Onder de brede kap krijgt het huis meteen profiel. Het rieten dak loopt over in witte bepleistering, daarna volgt hout met een verticale ritmiek die de volumes slanker maakt. Grote ramen trekken licht diep de leefruimtes in, terwijl donkere accenten de lijnen scherp houden. Zo ontstaat een lichte villa met rieten dak die landelijk aanvoelt, maar in de opbouw strak blijft. De schaal is royaal, zonder dat de woning log wordt.

Gelaagde volumes onder één daklijn

De woning is opgezet als een reeks bouwdelen die samen één familiehuis vormen: basement met fitnessruimte, beneden- en eerste verdieping, zolder, tuinkamer, terras, garage met bergruimte, poolhouse met buitenkeuken, zwembad en een grote tuin. Die opbouw zie je ook aan de buitenkant terug in het verschil tussen wit stucwerk, hout en donkere volumes. Het zwart van het bijgebouw geeft het geheel een helder tegenwicht, terwijl de zichtbare houten spantconstructie aan de garage een constructief element wordt in plaats van iets dat wordt weggewerkt.

Op het dak liggen verzonken zonnepanelen. Ze blijven ingetogen aanwezig, zonder het beeld van de kap te verstoren. Juist daardoor blijft de aandacht bij de lijn van het riet en de overgang naar de houten gevelafwerking. De woning leest als een moderne landelijke villa waarin materiaal niet als laagje is toegepast, maar als onderdeel van de opbouw. Dat is vooral zichtbaar in de manier waarop gesloten delen, openingen en overkappingen elkaar afwisselen.

Open leefruimtes met zicht op de tuin

Beneden staan de leefruimtes in open verbinding met elkaar. Vanuit vrijwel elke plek valt er door naar een andere ruimte, en telkens blijft er zicht op de tuin. Die transparantie maakt de begane grond rustig leesbaar, maar niet vlak. De overgang tussen zitten, eten en doorlopen wordt bepaald door openingen, doorzichten en de plaats van het licht. In de praktijk werkt dat ruim, omdat de plattegrond nergens het contact met buiten verliest.

De openheid is geen permanente situatie. Met bronzen taatsdeuren kunnen delen afzonderlijk worden afgesloten, zodat de begane grond ook per moment anders kan functioneren. Dat detail geeft gewicht aan het interieur: de deuren draaien niet op de achtergrond mee, maar markeren echt een overgang. In combinatie met de houten wandafwerking en de donkere lijnen van kozijnen en kasten ontstaat een interieur dat tegelijk open en begrensd aanvoelt, zonder dat de ruimte aan lucht verliest.

Woonkamer met erker en haardwand

De woonkamer met erker heeft ruimte voor een royale lounge- en tv-hoek. Het zicht blijft breed, mede doordat de erker de gevel iets naar voren haalt en het daglicht opvangt. In het midden van de ruimte staat de sfeerhaard als een stevig element: afgewerkt met een houten lattenwand en een verwarmd marmerblok. Die combinatie geeft de woonkamer een duidelijke kern, met materialen die van dichtbij leesbaar zijn en het meubel tot onderdeel van de architectuur maken.

Keuken en tuinkamer als schakel naar buiten

De keuken met kookeiland ligt meer richting de tuin en vormt samen met het eetgedeelte het hart van het huis. Het kook- en watereiland staat los in de ruimte en maakt de keuken overzichtelijk vanaf meerdere kanten. Dat past bij de manier waarop de begane grond is georganiseerd: koken, eten en uitlopen naar buiten verlopen in korte stappen. De keukenzone blijft daardoor onderdeel van de leefruimte, niet een afgesloten werkplek.

Vlak naast de keuken ligt de tuinkamer, direct verbonden met het terras. Wanneer de aluminium vouwdeuren helemaal open staan, valt de grens tussen binnen en buiten grotendeels weg en ontstaat één groot overdekt terras. Het verschil tussen de harde vloer buiten en de beschutte plek onder de kap wordt dan vooral voelbaar in licht en wind. Dit is de plek waar de tuinkamer en terras echt functioneren als verlengstuk van de leefruimtes.

Een plek die ook ’s avonds werkt

De tuinkamer ligt niet alleen goed bij daglicht. Door de beschutte opzet en de aansluiting op de keuken kun je er ook na zonsondergang blijven zitten. Het terras sluit direct aan, zodat een avond met vrienden of familie niet telkens van binnen naar buiten hoeft te verplaatsen. De ruimte krijgt daardoor een vanzelfsprekende rol in het dagelijks gebruik van de woning, zonder zich op te dringen als losstaand statement.

Landelijke sfeer, scherpe lijnen

De combinatie van rieten dak, wit stucwerk en verticale houten latten geeft de woning een landelijke basis. Toch blijft het beeld strak, juist omdat de details terughoudend zijn uitgewerkt. Het zwart van het bijgebouw, de donkere raamkaders en de heldere aansluiting van materialen houden de compositie scherp. De villa krijgt daarmee een rustige zijkant, maar ook genoeg contrast om de verschillende volumes afleesbaar te houden.

Voor de garage blijft de houten spantconstructie zichtbaar. Dat maakt van een praktisch onderdeel iets dat bijdraagt aan het gevelbeeld. Het is een nuchtere ingreep, maar wel een die laat zien hoe het huis is opgebouwd. De materiaalkeuze is consequent doorgezet, zonder dat alles dezelfde kleur of textuur krijgt. Daardoor blijft elk deel herkenbaar: de kap, het hout, het stucwerk, het donkere bijgebouw en de open delen voor het wonen.

Zwembad en poolhouse in dezelfde lijn

Buiten loopt het woonprogramma door in een zwembad, een poolhouse en een grote tuin. Het zwembad ligt als een heldere horizontale baan in het groen, met daaromheen bestrating die de buitenruimte ordent. Het poolhouse met buitenkeuken sluit daarop aan en maakt van de tuin meer dan alleen een omlijsting van het huis. Hier verschuift het gebruik van kijken naar verblijven, met het water, de luifel en de zitplekken in elkaars verlengde.

De beelden tonen ook de overgang tussen terras, water en overkapping. Natuurstenen treden en verhoogde plateaus brengen hoogteverschil aan in de buitenruimte, waardoor er verschillende plekken ontstaan om te zitten of te bewegen. De lichte villa met rieten dak krijgt zo een buitenzijde die niet losstaat van het wonen binnen. De binnen-buiten verbinding wordt hier niet alleen zichtbaar in open deuren, maar ook in de manier waarop vloer, dakrand en tuin elkaar opvolgen.

Verdieping en zolder onder de nok

Via de trap kom je vanuit de eetkamer bij een opkamer met bank en televisiehoek, en vandaar door naar de eerste verdieping met drie slaapkamers en een badkamer. Die route geeft de woning een duidelijke gelaagdheid, waarbij de leefruimtes op begane grond en de meer besloten delen op de verdiepingen logisch van elkaar zijn gescheiden. Het gebruik van de trap voelt daardoor niet als overgang naar een afgesloten bovenverdieping, maar als onderdeel van het huisverhaal.

Op zolder ligt de hoofdslaapkamer, samen met een walk-in closet en een vrije inloopbadkamer. De verdieping is tot in de nok open gelaten, waardoor de schuine kanten minder zwaar aanvoelen dan je op basis van het dak zou verwachten. Het houten volume van binnen krijgt daar extra lucht door hoogte en licht. Juist op deze plek wordt duidelijk hoe een villa met veel licht ook onder een rieten kap ruim kan blijven, zonder dat de dakvorm aan aanwezigheid inlevert.

Materiaalkeuze als drager van het geheel

Wat in het hele huis terugkomt, is de afwisseling tussen hard en zacht, open en gesloten. Wit stucwerk vangt het licht, hout verzacht de overgangen en donker metaal houdt de compositie strak. Binnen versterken de bronzen taatsdeuren dat beeld, terwijl de keuken met kookeiland en de haardwand laten zien hoe maatwerk de ruimte mee vormgeeft. Geen element staat los: de woning is opgebouwd uit duidelijke delen die elkaar visueel blijven raken.

Daardoor leest deze moderne landelijke villa niet als een optelsom van losse ingrepen, maar als een huis waarin de route van entree naar tuin, van keuken naar tuinkamer en van woonkamer naar zolder steeds door dezelfde materialiteit wordt gedragen. Het resultaat is een lichte villa met rieten dak waarin open leefruimtes, een tuinzone met zwembad en zorgvuldig uitgewerkte details elkaar voortdurend afwisselen.