De L-vorm van deze villa volgt meteen de logica van het hoekperceel. De twee vleugels schermen de woning af van de straat en sturen het wonen naar de tuinzijde, waar glas, terras en zwembad de blik overnemen. Die opzet maakt van de woning tegelijk een L-vormige villa en een duidelijke privacy villa: gesloten waar nodig, open waar het landschap van het perceel zich kan tonen.

Een plattegrond die zich naar de tuin draait

Van buiten blijft de woning ingetogen. De gevels bestaan uit vlakke vlakken in wit pleisterwerk, met donkere accenten die de volumes scherp afbakenen. Pas achter de pivoterende glazen deur ontvouwt de plattegrond zich echt. De leefruimte ligt niet aan de straatkant, maar achter de L-vorm, waar grote schuifpartijen een directe lijn trekken naar het water en het groen. Zo krijgt de woning een heldere oriëntatie: de voorkant dient de beschutting, de achterkant de dagelijkse beleving van ruimte en licht.

Die keuze is zichtbaar in alles wat volgt. De woonkamers openen breed naar buiten, maar ook naar de andere vleugel van de L. Daardoor blijven de delen van de woning in contact zonder hun eigen plek te verliezen. Het is een indeling die rust ontleent aan de eenvoud van de vorm, terwijl de route door het huis telkens een ander perspectief geeft op tuin, glas en doorzichten. Wie binnen rondloopt, merkt hoe de hoek van het perceel niet als beperking werkt, maar als aanleiding voor een duidelijke ruimtelijke maat.

Het overdekt terras als scharnier tussen binnen en buiten

Aan de tuinzijde hangt een groot overdekt terras onder een royale overspanning die geen extra steun nodig heeft. Onder dat vlak is plaats voor eten en loungen, met geïntegreerde verwarmingselementen die de ruimte ook op koelere momenten bruikbaar maken. De constructie leest visueel licht, juist omdat de onderzijde strak blijft en de overgang naar de glasgevels nauwelijks onderbroken wordt. Hier komt de overdekt terras-zone niet als aanhangsel aan de woning vast te zitten, maar als een uitgeschoven deel van de leefruimte.

De afwerking versterkt dat effect. Binnen en buiten delen hetzelfde materiaalpalet, waardoor vloer, wand en terras niet abrupt wisselen van register. De glaspartijen laten het zwembad en de tuin voortdurend mee in beeld. Vanuit de zitruimte is de relatie niet beperkt tot één richting: je kijkt naar buiten, maar ook naar de andere vleugel van de L-vorm. Zo ontstaat een binnen-buitenbeleving die vooral werkt door zichtlijnen, niet door grote gebaren.

Zwembad en terras in één beweging

Het zwembad aan de tuinzijde sluit aan op de strakke lijn van het terras en de gevel. In beeld ligt het water als een reflecterende strook naast de woning, met een donkere rand die de contouren scherp houdt. Rondom zorgen gazon en beplanting voor ruimte, zonder de geometrie van de buitenzone te verzachten. De buitenruimte is daardoor leesbaar in lagen: woning, overdekt terras, water en tuin. Die opbouw maakt het geheel helder vanuit elke kijkhoek.

De twee vleugels hebben elk een eigen bovenverdieping

Boven krijgt de L-vorm opnieuw betekenis. Beide vleugels bevatten een aparte verdieping, wat de woning een duidelijke verdeling geeft tussen gezinsruimtes en nachtzones. In de oudersvleugel ligt een ruime dressing aan straatzijde, terwijl de badkamer uitkijkt op het dakterras, afgewerkt met een glazen borstwering. Dat uitzicht geeft de ruimte lucht, maar zonder dat de privacy verdwijnt. De kindervleugel werkt anders: drie slaapkamers en een kinderbadkamer liggen compact naast elkaar, met genoeg afstand tot de meer publieke delen van het huis.

Die verdeling blijft nergens zwaar aanvoelen, omdat de vide met mezzanine de twee niveaus visueel met elkaar verbindt. De glazen borstwering laat licht door en houdt het zicht open, zodat de trap, de overloop en de leefruimte beneden elkaar blijven raken. Je voelt er hoe de woning in hoogte werkt, niet alleen in lengte. Dat maakt de vide met mezzanine tot meer dan een architectonisch gebaar: ze ordent de binnenruimte en houdt tegelijk contact tussen de vleugels.

Maatwerk dat de woonkamer in zones snijdt

Beneden wordt de leefruimte niet in één keer gelezen. Naast de lichte zitruimte ligt een aparte tv-hoek met een op maat ontworpen meubel waarin nissen zijn uitgespaard. Het toestel lijkt boven de brede doorkijkgashaard te zweven, terwijl de haard zelf twee zithoeken met elkaar verbindt. Dat element geeft de kamer een duidelijke rug, zonder de openheid te blokkeren. De woonkamer wordt zo minder een grote algemene ruimte en meer een reeks plaatsen met elk een eigen gebruik.

Ook elders in het interieur bepaalt maatwerk de toon. Ingebouwde kasten, wandvlakken met nissen en een rustige materiaalkeuze geven de ruimtes een scherpe lijn. Het parket verzacht de lange zichtas, terwijl donkere meubelvlakken en glaspartijen elkaar afwisselen. Het resultaat is geen decoratief spel, maar een leesbare indeling waarin elk detail iets doet: opbergen, verbinden, markeren of openhouden. Voor wie kijkt naar maatwerk interieur, zit de waarde hier vooral in die precisie.

De trap, de doorgangen en het licht

De trap werkt als een smalle ruggengraat in het interieur. Houten treden lopen langs een strakke wand omhoog, terwijl de open verbinding met de eet- en zitruimte het volume niet afsnijdt. In de gangen blijven de vloeren doorlopen, en witte inbouwkasten halen losse lijnen uit het zicht. Zelfs de overgang naar de badkamer krijgt rust door de combinatie van glas, licht en rechte vlakken. In de woning wordt beweging telkens gekoppeld aan helder zicht op het volgende niveau of de volgende ruimte.

Materialen die binnen en buiten op elkaar laten aansluiten

De villa gebruikt een beperkt palet, maar de werking daarvan is precies. Wit pleisterwerk, glas, donkere raamkaders en een terrasafwerking in lichte steen of tegel houden de volumes compact. Buiten volgt de oprit in polybeton dezelfde sobere logica als de toegangszone. Binnen sluiten vloer en wand hierop aan, zodat de overgang tussen straat, entree en leefruimte niet versnipperd raakt. De woning zet weinig nadruk op afzonderlijke onderdelen; ze laat liever zien hoe vlakken, voegen en doorzichten elkaar sturen.

Ook de badkamer past in die aanpak. Een vrijstaand bad staat los in de ruimte, naast een glazen douchewand en een groot raam met jaloezieën. Het beeld is open, maar nergens overbelicht. Het daglicht valt er gecontroleerd binnen en raakt de oppervlakken zonder decoratieve drukte. Dat geldt eigenlijk voor de hele woning: van de gevel tot het interieur leest alles als een reeks heldere ingrepen, telkens gericht op privacy, licht en zicht op de tuinzijde.

Wie deze woning van buiten ziet, merkt eerst de terughoudendheid. Wie door de glazen deur naar binnen gaat, ziet hoe die terughoudendheid ruimte maakt voor openheid. De L-vormige villa gebruikt het hoekperceel om de woning uit de straat te halen en het leven naar de tuin te richten. Daar liggen het overdekte terras, het zwembad aan de tuinzijde en de grote glaspartijen in één lijn met de leefruimtes, waardoor de plattegrond niet alleen logisch is, maar ook leesbaar in het dagelijks gebruik.

Fotografie: Philippe van Gelooven & Swimtec