Onder de schuine kap werd een donkere, verwaarloosde zolder opnieuw leesbaar gemaakt. De ruimte is nu een gerestaureerde zolder home-office, aangevuld met een gastenkamer, een aparte sigarenruimte en een ensuite badkamer. Het eerste wat opvalt, is niet de inrichting maar het hout boven je hoofd: het zichtbare dakgebinte en de spanten kregen een behandeling waardoor de oude structuur weer scherp afsteekt tegen de wanden. Wat eerst verborgen bleef, draagt nu de ruimte.

Een zolderindeling met meer dan één functie

De nieuwe indeling zet de schuine verdieping niet vast in één gebruik. Aan de ene kant ligt de werkplek met een groot bureau in natuursteen; verderop bevindt zich de gastenkamer met badkamer, en elders is ruimte gemaakt voor sigaren en berging. Die combinatie werkt omdat de overgang tussen de functies zorgvuldig is uitgezet. De zichtlijnen blijven lang, de looplijnen kort. Je merkt hoe de kamerhoogte, de dakkap en de ronde torenkamer elkaar in evenwicht houden zonder dat ze op elkaar gaan lijken.

De gerestaureerde zolder home-office krijgt daardoor meer dan een bureau in een hoek. Het is een ruimte waar opbergen, werken en ontvangen naast elkaar kunnen bestaan. De natuurstenen bladvlakken geven gewicht aan het bureau, terwijl het parket de kamer visueel doorloopt. In dat samenspel blijft het hout van de kap aanwezig, niet als decor, maar als de vaste bovenrand van het interieur.

Zichtbaar dakgebinte als uitgangspunt

Het oude zichtbare dakgebinte restauratie-verhaal begint bij het hout zelf. De spanten zijn geschuurd, behandeld en opnieuw gebeitst zodat de nerf weer zichtbaar is. Door de complexe daken te isoleren, kon de afwerking strakker worden aangebracht zonder de constructie uit beeld te halen. De donkere tint van het hout trekt de lijnen van de kap naar voren en geeft de ruimte ritme. Vooral in de grotere kamer is goed te zien hoe de balken het plafond niet verzwaren, maar de hoogte juist afleesbaar maken.

Dat effect wordt versterkt door de witte wandvlakken rondom. De rustige achtergrond laat de balken en de schuine vlakken spreken. In een zolderruimte waar hoogte vaak versnipperd raakt, zorgt die behandeling voor duidelijke grenzen. De constructie wordt niet verstopt. Ze wordt gebruikt als onderdeel van de kamer, met het hout als zichtbaar referentiepunt boven de inrichting.

Van ronde torenkamer naar balkonzijde

Tussen de ronde torenkamer en de grotere kamer is een opening gemaakt. Daardoor valt het daglicht verder de verdieping in en ontstaan er doorzichten die je eerder niet zou verwachten op een zolder. In die overgang staat een maatwerkinbouwkast met glasdeuren. De kast werkt als verbinding en als scheiding tegelijk: ze laat licht door, bewaart zichtlijnen en houdt de twee ruimtes toch functioneel apart. De geïntegreerde lichtlijnen maken de vakken leesbaar zonder dat het meubel hard oplicht.

Die maatwerkinbouwkast met glasdeuren is niet alleen een overgangsmeubel. Ze bevat ook de sigarenkast en de opbergruimte, waardoor de inhoud precies past bij de plek waar ze staat. Achter glas blijven de compartimenten zichtbaar, terwijl gesloten delen de rust bewaren. De kast is daardoor niet los van de architectuur te lezen, maar als onderdeel van de ruimtelijke ingreep die de torenkamer en de kamer aan het balkon met elkaar verbindt.

De werkplek leunt op natuursteen en hergebruik

De home-office krijgt zijn zwaartepunt aan het grote natuursteen bureau. Het werkblad heeft een koele, vlakke uitstraling en vormt een stevig tegenbeeld voor het oude hout van de kap. In de ruimte zit weinig ruis: het blad, de vloer, de kastwanden en het licht van de inbouwverlichting bepalen samen de afwerking. Zo blijft de werkplek helder leesbaar, ook wanneer de kamer meerdere functies draagt. Het is een bureau dat niet probeert weg te vallen, maar de kamer organiseert.

De restauratie van binnendeuren speelt in diezelfde logica mee. Oude deuren zijn hersteld en teruggeplaatst, waardoor nieuwe en oude onderdelen niet botsen maar op elkaar aansluiten. De hoogte van de deuren bepaalt zelfs de hoogtelijn van het schilderwerk. Dat detail lijkt klein, maar het legt een doorlopende band door de verschillende kamers. De wandafwerking stopt niet willekeurig; ze volgt de maat van de deur en geeft de verdieping een consequent profiel.

Paneellijnen, beslag en een rustige overgang

Langs de gang en in de aansluitende kamers keren hoge paneeldeuren en klassieke lijsten terug. De witte vlakken, de ronde deurkrukken en het eenvoudige beslag trekken de aandacht niet naar zich toe, maar ze geven wel maat aan de overgang tussen de ruimtes. De hoge lijn in de verf maakt de kamers visueel verwant, ook waar functies verschillen. Zo krijgt de verdieping een heldere lezing: werk, logeren en opbergen horen bij dezelfde reeks kamers.

Het gebruik van die doorlopende hoogtelijn is belangrijker dan het lijkt. In een zolder met schuine vlakken en verschillende kamervormen kan een kleine verschuiving in afwerking al snel rommelig ogen. Hier is dat vermeden door de deuren, de panelen en de verfhoogte op elkaar af te stemmen. Het resultaat is geen glad uniform interieur, maar een verdieping waarin de verhoudingen consequent worden vastgehouden.

Een badkamer die aansluit zonder op te vallen

De gastenkamer kreeg een ensuite badkamer met een donkere betegelde douchehoek en een natuurstenen afwerking rond de wastafel. Die combinatie brengt contrast in een relatief compacte ruimte. De donkere tegels trekken de douchewand naar achteren, terwijl het natuursteen rond de lavabo het licht opvangt. Ook hier blijft de afwerking terughoudend. De materialen doen het werk: steen, tegel en metaal vormen een duidelijke laagopbouw zonder extra versiering.

De badkamer sluit inhoudelijk aan op de rest van de verdieping. Hetzelfde gevoel voor afleesbare lijnen keert terug in de nis, de wand en de deurzone. Daardoor voelt de ensuite niet als een los volume, maar als een logisch onderdeel van het geheel. Wie van de werkruimte naar de gastenkamer loopt, merkt dat de overgang niet abrupt is. Het interieur blijft spreken in dezelfde taal van hout, steen en rustige vlakverdeling.

Hout, steen en parket als vaste dragers

In de hele gerestaureerde zolder home-office komen drie materialen telkens terug: hout, natuursteen en parket. Het hout zit in de kap en de herstelde deuren, het natuursteen in het bureau en de badkamerafwerking, het parket in de vloer. Die combinatie is zichtbaar in elk beeld, maar nergens overdreven. De aandacht gaat naar textuur en randafwerking: de bewerkte balken, de strakke snede van het blad, de doorlopende vloer die kamers met verschillende functies onder één ritme brengt.

Wat opvalt, is hoe weinig de zolder nog van zijn eerdere staat laat zien. Toch is de oude laag niet weggepoetst. Ze zit in de balken, in de deuren, in de vorm van de kap en in de ronde kamer die via de kast opnieuw deel uitmaakt van de route. Dat maakt deze verdieping overtuigend: niet omdat alles nieuw oogt, maar omdat restauratie en maatwerk samen een ruimte hebben gemaakt die tegelijk werkt voor kantoor, logies en opslag.

Maatwerk — Schrijnwerkerij ceulemans
Vloeren — (parket) Boreal
Verlichting — Moon