De L-vormige villa op dit hoekperceel draait zijn leefruimtes nadrukkelijk naar de tuin. Aan de straatkant blijft het volume gesloten en rustig, terwijl grote glaspartijen aan de andere zijde het zicht sturen naar terras, zwembad en het tweede bouwdeel. Die opzet maakt van privacy in villa ontwerp geen bijkomstigheid, maar het vertrekpunt. Het hoekperceel en de bouwvoorschriften hebben het plan mee bepaald, maar in de uitwerking ligt de nadruk op binnen-buiten wonen en op een duidelijke scheiding tussen kijken en bekeken worden.

Wonen aan de tuinzijde

Achteraan ligt de ruimte waar het dagelijks leven zich afspeelt. Een groot overdekt terras loopt langs de tuinzijde en wordt gedragen door een enorme structurele overspanning zonder extra zichtbare ondersteuning. Onder dat dakdeel zitten geïntegreerde verwarmingselementen, waardoor de dining- en loungespace ook buiten een echte verblijfsplek blijft. De overgang tussen vloer binnen en terras buiten leest bijna als één beweging, geholpen door het consequente materiaalgebruik en de grote openingen naar de tuin. Vanuit de leefruimtes blijft het zicht niet hangen bij het zwembad alleen; ook de andere vleugel van de L-vorm blijft in beeld.

Het langwerpig zwembad ligt strak in de buitenruimte en volgt de heldere lijnen van het perceel. Rondom zijn de verhardingen sober gehouden, zodat water, terras en gevelvlakken elkaar niet verdringen. De buitenruimte werkt niet als decor, maar als verlengde van de leefruimte. Dat wordt extra duidelijk waar de grote puien het daglicht diep de woning in trekken en tegelijk een breed uitzicht geven op de tuinzijde woonruimte. Dezelfde materialisatie binnen en buiten versterkt dat effect, zonder dat het beeld druk wordt.

Een plan met twee vleugels en duidelijke functies

Beide vleugels kregen een eigen bovenverdieping. In de ene vleugel ligt het oudergedeelte, met een ruime dressing aan de straatzijde en een badkamer die uitkijkt op het dakterras. Die badkamer krijgt extra openheid door de glazen borstwering aan de buitenrand. In de andere vleugel liggen drie slaapkamers voor de kinderen en een aparte kinderbadkamer. De indeling is helder, maar niet hard: de twee delen blijven leesbaar als aparte zones en blijven tegelijk verbonden via de centrale leefruimte beneden.

Vide en mezzanine als open schakel

Tussen die niveaus ligt een vide met mezzanine. De glazen borstwering houdt het zicht open en laat licht door tot in het hart van de woning. Daardoor ontstaat geen afgesloten verdieping boven de leefruimte, maar een doorlopende verticale ruimte waar je de beweging tussen beneden en boven blijft voelen. De ingreep is ingetogen, maar bepaalt wel hoe de woning ademt. Je ziet er tegelijk de afstand en de relatie tussen de twee vleugels in terug.

Beneden ligt naast de zitruimte ook een aparte tv-hoek. Die kreeg een maatwerk tv-meubel met nissen, waardoor het meubel meer doet dan enkel opbergen. De nissen breken het vlak op en geven de wand ritme, terwijl de tv zelf bijna loskomt van de brede doorkijkgashaard eronder. Die haard verbindt de twee zithoeken zonder de kamer te verdelen. Het resultaat is een leefruimte waarin meubels, vuur en zichtlijnen op elkaar reageren in plaats van naast elkaar te staan.

Glas, vlakken en terughoudendheid aan de straat

Van buitenaf blijft de woning discreet. De gevels zijn opgebouwd als een sober samenspel van vlakken, met een heldere afwisseling tussen gesloten delen en openingen. Een polybetonnen oprit leidt bezoekers naar de toegangszone, die bewust ingetogen is gehouden. Pas achter de pivoterende glazen deur ontvouwt de woning zich echt. Dat moment werkt door in de rest van het huis: van gesloten naar open, van straat naar tuin, van afstand naar zicht. De moderne villa met grote glaspartijen laat zich niet in één blik lezen; je ontdekt ze stap voor stap.

De materialiteit ondersteunt die opbouw. Binnen en buiten delen hetzelfde palet, waardoor de overgang tussen vloer, wand en raamkader niet abrupt aanvoelt. Beton, glas, hout en natuursteen blijven duidelijk leesbaar in hun eigen rol. In de buitenzone geven strakke randen en donkere profielen de openingen scherpte, terwijl de binnenafwerking zachter wordt door meubels, parket en maatwerk. Zo blijft het geheel rustig zonder vlak te worden. De sobere gevelcompositie maakt ruimte voor wat binnen gebeurt, en precies daar ligt de kracht van dit ontwerp.

Details die de ruimtes aan elkaar knopen

In de leefruimte trekken de grote ramen het terras en het zwembad bijna de kamer in. Het uitzicht is niet alleen breed, maar ook gelaagd: vooraan de zitruimte, daarachter de tuinzijde, en verderop de tweede vleugel van de L-vorm. De ruimte werkt daardoor in diepte. Licht verschuift over de vloer en langs de ingebouwde kastenwand met open niches. Die wand toont hoe maatwerk hier niet als decor wordt ingezet, maar als onderdeel van de ordening van de kamer.

Ook de trap sluit aan bij die nuchtere lijn. De houten treden, witte wanden en beperkte detaillering laten de doorgang naar boven rustig verlopen. Er is geen overbodige opsmuk nodig om de routes in het huis leesbaar te maken. Dat geldt evenzeer voor de badkamerbeelden, waar een bad, een glazen douchewand en steenachtige afwerkingen in scherpe lijnen samenkomen. Het zijn precies die heldere overgangen die de woning samenhouden: van vide naar mezzanine, van tv-hoek naar haard, van tuinzijde woonruimte naar het langwerpig zwembad buiten.

Fotograaf van project: Philippe van Gelooven & Swimtec

Leveranciers / Materialen:

Ruwbouw & natuursteen: Dvaco
Buitenschrijnwerk: Vossal
Buitenpleister: Consteca
Parket: Grobo
Haard: De Backer haarden
Meubelwerk: Wood You
Wellness: Sanigo
Zwembad: Swimtec