Een stucplafond met rozet boven een strakke keukenopstelling zet meteen de toon. De oude ornamenten blijven zichtbaar, terwijl de lichte kasten en heldere lijnen de ruimte naar het heden trekken. In deze Jugendstil renovatie draait alles om dat spanningsveld: wat behouden bleef, is nog altijd aanwezig in het licht, in het lijstwerk en in de geveldetails die het gebouw dragen.

Gerestaureerde Jugendstil gevel als eerste laag van het project

De gerestaureerde Jugendstil gevel laat de bouwstijl spreken via florale ornamenten, een minutieuze afwerking en een ritme van hoge ramen dat de gevel slank houdt. De golvende daklijn breekt het vlak en geeft het pand een herkenbaar silhouet. In plaats van die historische laag weg te poetsen, is ze opnieuw leesbaar gemaakt. Zo blijft het gebouw niet alleen een monumentaal object, maar ook een duidelijk onderdeel van het stedelijke beeld.

Die zorg voor het bestaande zit in de details. De omlijstingen rond de raamopeningen hebben reliëf, en het pleisterwerk laat zien hoeveel aandacht er in de restauratie is gegaan naar de fijne overgangen tussen muur, raam en ornament. Het resultaat is geen gladde reconstructie, maar een gevel waarin ouder werk en herstelde delen elkaar blijven ondersteunen. Voor een Jugendstil renovatie is dat essentieel: de uitstraling komt hier niet uit losse ingrepen, maar uit het zichtbaar houden van de oorspronkelijke structuur.

Hoge plafonds, lijstwerk en open zichtlijnen

Binnen opent het appartement zich met hoge plafonds, sierlijk lijstwerk en brede deuropeningen. Het daglicht valt diep de kamers in en legt de lengte van de zichtlijnen bloot. Daardoor voelt de plattegrond niet versnipperd, maar aaneengesloten, ook wanneer de ruimtes van functie verschillen. De rustige basis van aardetinten en neutrale nuances laat het licht werken, terwijl de houten vloeren met hun zichtbare nerf de overgang tussen de vertrekken verzachten.

Juist in dit interieur wordt duidelijk hoe sterk een Jugendstil renovatie kan leunen op bestaande proporties. Het ornamentrijk plafond krijgt ruimte doordat de wanden en vloeren terughoudend zijn gehouden. Pleisterwerk, hout en wit geschilderde vlakken nemen elk hun eigen rol in. Niets trekt de aandacht weg van de hoogte van de kamer, de breedte van de deuropeningen of de manier waarop het licht langs het stucwerk glijdt.

Stucplafond met rozet als ankerpunt

Het stucplafond met rozet is meer dan decoratie; het vormt een zichtbaar middelpunt in de kamer en verbindt keuken en plafonddetail met elkaar. In de beelden komt dat sterk naar voren: het ornament loopt door langs de rand, terwijl de rozet het midden markeert. Dat klassieke plafond wordt niet verstopt achter nieuwe lagen. Het blijft leesbaar boven de moderne inrichting, waardoor het historische karakter ook in een dagelijkse gebruiksruimte overeind blijft.

Moderne keuken met karakter onder historisch stucwerk

De keuken laat de scherpste tegenstelling van het project zien. Onder het ornamentrijke plafond staat een rustige opstelling met lichte, vlakke fronten en maatwerk keukenkasten die bijna de hele wand beslaan. De keuken werkt als een compacte, heldere zone binnen het appartement, maar blijft door het plafond en de omlijsting verbonden met de rest van het huis. De strakke lijnen van het maatwerk geven structuur, terwijl het stucwerk boven de kasten voor diepte zorgt.

Het kookeiland en de hoge kasten zijn sober gehouden, zodat de ruimte niet vol raakt. Die keuze maakt de keuken bruikbaar zonder het historische plafond te verliezen. De moderne keuken met karakter ontstaat hier niet door contrast als truc, maar door verhouding. De horizontale vlakken van het werkblad, de verticale kastlijnen en het gewelfde ornament bovenin reageren op elkaar. Daardoor blijft de keuken duidelijk hedendaags, terwijl de kamer nog steeds leest als onderdeel van een Jugendstil renovatie.

Een hanglamp die het werkblad markeert

Boven het werkblad hangt een lamp met meerdere bolvormige elementen in een donkere metaaltoon. Het warme licht in de glazen punten geeft de keuken een gericht accent zonder het plafond te overstemmen. Dit lichtobject hangt precies op de plek waar de strakke kastwand en het historische stucwerk elkaar raken. Daarmee versterkt het de overgang tussen oud en nieuw, en maakt het het werkvlak visueel af in een ruimte die verder juist rustig is gehouden.

De lamp werkt als een klein sculpturaal gebaar binnen de keuken. De bollen vangen het licht, terwijl de donkere drager zich aftekent tegen de lichte kasten en het stucwerk erboven. Zo krijgt de keuken een leesbaar centrum, zonder dat er sprake is van overdaad. In een Jugendstil renovatie als deze is dat een sterke keuze: het licht ondersteunt de ruimte, maar vraagt niet om aandacht buiten de juiste plek.

Materiaalovergang tussen pleisterwerk en hardhout

De beelden laten goed zien hoe pleisterwerk en hardhout samen het interieur dragen. Het plafond en de wanden zijn zacht van toon, terwijl de houten vloer een zichtbare nerf en een diepere kleur heeft. Die combinatie geeft het appartement gewicht zonder het zwaar te maken. Onder de ornamenten blijft de vloer rustig doorlopen, waardoor kamers visueel met elkaar verbonden blijven. Het hout vangt het licht anders dan het stucwerk en maakt elke overgang voelbaar.

Ook de maatwerk keukenkasten sluiten aan op die materiaalopbouw. Hun vlakke fronten vormen een tegenhanger van het handwerk in het plafond, maar nemen de kleur terug zodat het geheel niet breekt. Dat levert een interieur op waarin historische details niet als decor aan de rand hangen. Ze zitten in de basis van de ruimte: in de verhouding tussen plafond en vloer, in de breedte van de doorgangen en in de manier waarop de keuken onder het ornament blijft staan.

Een renovatie die details opnieuw laat lezen

De kracht van deze Jugendstil renovatie zit in de precisie van de keuzes. De gevel met zijn ornamentreliëfs, het stucplafond met rozet, het lijstwerk en de open zichtlijnen zijn niet afzonderlijk behandeld, maar als delen van één leesbare ruimte. De keuken volgt die logica met maatwerk kasten en een heldere indeling, zodat het historische kader niet wordt onderbroken. Wat overblijft is een interieur waarin restauratie en dagelijks gebruik elkaar niet tegenspreken, maar elkaar juist zichtbaar houden.

Daarmee krijgt het gebouw een tweede laag zonder zijn eigen taal te verliezen. De florale geveldetails, de hoge ramen, het plafondornament en het hardhout in de vloer vormen samen het beeld dat deze renovatie draagt. De moderne ingreep is aanwezig, maar blijft op maat van het bestaande werk. Precies in die terughoudendheid krijgt het project zijn overtuigingskracht: niet door meer toe te voegen, maar door de oorspronkelijke elementen weer scherp in beeld te brengen.