Het riet trekt eerst de aandacht, maar pas daarna wordt duidelijk hoe de woning is opgebouwd. Onder de kap liggen rode baksteen en donkere houten delen naast elkaar, waardoor het huis stevig in het landschap staat zonder hard te worden. De combinatie van materialen past bij landelijk wonen, maar het geheel blijft strak van lijn. Achter de bakstenen volumes ligt het woondeel; achter het houten vlak zit het kantoor rustig uit het zicht gehouden.

Die eerste indruk zet zich binnen voort. Zodra je binnenkomt, opent de ruimte zich tot in de nok. De vide in de woonkamer maakt de hoogte meteen voelbaar en laat het daglicht diep de woning in vallen. Stalen taatsdeuren sturen de blik verder, dwars door de leefruimte naar het water aan de andere kant. Het huis werkt met open zichtlijnen, maar laat niet overal alles tegelijk zien. Soms is er breed zicht, soms een smalle opening naar buiten.

Een villa met rieten kap en een sobere materiaalkeuze

De basis van het interieur is rustig gehouden. Heldere wanden, slanke lijnen en grote vlakken vormen een neutraal decor voor eiken balken, steen en glas. Juist die eiken balken in het interieur geven houvast in de hoge ruimtes. Ze lopen zichtbaar door over het plafond en leggen een ritme in de kamers. Waar veel openheid is, zorgen die balken voor maat en schaal, zonder de ruimtelijkheid te verkleinen.

Ook de vloer speelt een duidelijke rol. Zowel de vloeren als delen van de wanden zijn uitgevoerd in Pava Lavasteen. Het oppervlak oogt stevig en nuchter, met een rustige uitstraling die goed past bij de sobere basis van het huis. Het lavasteen interieur trekt de verschillende vertrekken naar elkaar toe, omdat dezelfde materiaaltoon steeds terugkomt. Daardoor leest de woning als één geheel, maar wel met voldoende spanning tussen glad, ruw, licht en donker.

In de keuken komt dat contrast nog scherper naar voren. Een donker natuursteen keukenblad vormt een zwaar horizontaal vlak tussen het hout en de lichte wanden. De opstelling is helder opgebouwd, met een bar- of werkblad dat zich als een duidelijke lijn in de ruimte zet. Grote ramen brengen licht op het steen, waardoor de donkere kleur niet vlak wordt. Het gaat hier niet om versiering, maar om een werkend vlak dat de ruimte ordent.

Doorzichten die de leefruimte langer maken

De taatsdeuren zijn meer dan een overgang tussen kamers. Ze maken de leefruimte optisch langer en verbinden verschillende zichtlijnen met elkaar. Door hun draaibeweging blijft het zicht open, terwijl de ruimte toch in zones kan worden verdeeld. Dat is vooral sterk bij de route door het huis: van entree naar leefruimte, van leefruimte naar buiten, en telkens weer terug naar een ander onderdeel van het interieur. De transparantie van glas en staal houdt de woning licht.

De woonruimte krijgt extra diepte door de open indeling en de royale raampartijen. Je kijkt niet alleen recht vooruit, maar ook schuin langs wanden, langs een trap, naar een overloop of naar buiten door een smalle glasstrook. Dat spel van open zichtlijnen maakt de plattegrond leesbaar. Het is een woning die niet draait om één groot gebaar, maar om opeenvolgende zichtpunten die steeds een andere verhouding laten zien tussen binnen en buiten.

Eiken balken, trap en overloop als rustige dragers

Op de verdiepingen wordt de sfeer nog stiller. De trap met houten treden en een houten leuning loopt strak omhoog langs witte wanden. Het hout verzacht de scherpe lijnen van het trappenhuis, maar laat de constructie wel duidelijk lezen. Bovenaan ligt een overloop waar twee dakramen het licht van bovenaf binnenhalen. Dat bovenlicht maakt de ruimte even helder als de kamers eronder, zonder dat er veel nodig is aan afwerking of decor.

In de slaapkamers komt hetzelfde patroon terug. Een grote raampartij geeft zicht op buiten, terwijl de eiken balken ook hier boven het hoofd zichtbaar blijven. De balken markeren de hoogte en geven de kamers een heldere structuur. Omdat de wanden rustig zijn gehouden, vallen de materialen sterker op. Hout, glas en pleisterwerk houden elkaar in evenwicht, maar dat gebeurt vooral in de manier waarop ze het licht sturen.

Een badkamer met weinig gebaar en veel oppervlak

De badkamer sluit aan op die ingetogen lijn. Een dubbele wastafel staat tegen een rustige onderkast, met daaromheen steenachtige oppervlakken en een inloopdouchezone die visueel is afgeschermd met glas. Ook hier is de keuze voor materiaal belangrijker dan decoratie. De grijze vlakken en het donkere natte deel geven de ruimte een stille, heldere structuur. Niets is overdreven aanwezig, maar elk onderdeel heeft een vaste plek in de ruimte.

Door het gebruik van steen, hout en glas blijft de badkamer onderdeel van hetzelfde interieurverhaal. De dubbele wastafel, de strakke lijn van de douche en de rustige afwerking sluiten aan op de rest van de woning. Het verschil zit vooral in de schaal: waar beneden de vide en de open zichtlijnen domineren, draait het hier om compacte helderheid en een directe lezing van de indeling.

Landelijk wonen zonder decorlaag

Wat deze landelijk moderne villa sterk maakt, is de manier waarop de materialen het werk doen. Het riet verzacht de daklijn, de baksteen zet de basis neer en het donkere hout voegt diepte toe. Binnen nemen eiken balken, lavasteen en staal het over. Samen zorgen ze voor een woning die niet leunt op een landelijke verwijzing alleen, maar die landelijk wonen vertaalt naar een sobere, ruimtelijke en tastbare uitvoering. De zichtlijnen, de vide in de woonkamer en de taatsdeuren blijven daarbij het meest leesbaar.

Fotografie – Jurrit van der Waal

Bijdragers:
Ontwerp – Bennie Jansen