst en vintage design in een ruim interieur

Binnen trekken kunstwerken direct de aandacht, naast vintage design items die met zorg zijn geplaatst. De leefruimtes blijven open, maar de inrichting geeft elke zone een eigen zwaartepunt. Een groot kunstwerk tegen een witte wand, een donkere bakstenen wand ernaast, en vervolgens een houten vloer die het beeld weer ontspant: het zijn duidelijke ingrepen die de ruimte verdelen zonder haar af te sluiten. De selectie van kunst en design voorkomt dat de grote kamers afstandelijk worden.

Die laag van kunst en vintage design werkt vooral door het contrast met de architectuur. Waar de constructie strak en helder is, brengen de objecten variatie in kleur, vorm en ritme. Een stoel, een lamp of een ingelijst werk staat niet los van de ruimte, maar reageert op de lijnen van het huis. Daardoor leest het interieur als een verzameling doordachte onderdelen, niet als losse decoratie. De villa blijft architectonisch, maar krijgt tegelijk een duidelijke persoonlijke laag.

Maatwerk interieur rond tafel en boekenwand

Het hart van het maatwerk interieur wordt gevormd door een eettafel en een imposante boekenwand, beide op maat gemaakt en ontworpen uit bomen uit de omgeving. Het materiaal is zichtbaar van dichtbij: hout met een eigen nerf, een brede tafelrand, vakken in de wand die gewicht geven aan de achterzijde van de ruimte. Die onderdelen brengen structuur in de grote kamers. Ze zijn niet toegevoegd als losse meubels, maar als vaste onderdelen van de architectuur.

Rond de tafel wordt de schaal kleiner. De open ruimte blijft voelbaar, maar de opstelling maakt duidelijk waar wordt gezeten, gekeken en bewogen. De boekenwand werkt bijna als een wandvlak met inhoud: boeken, objecten en lege vakken wisselen elkaar af. Daardoor krijgt de kamer diepte. Het maatwerk interieur is hier geen decoratieve laag, maar een middel om de omvang van het huis te sturen. Precies daar zit de spanning van deze contemporaine villa.

Een gebogen trap tussen witte wanden en hout

Een gebogen trap interieur vormt een van de meest herkenbare ruimtelijke momenten in het huis. De houten treden lopen in een zachte bocht omhoog, langs witte wanden die de vorm extra laten spreken. In plaats van een harde snede staat hier een vloeiende beweging centraal. De trap heeft daardoor niet alleen een praktische rol; hij tekent ook de overgang tussen verdiepingen en maakt de verticaliteit van het huis zichtbaar in één gebaar.

De trap staat niet op zichzelf. Rond de vide en de overloop verschuift het licht door openingen en langs de wandvlakken, waardoor de ronding telkens anders leest. Hout aan de treden, wit op de wand en een donkere rand in de afwerking geven het geheel spanning. In combinatie met de rechte lijnen elders in de villa ontstaat een duidelijk ritme. Het huis wisselt tussen strak en zacht, zonder zijn architectonische helderheid te verliezen.

Terras, waterpartij en open zicht op buiten

Buiten zet de aangelegde tuin met waterpartij de architectuur voort. Het terras ligt strak tegen de villa aan, terwijl vijver en beplanting de randen verzachten. Vanuit de glazen pui kijk je niet alleen naar groen, maar ook naar het spiegelende water en naar de buitenruimte die rondom het huis is opgebouwd. Op sommige beelden schuift een poolzone mee in het geheel; elders ligt de nadruk op een terrasvlak met rechte randen en lage beplanting. De buitenruimte vormt zo een verlengstuk van de leefruimte.

Door de grote glaspartijen blijft die tuin voortdurend onderdeel van het interieur. Een stoel bij het raam, een opening naar het terras, de reflectie in het water: telkens verschuift het perspectief een stukje verder. Daarmee sluit de contemporaine villa af zonder dicht te gaan. Binnen, buiten, kunst, maatwerk en landschap worden niet apart behandeld, maar in één reeks gelezen. Dat maakt de woning sterk als architectuurproject: groot van schaal, precies in detail en voortdurend gericht op de ruimte eromheen.