De eerste lijn in deze klassieke stadstuin met zwembad wordt bepaald door hoogteverschillen. Natuursteen treden, keramische randen en strakke terrassen leggen de route vast, terwijl de beplanting de harde lijnen steeds weer onderbreekt. Het gevolg is een tuin die niet op één vlak wordt gelezen, maar in lagen: vanaf het terras, langs het water en verder naar de zitkuil achterin.

Zwembad als middelpunt tussen de terrassen

Het rechthoekige zwembad ligt midden in de compositie en krijgt ruimte door de terrassen die eromheen zijn geschoven. Aan de waterzijde loopt een zwembad met keramische rand, uitgewerkt in maatwerk keramiek en door waterjets exact geproduceerd. De achterzijde lijkt uit de grond te komen en vormt bijna een massief blok keramiek. Door die gesloten opbouw krijgt het water een duidelijke begrenzing, zonder dat de rand zwaar oogt.

Rond het bad staan meerstammige Quercus ilex-solitaires, terwijl tegen de muren Toscaanse jasmijn omhoog groeit. Dat groen houdt het zwembadgebied rustig, maar niet vlak. De ronde kroon van de bomen verzacht de rechte lijnen van het water en van de terrassen. Vanuit het centrale terras met lamellen dak kijk je rechtstreeks over het zwembad uit, waardoor dit deel van de tuin niet alleen een doorgang is, maar een plek waar het water steeds in beeld blijft.

Niveauverschillen die de tuin leesbaar maken

De tuin werkt met verschillende plateaus. Elke overgang wordt gemarkeerd door een trap of een verandering in materiaal, waardoor de ruimte zich stap voor stap ontvouwt. De natuursteen trappen in de tuin zijn uitgevoerd in gekapt Kandla Grey en vormen een koele, grijze schakel tussen de keramische tegels en de vlonder van Afrikaans Padoek. Juist dat verschil in textuur maakt de route duidelijk: hard, glad en gezaagd versus ruwer en uit de steen gehakt.

Omdat het hoogteverschil rond het zwembad zichtbaar blijft, ontstaat er een sterke verhouding tussen de woning, de terrassen en het water. Vanuit de zitkuil kijk je terug naar het huis en zie je hoe de verschillende niveaus elkaar afwisselen. De tuin leest daardoor niet als één brede vloer, maar als een serie ruimtes die elkaar aanvullen. Dat maakt de stadstuin met niveauverschillen helder en overzichtelijk, zonder dat de overgangen hard aanvoelen.

Keramische terrassen, natuursteen en waterlijn

De keramische terrassen leggen een strak raster onder de tuin. De tegels lopen door tot aan de waterzone en maken de overgang tussen het huis en het zwembad leesbaar. Naast de keramische vlakken staan natuurstenen elementen die het geheel niet vlak laten worden. De combinatie van materiaalsoorten is hier geen decoratie, maar een manier om elke zone zijn eigen rand en richting te geven.

Ook de zwembadranden zijn speciaal voor dit project gemaakt. De keramische bekleding sluit aan op de grijze treden en op de stenen vloer rondom. Daardoor lijken de onderdelen uit dezelfde familie te komen, maar niet uit dezelfde laag. Het water krijgt zo een strakke omlijsting, terwijl de omliggende verharding voldoende variatie houdt om de tuin levendig te laten aanvoelen. De lijnen blijven scherp, ook wanneer schaduw van de beplanting over het tegelwerk valt.

Een overdekt terras als uitkijkpunt

Het centrale terras ligt onder een lamellen dak en heeft een open zicht op het zwembad. In de foto’s verschijnt ook een overdekt terras met glazen pui, waar de transparante wand de buitenruimte afbakent zonder het zicht te breken. De combinatie van hout, glas en strakke bestrating maakt die zone tot een scharnier tussen huis en tuin. Je staat er niet los van het geheel; je kijkt juist over de lagen heen naar het water en de beplanting.

De overkapping werkt vooral door de relatie met de rest van de tuin. De glazen pui reflecteert licht, de donkere staanders geven ritme en de vloer loopt door in de richting van het zwembad. Daardoor voelt het terras niet als een afgesloten hoek, maar als een duidelijke positie in de tuinstructuur. Vanaf hier zijn de trappen, het bad en de beplantingsvakken allemaal in één blikveld gevangen.

Zitkuil met padoek en zicht op de woning

Achterin ligt een verdiept zitgedeelte met een vlonder van Afrikaans Padoek. Het hout is inmiddels zilvergrijs verkleurd en sluit daardoor aan op de grijstinten van de Kandla Grey treden en de keramische vloer. Die kleurverwantschap houdt de zitkuil ingetogen, terwijl het verschil in hoogte juist voor spanning zorgt. De ruimte ligt lager dan de terrassen, maar kijkt daardoor des te sterker terug naar de woning en naar het zwembad.

De wanden rondom deze zitzone zijn zwaar en stenig, terwijl de beplanting eromheen dichter wordt. Dat contrast maakt de kuil voelbaar als een aparte plek in de tuin. Het is geen los object, maar een verlaging die de rest van het terrein beter laat lezen. Door de keuze voor padoek en steen krijgt deze hoek een eigen tactiliteit: hout onder de voeten, massieve randen ernaast, groen als achtergrond.

Beplanting die het metselwerk verzacht

De tuin staat vol nieuwe bomen en meerstammige solitaires. Cornus kousa ‘Controversa’ en Koelreuteria paniculata trekken de aandacht met hun vorm, terwijl Amelanchier lamarckii bij avondlicht een duidelijke contour krijgt. De kroonlijnen breken de rechtlijnigheid van de terrassen en maken het tuinbeeld gelaagd. Ook de Quercus ilex rond het zwembad en de begroeide muren met Toscaanse jasmijn dragen daaraan bij, zonder het ontwerp dicht te zetten.

Die beplanting werkt niet als losse aankleding, maar als een tweede laag boven op de verharding. Tussen de bakstenen muren en de keramische vlakken ontstaan zichtlijnen waarin groen telkens op een andere manier oplicht: soms als losse solitair, soms als wand, soms als omlijsting van het water. Zo krijgt de klassieke stadstuin met zwembad een duidelijke richting, terwijl de randen toch zacht blijven in het beeld.

Verlichting en techniek die pas laat zichtbaar worden

Wanneer het licht valt, verandert vooral de dieptewerking van de tuin. Ledstrips lopen langs randen en treden, grondspots zetten bomen aan en langwerpige armaturen geven kleine lichtaccenten tussen de beplanting. De verlichting volgt geen rechte showbaan, maar markeert de plaatsen waar de tuin hoogte krijgt. Daardoor komen de meerstammige Amelanchier lamarckii, Cornus kousa ‘Controversa’ en Koelreuteria paniculata ’s avonds los van de donkere achtergrond.

Onder de zichtbare lagen werkt de tuin met een computergestuurde beregeningsinstallatie van Rainbird en een maairobot die het gazon bijhoudt. Die techniek staat niet op de voorgrond, maar maakt wel mogelijk dat de grasvlakken strak blijven aansluiten op de terrassen en de paden. Voor de bestrating en de zwembadranden zijn keramische tegels op maat gemaakt, en ook de gekapte Kandla Grey treden zijn specifiek voor deze tuin geselecteerd. Daardoor sluiten alle onderdelen goed op elkaar aan, zonder dat de tuin zijn gelaagde opbouw verliest.