De eerste ingreep zit midden in het huis: een nieuwe eiken trap met ranke stalen leuningen die de woonlaag koppelt aan de kelder, de slaapverdieping en de zolder. In het kloosterwoning interieur valt meteen op hoe die trap de route door het pand helder maakt. Het hout heeft massa, het staal trekt de lijn strak door. Tussen oude volumes en nieuwe ingrepen blijft het karakter van het voormalige klooster leesbaar.

Een woonlaag die verschillende niveaus samenbrengt

De trap is niet alleen een verbinding, maar ook het eerste duidelijke binnenmoment van de woning. Aan de ene kant loopt hij naar beneden, naar de kelder; aan de andere kant stijgt hij door naar de verdieping voor de kinderen en verder naar de multifunctionele zolder. Daardoor krijgt de woonlaag een centrale rol in de indeling. De treden in eikenhout verzachten de overgang tussen de verschillende verdiepingen, terwijl de slanke stalen leuningen de opbouw luchtig houden.

Juist in dit eiken trap met stalen leuningen komt het contrast tussen oud en nieuw scherp naar voren, zonder dat het nadrukkelijk wordt uitgespeeld. De trap staat in dienst van de beweging door het huis. Hij markeert de overgangen, maar neemt de ruimte niet over. Dat maakt de route leesbaar, ook in een gebouw waarin verschillende niveaus en kamers door elkaar heen lopen.

Baksteen, staal en stucwerk in de hal

De entree laat meteen zien hoe materiaalgebruik het interieur draagt. Een stuk baksteen blijft zichtbaar als accent in de hal, naast een vaste glaspartij met zwart metalen frame en lichte, vlakke wanden in stucwerk. Die combinatie is compact en direct. Het metselwerk geeft gewicht, het glas laat zicht door de ruimte bewegen, en het zwarte kader zet de lijnen aan. Boven het geheel zorgen plafondspots voor gelijkmatige lichtverdeling, waardoor de belijning van kozijnen en deuren scherp afleesbaar blijft.

Het zijn vooral de overgangen die hier het beeld bepalen. Een donkere rand in staal, een vlakke wand, een strook metselwerk: meer is er niet nodig om de toon van het interieur te zetten. De hal verwijst daarmee naar de rest van de woning, waar nieuwe toevoegingen steeds reageren op bestaande bouwdelen. In dat opzicht past dit woningtransformatie-project bij een aanpak die niet probeert te verdoezelen wat al aanwezig was.

De zolder onder authentieke spanten

Bovenin opent de ruimte zich onder authentieke spanten. De kapconstructie blijft zichtbaar en geeft de zolder een duidelijke richting, terwijl een robuust eiken element de grote ruimte in delen snijdt. Zo ontstaat een zolder met meerdere gebruikszones, zonder dat de openheid verloren gaat. De houten ingreep voelt stevig en geconcentreerd; hij brengt structuur in een volume dat anders één doorlopende ruimte zou blijven.

In deze zolder met robuust eiken element is het geen kwestie van extra kamers toevoegen, maar van zorgvuldig plaatsen. Het element ordent de ruimte langs de bestaande spanten. Daardoor krijgt elk deel een eigen functie en blijft de kapconstructie zichtbaar als deel van de compositie. De zolder verandert van restvolume in een bruikbare verdieping, met duidelijke zones en een heldere leesbaarheid.

Een slaapgedeelte met meer dan één gebruik

Het slaapgedeelte ligt onder de spanten en bevat naast het bed ook een jacuzzi, een badkamer en een inloopkast. Het bed en de jacuzzi zijn opgenomen in een verhoogd podium, waardoor ze als één gebaar in de ruimte liggen. Die verhoging geeft het geheel een eigen laag, zonder de looplijnen te blokkeren. Door het podium ontstaat verschil in hoogte, en juist dat maakt de zolder anders dan een gewone slaapverdieping.

De insnijding van het podium werkt ook visueel. Het laat zien waar het rustpunt begint en waar de rest van de zolder verdergaat. De jacuzzi staat niet los in de ruimte, maar is onderdeel van de opbouw. Samen met de inloopkast en de badkamer ontstaat een duidelijke verdeling, gemaakt met hout, hoogteverschil en de aanwezige draagstructuur.

Entresol met werkplekken boven de zolder

Boven het slaapdeel is een entresol met werkplekken toegevoegd. Die tussenlaag benut de hoogte van de zolder en maakt de ruimte inzetbaar op meerdere momenten van de dag. Vanaf hier kijk je uit op de grote kapconstructie en de houten indeling eronder. De werkplekken liggen niet afgezonderd in een aparte kamer, maar in relatie tot de open ruimte en de zichtbare spanten.

Dat maakt de entresol met werkplekken tot meer dan een praktische toevoeging. Hij grijpt in op de maat van de ruimte. Onder de entresol blijft genoeg hoogte over voor het slaapdeel en het verhoogde podium, terwijl bovenin een rustig werkvlak ontstaat. De logica van de zolder wordt daardoor leesbaar van beneden tot boven.

Een indeling die oud en nieuw naast elkaar laat staan

Door de woonlaag, kelder, kinderverdieping en zolder met elkaar te verbinden, krijgt het huis een duidelijke interne route. Tegelijk blijft het karakter van het voormalige klooster aanwezig in wat zichtbaar is gelaten: de spanten boven, het metselwerk in de hal, de heldere bouw van de trap. De nieuwe onderdelen voegen zich niet weg, maar nemen een eigen positie in. Hout, staal, glas en stucwerk reageren op elkaar zonder veel tussenkomst.

Het resultaat is een kloosterwoning interieur waarin de verbouwing niet draait om het uitwissen van sporen, maar om het ordenen van bestaande kwaliteiten. De trap stuurt de beweging, het eiken element verdeelt de zolder, en de entresol benut de hoogte. Zo ontstaat een huis dat meerdere niveaus en functies draagt, terwijl de constructie en de materiaalovergangen zichtbaar blijven.

Onder de zichtbare spanten krijgt elke keuze betekenis door wat er al was. De nieuwe eiken delen voegen massa toe waar die nodig is, de stalen leuningen houden de lijn licht, en de zwarte kozijnen tekenen de hal af tegen de lichte wanden. In dit kloosterwoning interieur ligt de kracht in de manier waarop de onderdelen elkaar op een afstand houden en toch precies op elkaar aansluiten.