Een brede trapleuning in wit, hoge plafonds en moulures zetten meteen de toon in deze manoirwoning renovatie. De vrijstaande woning is grondig aangepakt en kreeg tegelijk een tweede leven als werkplek. Kantoren en showroom lopen mee in het woonprogramma, zonder dat de ruimtes hun huiselijke schaal verliezen. In plaats van een los kantoorverhaal draait het hier om een warme werkruimte inrichting, met kamers die materiaal, licht en doorzicht naast elkaar plaatsen.

Wonen en werken in één grondplan

De overgang tussen wonen en werken is zichtbaar in de manier waarop de ruimtes zijn opgevat. Een eetkamer met ronde tafel en witte gordijnen ligt naast een doorgang met strakke omlijsting; elders opent een kamer zich naar een wand met ingebouwde nissen. De showroom kreeg een plek in de voormalige garage, waar stalen en ontwerpen nu in het zicht staan. Dat maakt de manoirwoning renovatie leesbaar als woon-werkruimte, met een duidelijk verschil tussen gebruiksplekken en representatieve zones.

Die dubbele functie vraagt om maatwerk interieur. Vlakke kastdeuren, ingewerkte apparatuur en smalle lijnen in het schrijnwerk houden de ruimtes rustig, terwijl de zichtbare nissen precies genoeg diepte geven voor materialen en stalen. In de showroomruimte trekken verlichte vakken de aandacht naar de opstelling, niet naar het volume zelf. De toonbank en wandniches werken als dragers voor het dagelijks gebruik en laten tegelijk zien hoe de afwerking van dichtbij oogt.

Klassieke manoirdetails blijven zichtbaar

Het karakter van de woning zit in de vaste architectuur: hoge plafonds, moulures en een klassieke trapleuning zijn behouden. Die elementen bepalen de verhoudingen van de kamers en zorgen voor een duidelijke verticale lijn in het interieur. De ingreep respecteert dat kader, maar vult het aan met hedendaagse lagen in stof, verlichting en afwerking. Zo blijft de leesbaarheid van de manoirwoning aanwezig, terwijl de ruimtes tegelijk geschikt zijn gemaakt voor kantoor- en ontvangstgebruik.

Ook in de overgangen tussen kamers duiken die klassieke manoir details op. Een boogvormige doorgang, witte plinten en omlijnde deuropeningen brengen structuur in de circulatie. De afwerking zoekt daarbij geen hard contrast; ze werkt met zachte vlakken, afgeronde openingen en een zekere terughoudendheid in kleur. Daardoor vallen de oorspronkelijke elementen meer op, zonder dat ze als decor worden behandeld.

Licht dat de nissen laat spreken

Indirecte verlichting speelt een grote rol in de manier waarop de ruimtes gelezen worden. In de nissen en langs maatwerkvlakken ontstaat een zachte gloed die stalen, planken en wandvlakken losmaakt van de achtergrond. Ook spots in het plafond brengen accenten aan, vooral boven de toonbank en in de showroomzone. De verlichting is niet bedoeld als effect op zich; ze structureert de ruimte en maakt de marmer afwerking en houttinten beter zichtbaar.

In de slaapkamers en leefruimtes verschuift dat licht opnieuw. Een nis naast het bed, een plafondlijst in de woonkamer en het daglicht langs witte raamkaders geven elk vertrek een eigen ritme. De schakeling tussen natuurlijk licht en ingebouwde armaturen houdt de kamers rustig, ook wanneer er verschillende functies samenkomen. Dat is precies waar de manoirwoning renovatie verfijnd wordt: niet in overdaad, maar in de precisie van het lichtplan.

Marmer, parket en andere tactiele lagen

De afwerking is opgebouwd uit materialen die elkaar niet wegduwen. Vijf soorten marmer zorgen voor variatie in toon en tekening, terwijl hout terugkomt in het opgeknapte parket en in sommige maatwerkvlakken. In andere kamers is vloerverwarming voorzien na renovatie, zodat de ondergrond opnieuw werd opgebouwd. Waar het bestaande parket bewaard kon blijven, kreeg het een nieuw leven. Die combinatie van vloerverwarming en parket maakt duidelijk dat niet elke kamer volgens hetzelfde schema is aangepakt.

Naast die basislagen zijn er texturen in stoffen en schildertechnieken. Gordijnsystemen hangen discreet in het plafond of in een afgewerkte nis, zodat de stof het zicht niet onderbreekt. Op andere plaatsen trekken steen en pleisterwerk de aandacht. Een natuursteen afwerking in keuken en leefruimte laat aders en schakeringen zien; elders werkt een lichte wand juist als achtergrond voor kasten en doorgangen. Zo bouwt het interieur op contrast in oppervlak, niet op kleurdrukte.

De showroom in de garage als werkende ruimte

De showroom in garage is meer dan een extra kamer. Ze presenteert stalen en ontwerpen op een manier die klanten rechtstreeks bij het proces betrekt. In de verlichte vakken liggen materiaalvoorbeelden naast elkaar, met houtstalen, steen en afwerkingsopties binnen handbereik. De ruimte is daarmee tegelijk opslag, presentatie en gesprekstafel. Het is een praktische ingreep, maar de afwerking blijft afgestemd op de rest van de woning, zodat het showroomgedeelte niet los komt te staan van het interieur ernaast.

Ook in de werkzone zelf blijft die lezing aanwezig. Een lange toonbank, een donkere wand met geïntegreerde televisie en een reeks lichtpunten geven de kamer een duidelijke functie. Toch blijft de schaal eerder huiselijk dan zakelijk. Dat komt door de zachte wandkleuren, de combinatie van hout en steen, en de manier waarop openingen tussen de kamers zichtlijnen vrijhouden. Voor een project als deze is dat belangrijk: de woon-werkruimte mag functioneren, maar ze moet ook kunnen tonen hoe het materiaal in een echte setting aanvoelt.

Keuken en leefruimtes in neutrale lagen

De keuken sluit aan op diezelfde rustige opbouw. Witte kastenwanden met ingebouwde toestellen laten het volume strak lezen, terwijl een natuursteenwand met duidelijke aders de verticale achtergrond vormt. Donkere legplanken en een werkblad in steenachtige tint brengen extra diepte zonder de ruimte te verzwaren. In de eetruimte ervoor vallen de ronde tafel, houten stoelen en de witte gordijnen op. Het zijn eenvoudige elementen, maar samen bepalen ze hoe de ruimte zich opent naar licht en beweging.

In de leefruimte trekken de klassieke plafondlijnen opnieuw de aandacht. De wit gesausde wanden blijven op de achtergrond, waardoor de moulures en raamkaders scherper aftekenen. Het interieur kiest hier niet voor één uitgesproken gebaar; het werkt met overgang, herhaling en materiaalwissel. Zo sluit de keuken aan op de klassieke interieurafwerking van de rest van de woning, terwijl de lijnen van het maatwerk de nieuwe functies stil inbedden.

De renovatie laat uiteindelijk vooral zien hoe een manoirwoning aangepast kan worden aan een nieuwe dagelijkse realiteit. De kamers bewaren hun proporties en herkenbare details, maar krijgen tegelijk een rol als kantoor, ontvangstruimte en showroom. Door de combinatie van marmer, parket, indirecte verlichting en zorgvuldig ingepaste kasten ontstaat een interieur dat niet om aandacht vraagt, maar wel veel laat zien zodra je dichterbij kijkt.

Fotografie – Bert Demasure