Het kookeiland trekt meteen de aandacht: matzwart glas, een granieten werkblad en daaronder donkere vlakken die het volume strak houden. In deze open keuken met kookeiland krijgt het midden van de ruimte alle ruimte, terwijl de twee hoge kastenwandjes in grafietgrijs eikenhout juist rust brengen aan de randen. De opstelling staat in een gerenoveerde boerderij, waar houten balken en baksteen het moderne keukenbeeld een stevig kader geven.

Een eiland dat de ruimte draagt

De luxe keuken is opgebouwd rond één duidelijk gebaar. Het eiland staat los in de ruimte en werkt als schakel tussen koken, zitten en kijken. Aan de ene kant ligt het granieten werkblad kookeiland, aan de andere kant loopt een massief eiken bar met natuurlijke boomkant mee. Dat ruwe randje maakt het materiaal zichtbaar, zonder dat de keuken zijn strakke lijn verliest. De greeplijst loopt rondom en is subtiel verlicht met LED in greeplijst, waardoor de onderzijde van het eiland ’s avonds loskomt van de vloer.

In het vlakke front van het eiland zit geen drukte. Het matzwart glas keukeneiland vangt wel licht, maar breekt het oppervlak niet open. Daardoor blijft de massa rustig, zelfs naast de bar in eiken. De combinatie van glas, natuursteen en hout geeft het eiland diepte. Niet door veel vormen, wel door verschil in huid en rand.

Donkere keukenfronten met hout als tegengewicht

De twee hoge kasten hebben fronten in grafietgrijs eikenhout. Dat hout ligt niet nadrukkelijk op de voorgrond; het werkt als een gedempt ritme naast de donkere keukenfronten. In de grote vlakken zie je hoe de kastwand de hoogte van de ruimte volgt en tegelijk de aandacht weer terugstuurt naar het eiland. De keuze voor grafietgrijs houdt het beeld ingetogen, terwijl de houtstructuur net genoeg beweging geeft.

In de wandzone en niszone is de keuken overzichtelijk opgebouwd. Apparatuur zit strak in de wand, zodat de aandacht niet versnipperd raakt. Op de foto’s is ook te zien hoe de boerderijschil blijft meedoen: baksteen naast vlakke panelen, houten spanten boven het plafond en grote raampartijen die daglicht diep de ruimte in brengen. De open keuken met kookeiland profiteert daarvan. Overdag leest de keuken lichter, ’s avonds zwaarder en dieper.

Materiaalcontrast zonder drukte

Wat deze renovatie boerderij keuken sterk maakt, is de manier waarop de materialen niet om aandacht vechten. Het graniet op het eiland heeft een koel, gesloten oppervlak. Het eiken aan de bar is zichtbaar levendiger, zeker langs de natuurlijke boomkant. Daar tussenin zit het glas van de fronten, donker en vlak. Samen vormen ze geen decor, maar een heldere volgorde van harde en zachtere randen. Juist daardoor blijft het eiland het centrale punt van de ruimte.

Ook de lichtlijnen zijn zorgvuldig geplaatst zonder nadruk op techniek. De LED in greeplijst tekent het eiland af, terwijl inbouwspots in het plafond voor gelijkmatige basisverlichting zorgen. Boven het kook- en zitgedeelte hangen losse lampen met ronde vormen. Die hangverlichting verzacht de lengte van het eiland en plaatst een tweede laag licht boven het werkvlak. De keuken met hangverlichting en inbouwspots voelt daardoor gelaagd, maar nooit vol.

Koken met geïntegreerde techniek in het zicht

In het werkblad ligt een inductiekookplaat met geïntegreerde afzuiging. Dat houdt het blad vrij van een losse kap en laat de lijn van het eiland intact. Op foto’s van het kookgedeelte zie je hoe de kookzone rustig in het graniet is opgenomen. Er ontstaat meer ruimte voor het oppervlak zelf: voor de lengte van het blad, voor de overgang naar de bar en voor de plek waar je langs het eiland loopt.

Die strakke opzet past bij de manier waarop de keuken is ingepast in de boerderij. De houten balken blijven zichtbaar boven het plafond, de bakstenen wanden geven textuur aan de achtergrond en de grote ramen zorgen voor een open zichtlijn naar buiten. De luxe keuken wordt daardoor niet alleen bepaald door materiaalkeuze, maar ook door het contrast tussen nieuw en bestaand. De ruimte houdt zijn landelijke drager, terwijl het kookeiland het eigentijdse middelpunt blijft.

Van nis tot eettafel: een keuken die doorloopt

De beeldserie laat meer zien dan alleen het midden van de ruimte. In de wandzone komt een nis met ingebouwde apparatuur in beeld, omlijst door donkere panelen die het keukenblok rustig houden. Verderop opent de kamer zich naar de eettafel. Tussen beide zones blijft de keuken leesbaar: eerst de kastenwand, dan het eiland, daarna de tafel. Die volgorde maakt duidelijk hoe de open keuken met kookeiland zich verhoudt tot de rest van de ruimte, zonder harde scheiding.

Op andere foto’s verschuift het perspectief naar de ramen. Hoge glasvlakken laten veel daglicht binnen, waardoor het grafietgrijs eikenhout minder zwaar oogt en het matzwart glas meer diepte krijgt. De natuurstenen vloer werkt mee als rustige ondergrond. Terwijl het licht gedurende de dag verandert, blijven de contouren van het eiland, de bar met natuurlijke boomkant en de omliggende kastenwand goed leesbaar. Het is een keuken die niet leunt op één blik, maar op verschillende lagen die samen zichtbaar worden.

Wie dichterbij kijkt, ziet vooral precisie in de overgangen: een ronde lamp boven een rechte eilandlijn, een warme houtnerf naast koel graniet, een verlichte greeplijst onder een strak front. Die kleine verschillen houden de ruimte spannend zonder dat ze de hoofdrol opeisen. Zo blijft de open keuken met kookeiland helder en gericht, met genoeg materiaalverschil om bij elke foto iets nieuws te laten zien.

Fotografie: Franz Frieling

Bijdragers: Siemens & Quooker

Bekijk het volledige project hier en ontdek meer over Ekelhoff Keukens.