Het riet tekent de daklijn meteen af. Daaronder liggen witte gevelvlakken, zwarte kozijnen en een zand-grijs gestucte basis die het volume steviger maakt. In deze landelijke woonboerderij met rieten kap en zwarte accenten draait alles om een woonwens die teruggrijpt op herinneringen aan de oude kippenboerderij op dezelfde plek, maar ook ruimte laat voor een landelijk industrieel woonhuis met een eigen gezicht.

Een landelijk woonhuis met een industrieel accent

De eerste wens was helder: ouderwetse gebinten, een landelijke basis en een industrieel tintje. Dat uitgangspunt is zichtbaar in de asymmetrische landelijke woonboerderij, waar strakke lijnen niet botsen met het zachte volume van het rieten dak. De zwarte accenten houden het beeld scherp; ze tekenen de kozijnen, deuren en details af tegen de lichte gevel. Daardoor krijgt het huis een rustige, maar niet vlakke verschijning. Het oog leest steeds nieuwe overgangen tussen pleisterwerk, hout, metselwerk en riet.

De zand-grijs gestucte gevel sluit aan op die wens voor een ontspannen leefomgeving, zonder te verzanden in decor. De kleur vangt het licht op een zachte manier, terwijl de donkere onderdelen de openingen en randen markeren. Zo ontstaat een woning die landelijk oogt, maar niet zoet wordt. Het industriële element zit niet in losse toevoegingen, maar in de manier waarop materialen elkaar raken en in de heldere verhouding tussen vlak, lijn en opening. Dat maakt het project leesbaar vanaf de oprit én van dichtbij.

De asymmetrie van de vorm geeft het huis richting

De opbouw van de woning is asymmetrisch, en juist dat geeft de massa beweging. Geen symmetrische kopgevel die alles vastzet, maar een opbouw waarin dakvlakken verspringen en het riet op meerdere plekken anders valt. Het resultaat is een landelijke woonboerderij met rieten kap die minder statisch oogt dan een klassieke boerderijvorm. De donkere details versterken de overgang tussen de volumes, terwijl het wit en zandgrijs de massa optisch lichter houden. Op de foto’s zijn ook de grote glaspartijen zichtbaar, die de gevel openbreken.

Die openingen zijn niet alleen bedoeld om licht binnen te halen. Ze bepalen ook hoe het huis zich tot het erf verhoudt. De grote ramen maken de woonruimte visueel groter, zeker waar de gevel met zwarte kozijnen wordt onderbroken. In het zicht vanaf buiten zie je hoe het riet, de pleisterlaag en de metselwerk sokkel elkaar ondersteunen. Het is een landelijke woonboerderij met rieten kap en zwarte accenten, maar dan met genoeg spanning om niet op te gaan in een vertrouwd beeld van een boerderijwoning.

Wonen over de breedte, met de tuin altijd in beeld

De woning is over de breedte ontworpen. Dat merk je aan de manier waarop woonkamer en keuken beide gericht zijn op de tuin. De zichtlijnen zijn simpel en duidelijk: waar je ook staat, de buitenruimte blijft dichtbij. In de praktijk levert dat een huis op waarin de tuin geen achteraanhangsel is, maar onderdeel van het dagelijks gebruik. De brede opzet maakt de plattegrond overzichtelijk, terwijl de grote raampartijen de grens tussen binnen en buiten minder hard maken.

Ook binnen die brede opzet blijft het plan compact in zijn logica. Vanuit de woonkamer valt het groen buiten direct op, en vanuit de keuken is hetzelfde beeld aanwezig. Het contact met de tuin zit dus niet verscholen achter een kleine opening of een smalle doorgang. Het huis laat de buitenruimte echt meedoen. Voor bewoners die graag buiten zijn, is dat een belangrijk onderdeel van het ontwerp. De open zichtlijnen ondersteunen bovendien de rustige indeling van het interieur, dat als maatwerk op het geheel is afgestemd.

Een grote veranda aan de achterzijde

Achter de woning staat een grote veranda die het buitenleven verlengt. De houten constructie geeft de overgang van huis naar tuin een duidelijke maat. Onder het dak blijft het licht gefilterd, en de ruimte werkt als een beschutte plek waar je langer buiten kunt zitten. De veranda is geen los toegevoegd element, maar sluit aan op de breedte van het huis en op de oriëntatie naar de tuin. Daardoor voelt de achterzijde niet als achterkant, maar als een actieve gebruikszijde van de woning.

In de beelden is te zien hoe hout en glas elkaar daar ontmoeten. De overkapping krijgt ritme door de draagconstructie, terwijl de open zijkanten zicht houden op erf en groen. Die combinatie past bij het landelijk industrieel woonhuis dat de opdrachtgevers voor ogen hadden: stevig genoeg in de basis, open genoeg voor dagelijks gebruik. De veranda maakt het mogelijk om buiten te blijven zitten zonder dat de woning zijn rustige lijn verliest. Het volume blijft leesbaar, ook als de buitenruimte in gebruik is.

Totaalopdracht: exterieur, bouw en maatwerk interieur op elkaar afgestemd

Nadat het exterieur vastlag, volgde het interieurontwerp snel. Omdat het om een totaalopdracht ging, konden exterieur, bouwkundige opzet en maatwerk interieur op elkaar worden afgestemd. Dat levert geen losstaande onderdelen op, maar een woning waarin details in dezelfde richting wijzen. De maatvoering van de openingen, de verhouding tussen materialen en de manier waarop ruimtes op elkaar aansluiten zijn allemaal onderdeel van die afstemming. De woning werd zo niet alleen ontworpen als beeld, maar ook als dagelijks werkend huis.

Die afstemming is in de bron expliciet gekoppeld aan het gevoel van thuiskomen. Niet als slogan, maar als gevolg van keuzes in het plan. De ruime zichtlijnen, de materialen aan de buitenzijde en het maatwerk binnen zorgen samen voor een huis dat logisch leest. Het interieur hangt dus niet los van de schil, en de schil is niet alleen een omhulsel. Juist omdat het project van begin tot eind samen is uitgewerkt, blijft de landelijke woonboerderij met rieten kap en zwarte accenten consequent in vorm en sfeer.

Van kippenboerderij naar woonwijk

De plek zelf kende een grotere verandering. De transformatie van kippenboerderij naar woonwijk vroeg om een bestemmingsplanwijziging, en daarbij zijn een beeldkwaliteitsplan en een nieuw stedenbouwkundig plan ontwikkeld. Dat is zichtbaar in de manier waarop het project niet op zichzelf staat, maar onderdeel werd van een nieuwe woonomgeving. Naast deze villa zijn ook andere villa’s ontworpen, elk met een eigen architectonische insteek. Zo ontstond een straatbeeld waarin variatie bewust is ingezet.

Die variatie maakt de woonwijk herkenbaar zonder eentonig te worden. De verschillende villa’s delen dezelfde bredere ontwikkeling, maar niet dezelfde vormtaal. Daardoor ontstaat een wijk waarin de afzonderlijke woningen elkaar afwisselen in plaats van kopiëren. De villa in dit project blijft binnen die opzet duidelijk leesbaar als landelijke woonboerderij met rieten kap en zwarte accenten, terwijl het geheel van de wijk is meegenomen in één stedenbouwkundige lijn. De plek kreeg daarmee een nieuwe laag, zonder de herinnering aan het erf volledig uit te wissen.

Materialen die elkaar zichtbaar dragen

Riet, pleisterwerk, hout en metselwerk zijn in dit project geen losse middelen, maar onderdelen die elkaar zichtbaar dragen. De rieten kap legt een zachte bovenrand, het wit brengt licht in de gevels en de zwarte onderdelen houden de volumes scherp. De sokkel van metselwerk geeft de woning een stevige basis, terwijl de houten elementen bij veranda en bijgebouw de overgang naar buiten verzachten. Vooral in de gevelbeelden is die gelaagdheid goed te lezen.

Dat maakt de landelijke woonboerderij met rieten kap en zwarte accenten sterker dan een enkel beeld van nostalgie. De verwijzing naar het verleden zit in de familiegeschiedenis van de plek, maar het ontwerp kijkt verder dan herinnering alleen. Door de asymmetrische opbouw, de brede oriëntatie op de tuin en de grote veranda achterzijde ontstaat een huis dat in het dagelijks gebruik helder blijft. Het resultaat is een landelijk industrieel woonhuis dat zijn oorsprong laat zien, zonder daarin vast te blijven staan.