Een rieten kap bepaalt hier meteen het beeld. Daaronder staan witte volumes met zwarte kozijnen, luiken en diepe raamopeningen die het landelijke karakter scherp houden. De woning met rieten dak is gebouwd op een erf dat al lang in familiebezit was, waardoor nieuwbouw en herinnering op dezelfde plek samenkomen. Voor de familie was dat geen los bouwproject, maar een manier om het erf opnieuw in te richten voor twee generaties.

Een nieuw woonerf op een vertrouwde plek

Op het erf staat niet alleen de luxe villa met landelijke stijl voor het gezin, maar ook een aparte woning voor de ouders. Die opzet maakt het terrein leesbaar: het hoofdvolume, het bijgebouw en de woonplek van de ouders liggen samen op één erf, maar behouden hun eigen plek. Tussen die delen ligt ruimte voor looplijnen, terrassen en overgangszones. Zo ontstaat een woonerf dat werkt voor dagelijks gebruik, zonder dat alles in één massa wordt samengevoegd.

De oude boerderij moest daarvoor eerst verdwijnen. De sloop is zorgvuldig uitgevoerd, zodat materialen uit het verleden opnieuw een rol konden krijgen in de nieuwe bebouwing. Ook de bestaande schuren zijn gerenoveerd tot woonruimte voor de ouders. In plaats van alles te vervangen, bleef een deel van de geschiedenis dus zichtbaar in het nieuwe erf. Dat zie je niet alleen in de opzet, maar ook in het idee achter de materialisering.

Riet, roedes en luiken geven de villa haar landelijke leest

De woning met rieten dak combineert een landelijke stijl met een strakke verdeling van gevelvlakken en openingen. Het riet verzacht de daklijn, terwijl de zwarte kozijnen en shutters de raamopeningen omlijsten. Daar tussendoor zitten ramen met roedes, die het gevelbeeld in kleinere vlakken knippen. De villa oogt daardoor niet druk, maar wel gedetailleerd. Je leest meteen waar de hand van de ontwerper zit: in de maatvoering van de gevelopeningen en in de verhouding tussen daken, wanden en kozijnen.

Natuurlijke materialen spelen daarin een duidelijke rol. Baksteen, wit pleisterwerk en riet komen samen in een combinatie die rustig blijft, ook doordat de volumes symmetrisch zijn opgezet. Die symmetrie is geen decoratie; ze geeft de villa ritme. De gevels krijgen daardoor een vaste ordening, met ramen die op elkaar reageren en met dakvlakken die de opbouw van het huis helder maken. De landelijke villa blijft zo herkenbaar, ook naast de modernere detaillering in de puien.

Hoofdvolume en bijgebouw worden verbonden door de veranda

De opzet van de villa draait om meer dan één woonblok. Naast het hoofdvolume staat een bijgebouw met daarin een mancave en een wellnessruimte. Tussen beide delen ligt een veranda die de volumes niet alleen verbindt, maar ook een tussenruimte maakt. Dat is een belangrijke zet in deze landelijke villa: de overgang tussen binnen en buiten krijgt een eigen plek, met beschutting onder het dak en zicht op het erf en de tuin.

Die luxe villa veranda is zichtbaar als een schakel in de plattegrond én in het aanzicht. Door de veranda krijgen hoofdvolume en bijgebouw een duidelijk verband, terwijl ze toch apart leesbaar blijven. Het bijgebouw voegt een tweede laag toe aan het woonerf, met functies die het gezin ruimte geven om zich te verspreiden. Dat is precies wat de familie vroeg: samen kunnen zijn, maar ook even uitwaaieren naar een eigen plek.

Ruimte voor andere ritmes in huis

De mancave en de wellnessruimte zitten niet in het zichtbare middelpunt van de villa, maar juist daarom werken ze goed in deze opzet. Ze maken van het erf meer dan een statige woning met bijgebouwen. De functies liggen verdeeld over de volumes, waardoor de route over het terrein afwisselend wordt. Eerst de royale hoofdwoning, dan de veranda, daarna het bijgebouw. De overgang tussen die onderdelen geeft het geheel een rustige, logische volgorde.

Ook in de beelden is die gelaagdheid merkbaar. De woonvolumes zijn breed en duidelijk gearticuleerd, terwijl de buitenruimte juist open blijft. Hardere bestrating rond het terras sluit aan op de gevelplint in metselwerk. Daardoor staat de woning stevig op het terrein, zonder los te komen van de tuin eromheen. De materialisering loopt door tot op maaiveldniveau, waar steen, terras en groen elkaar raken.

De tuin sluit aan op het wonen buiten

Aan de tuinzijde ligt een zwembad naast het terras. Het blauw van het water contrasteert met de lichte gevels en de donkere kozijnen, terwijl de harde bestrating het geheel strak afbakent. Je ziet hier goed hoe de villa met zwembad is ingepland: niet als los element, maar als onderdeel van de buitenruimte die direct aan de woning grenst. De pui en grote ramen maken die relatie zichtbaar, omdat ze het zicht vanaf binnen naar buiten openhouden.

Rondom het erf lopen paden en verharde zones die de verschillende delen van het terrein verbinden. In de luchtbeelden zijn meerdere dakvolumes zichtbaar, elk met een eigen rieten kap, waardoor de totale opzet van het woonerf goed leesbaar wordt. De tuin is niet groot gemaakt door losse effecten, maar door de manier waarop terrassen, paden en bebouwing op elkaar reageren. De luxe villa met rieten dak krijgt daardoor een duidelijke plek in het landschap van het erf.

Materialen uit het verleden krijgen een nieuwe rol

Het meest tastbare spoor van de oude boerderij zit niet in een nostalgisch gebaar, maar in de zorg waarmee onderdelen zijn bewaard voor hergebruik. Oude materialen keren terug in de nieuwe villa, terwijl de gerenoveerde schuren een nieuwe woonfunctie krijgen. Dat geeft het project gewicht zonder het zwaar te maken. Er is niet gekozen voor een volledig nieuw begin, maar voor voortzetting van wat al op deze plek aanwezig was.

Daardoor voelt de luxe villa met landelijke stijl niet losgezongen van het erf waarop zij staat. Het riet, de luiken en de ramen met roedes verwijzen naar het landelijke beeld dat de familie voor ogen had, terwijl de strakke kozijnen en de heldere volumes de woning van nu houden. Juist die combinatie maakt het project overtuigend: het erf is opnieuw opgebouwd, maar het verhaal van de plek loopt zichtbaar door.