De grote ramen zetten meteen de toon: licht schuift langs lange gordijnen, raakt een blauwe en grijze basis en blijft hangen op hout dat de ruimte zachter maakt. In dit penthouse draait het om een duidelijke verschuiving in sfeer, van drukker en warmer naar een rustiger palet met meer lucht tussen de onderdelen. Het resultaat is een penthouse interieur met houtmaatwerk waarin materiaal en kleur elkaar sturen, niet andersom.

Blauw en grijs als stille basis

De nieuwe kleurlaag is ingetogen, maar niet vlak. Blauwe en grijze tinten lopen door in wanden, stoffering en afwerkingen, terwijl daglicht uit de raampartijen de oppervlakken steeds anders laat lezen. In de living en eetruimte zorgt dat voor een koele ondertoon die zich goed laat combineren met steenachtige wanden en glanzende vlakken. Het is een serene blauw grijs interieur waarin de overgangen tussen zithoek, eettafel en doorgang niet worden benadrukt met kleur, maar met materiaal.

Die stilte in het palet vraagt om structuur. Daarom krijgen plafonds een laag in Italiaans Venetiaans stucwerk en glanspleister, terwijl andere wanden juist textuur tonen via wandbekleding, speciale afwerkingen en steen. In beeld werkt dat als een reeks oppervlaktes die licht opnemen of terugkaatsen. Vooral in de living valt op hoe een donkerder nisvlak, een gladder plafond en een geweven wand elkaar afwisselen zonder dat de ruimte druk wordt.

Hout brengt spanning in de ruimtelijke opzet

Walnoot is overal aanwezig, maar nooit als zwaar blok. Op de vloer en in de kasten vormt het een warme drager onder het koelere palet, terwijl andere houtsoorten in de grote eenheid extra nuance toevoegen. In de bibliotheek komt dat het sterkst naar voren: afgesneden fineren, hoogglans gepolijste vlakken en satijn gelakte delen liggen dicht op elkaar. Bronzen lederen grepen en paardenhaar wandbekleding maken het beeld tactiel, zonder dat de ruimte zijn strakke lijn verliest. Zo krijgt het penthouse interieur met houtmaatwerk een duidelijke ritmiek.

Een bibliotheek die meer leest als meubelwand

De bibliotheek is opgebouwd als een reeks kasten, panelen en nissen, met een afwerking die per vlak verschilt. Licht glijdt over de glans en blijft hangen op de matte delen. Dat is zichtbaar in de manier waarop de houtnerf, het gelakte oppervlak en de textiele wandbekleding elkaar afwisselen. De ruimte voelt daardoor niet als een afgesloten kamer, maar als een onderdeel van de grotere leefzone, met voldoende rust om te lezen, te werken of spullen uit het zicht te houden.

Ook elders keert hout terug als bouwsteen voor maatwerk. Een ingebouwde tv-wand met hout trekt de zithoek strak samen, terwijl open vakken en donkere accenten de wand minder massief maken. In een andere opstelling ontstaat een geometrisch patroon in het hout, met verlichte nissen die diepte geven aan de wand. Die onderdelen staan niet los van elkaar; ze bepalen hoe je door de ruimte beweegt en waar het oog even blijft rusten.

De keuken als grootste ingreep in de indeling

Door twee units samen te voegen, ontstond ruimte voor een keuken die meer doet dan koken alleen. Er is een groot eiland, grijze kasten, hoogwaardige apparatuur, een aparte koffiebar, pantry-opslag, een klein kantoor aan huis en een butlerzone. De opstelling werkt vooral door de breedte van de doorloop: spullen en functies zijn verdeeld over meerdere wanden, zodat het midden van de ruimte open blijft. Binnen deze setting geven een keuken met eiland en grijze kasten en een sterk lijnenspel de langste zichtas.

De keukenafwerking zoekt contact met de rest van het penthouse. Beton, geribbelde houtstructuren, glas op de kastfronten en leerkwartsiet zorgen voor afwisseling in glans en diepte. Opvallend is ook het tegelmozaïek als keukenaccent, dat in beeld een fijn patroon toevoegt naast de rustigere vlakken. De Raindrop-armatuur en bijpassende spoelbak brengen een speels detail, terwijl een massief glazen kastwand tegen een muur van ramen het servies en kristal bijna als een vitrine laat werken.

Porselein, kristal en daglicht

De glazen kastfronten staan precies waar het licht binnenvalt. Daardoor verandert de presentatie van porselein en kristal met elk uur van de dag. Het is een slimme ingreep, niet alleen esthetisch maar ook ruimtelijk: de kastwand blokkeert het zicht niet, maar vangt het op en zet het door. De keuze voor glas helpt de grote kamer leesbaar te houden, terwijl de collectie toch nadrukkelijk deel blijft uitmaken van het interieur.

Badkamers met steenlook, glas en minder tegelwerk

In de badkamers verschuift de aandacht naar oppervlak en reflectie. Een plafondhoge textuurwand, een doorlopend wastafelblad en een douchewand van glas geven de ruimtes een heldere opbouw. In de hoofdbadkamer is gekozen voor een spa-achtig beeld met een plaatmateriaal dat als inspiratie diende voor de afwerking. De douche en een op maat gemaakte watervalbank zijn vooral uit platen opgebouwd, zodat het aantal tegels beperkt blijft. Dat leest rustig, maar niet koel.

Een dubbelzijdige wastafel zweeft visueel voor de achterkasten, waardoor beide gebruikers hun eigen deel krijgen zonder dat de kamer dichtslibt. Het lederen wandpaneel achter de make-upplek maakt de zone herkenbaar en trekt die los van de grotere ruimte. In de formele damestoilet werkt een ander textuurverhaal: glas en metaal in het mozaïek, lurexdraad in de raambekleding en drie lagen pleister met glaskralen verwijzen naar water zonder dat het letterlijk wordt uitgebeeld. De steenlook textuur badkamer krijgt zo een verfijnde, gelaagde basis.

Ook de douchezone laat zien hoe beperkt tegelwerk juist meer rust kan brengen. Een glazen douchewand met nis houdt de ruimte open, terwijl de nis en de lichte wandafwerking het zicht ordenen. In de beelden zijn marmerachtige oppervlakken, een patroonvloer en een verlichte spiegel te zien; samen geven ze de badkamer een duidelijke richting zonder overdaad. De materialen blijven dicht bij elkaar in toon, maar verschillen genoeg om de ruimte niet vlak te maken.

Wijnruimte en liftlobby met een eigen gezicht

Niet elke kamer volgt hetzelfde register. Voor de wijnruimte is juist een gesloten, bijna kelderachtige opzet gekozen, met contemporaine steen, teruggewonnen Franse vloeren en ruwe kasten. De ruimte staat los van de rest van het penthouse en krijgt daarmee een ander tempo. Een lichtobject aan het plafond voegt beweging toe zonder de beslotenheid te doorbreken. Het contrast met de lichtere leefruimtes maakt de route door het appartement leesbaar.

De liftlobby werkt als eerste beeld van het interieur. De deuren zijn bekleed met een metalen architectonisch paneel, waardoor waterig blauw, grijs en warm koper direct in de entree samenkomen. Een bronzen sculptuur en schilderijen met witte platanen langs de rivier brengen extra gelaagdheid in die ontvangstzone. Het is een compacte ruimte, maar door het materiaal op de deur en de kunst aan de wand krijgt ze meteen een eigen tempo en een duidelijke overgang naar het verdere penthouse interieur met houtmaatwerk.