De originele glas-in-loodramen sturen het licht direct over de witmarmeren vloer, waardoor de eerste stap in deze villa verbouwen meteen de toon zet. Wat ooit een geluidsstudio was, is opnieuw ingericht als woning, met een modern klassiek interieur waarin strak maatwerk naast sierlijke plafonds en oude details staat. Donkergroen staal, gerookt eikenhout en marmer trekken door de verschillende kamers heen en maken de overgang van ruimte naar ruimte leesbaar.

Een nieuwe routing tussen oude kamers

De ingreep begint niet bij een los meubel of een opvallend oppervlak, maar bij de route door het huis. In de kamers en suite op de begane grond is de doorgang niet meer centraal geplaatst; de openingen liggen nu aan beide zijkanten. Daardoor ontstaat in het midden ruimte voor een kast van gerookt eikenhout die de twee vertrekken met elkaar verbindt. Aan de voorkant is een inbouw open haard opgenomen, terwijl aan de zijkanten en achterzijde kastruimte zit. De beweging door het huis voelt daardoor directer, zonder dat de klassieke indeling verloren gaat.

Dat spel tussen oud en nieuw zie je ook in de details rond de wanden en kozijnen. De stalen deurposten zijn uitgevoerd in donkergroen, dezelfde tint als het velours op de trap. In de herstelde kroonlijsten is verlichting verwerkt, zodat het plafond niet los van de ruimte blijft hangen maar de lijn van de architectuur verder trekt. Het is een stille ingreep, maar wel een die de kamers onderling aan elkaar vastzet. Deze villa verbouwen draait hier duidelijk om route, zichtlijn en maatwerk, niet om losse statements.

Witmarmeren vloer en licht door glas-in-lood

Onder het daglicht krijgt de witmarmeren vloer een zachte glans, vooral waar de oorspronkelijke glas-in-loodramen het licht gefilterd naar binnen brengen. Die vloer vormt een helder vlak onder de rijkere materialen in de rest van het huis. Het resultaat is geen harde contrastwerking, maar een duidelijke laag in het interieur die de meubels, de trap en de wandafwerking draagvlak geeft. In een modern klassiek interieur werkt zo’n vloer bijna als een stille drager: hij trekt de ruimtes optisch open en laat de andere materialen beter spreken.

Rond het trappenhuis wordt dat effect nog sterker. Een moderne kroonluchter reikt van de nok tot aan de begane grond en zet de hoogte van het huis letterlijk in beeld. De trap zelf is bekleed met velours en omlijst met donker staal, terwijl de kroonlijsten met hun geïntegreerde verlichting de overgang naar het plafond markeren. Het zijn geen grote gebaren, maar ze veranderen wel hoe je door de woning beweegt. Zelfs de glazen deuren met zwarte omlijsting dragen bij aan die openheid, omdat je steeds een volgende ruimte ziet voordat je erin staat.

Donker hout als schakel tussen wonen en koken

In de zithoek en de aansluitende ruimte staat de donkerhouten maatwerk wand centraal. De kast staat precies op de plek waar vroeger de schuifdeuren sloten en verbindt de twee vertrekken nu op een andere manier: met berging, een open haardopening en een rustige verticale vlakverdeling. Het gerookte eikenhout heeft genoeg diepte om de wand als meubel te laten lezen, maar blijft ingetogen naast de witte vloer en de lichte wandvlakken. Door die keuze voelt de woonkamer minder als één grote ruimte en meer als een serie zorgvuldig geplaatste overgangen.

Diezelfde werkwijze loopt door in de keuken. Het marmeren kookeiland staat vrij in de ruimte en is rondom bekleed met Fioro di Bosco marmer, waardoor het van alle kanten als één blok leest. Boven het eiland hangt een asymmetrische compositie van rank staal, met een enkele opbergplank en verlichting erin verwerkt. Het object is speciaal voor deze woning ontworpen en gemaakt, en dat is zichtbaar aan de verhoudingen: slank, precies en zonder overbodige lijnen. Rondom het eiland sluit het donker hout van de kastenwand de keuken weer aan op de rest van het interieur.

Keuken met marmeren kookeiland en lichtconstructie

De keuken blijft bewust dicht op de materialen van de rest van het huis zitten. Het marmer op het eiland sluit aan op de witmarmeren vloer, maar heeft door de donkere adering een zwaardere toon. Daardoor staat het blok stevig in de ruimte, zonder te verdwijnen tegen de achtergrond. De ranke staalconstructie erboven trekt de aandacht omhoog en laat tegelijk ruimte vrij rond het kookvlak. Het is een duidelijk voorbeeld van villa verbouwen met maatwerk, waarbij één element tegelijk functioneel en ruimtelijk werkt.

Een torentje dat binnen de regels een eigen rol krijgt

Boven ligt de slaap- en badzone, waar de architectuur van het torentje de ingreep bepaalt. Omdat het pand een monumentenstatus heeft, mocht aan het torentje zelf niets veranderen. In plaats daarvan is een badmeubel in de nis geschoven, zodat het meubel letterlijk in de bestaande vorm past. Die ingreep doet meer dan alleen ruimte vullen: het meubel helpt ook bij de isolatie van de muren en het raam. Zo wordt een beperking zichtbaar gemaakt als onderdeel van de oplossing, zonder dat de oorspronkelijke vorm wordt weggedrukt.

Boven het bad hangt een lamp van zeepbellen, een speels tegengewicht voor de strakke lijnen elders in het huis. In een andere uitvoering hangt diezelfde lamp ook beneden boven de eettafel, waardoor een subtiele verbinding tussen de verdiepingen ontstaat. De badkamer zelf blijft rustig opgebouwd met glas, lichte vlakken en steenachtige oppervlakken, zodat de nis en het bad de hoofdrol houden. Ook hier staat de routing centraal: je leest direct waar je kunt staan, kijken en bewegen.

Badkamer met ingebouwde nis en glaspartijen

De badkamer laat goed zien hoe het project met bestaande ruimte omgaat. De nis van het torentje is geen achtergrond, maar een bepaald deel van de plattegrond dat volledig benut wordt. Het bad ligt ingebouwd, de omliggende wanden blijven rustig, en het glas in de douchezone houdt het zicht open. Door die opzet krijgt de bovenste etage een andere sfeer dan beneden, maar zonder dat de stijlbreuk hard wordt. De materialen blijven dezelfde familie spreken: marmer, hout, glas en metaal.

Materialen die de kamers met elkaar verbinden

Wat in deze villa verbouwen het meeste opvalt, is niet één uitgesproken object maar de manier waarop materialen terugkomen. Donker hout keert terug in de maatwerkwand en de slaapkamervlakken, marmer in vloer en kookeiland, glas in deuren en raampartijen. De donkergroene stalen deurposten geven de overgangen een heldere rand, terwijl de kroonlijsten en het plafondlicht de hoogte van het huis blijven volgen. Daardoor voelen de kamers niet los van elkaar, maar wel duidelijk van elkaar onderscheiden. De woning werkt op zichtlijnen, op doorsteken en op de spanning tussen oude vormen en nieuwe ingrepen.

Ook de slaapkamer sluit daarop aan. De houten wand achter het bed is gemaakt van hetzelfde materiaal als de en suite kast beneden, waardoor boven en beneden zonder nadruk met elkaar verbonden worden. De houten balken in het plafond, de glazen deurpartij en de donkere verticale lattenwand naast het bed geven de ruimte een rustige, maar gelaagde opbouw. Zo eindigt het huis niet met een losstaande bovenverdieping, maar met een voortzetting van dezelfde ontwerpkeuzes: een modern klassiek interieur waarin maatwerk de oude villa opnieuw leesbaar maakt.