Het bijna acht meter lange betonnen werkblad trekt de keuken en de uitbouw direct naar elkaar toe. De gepolijste toplaag loopt in één lijn door, terwijl de licht eiken keukenfronten het volume onder het blad rustig houden. Door die opbouw krijgt de ruimte een duidelijke ruggengraat: koken, werken en zitten liggen niet los van elkaar, maar volgen hetzelfde betonnen aanrechtblad.

Een doorlopend werkblad als verbindend element

De nieuwe keuken en bijkeuken zijn opgezet rond een lang, doorlopend werkvlak. Het betonnen aanrechtblad is op locatie gestort en daarna gepolijst, waardoor de lengte van het blad zichtbaar blijft in de afwerking. In de bestaande keukenruimte en de uitbouw komt datzelfde blad terug als één doorlopende lijn. Het resultaat is een keuken met uitbouw waarin de overgang tussen oud en nieuw niet wordt weggewerkt, maar juist leesbaar blijft in de opstelling.

Het blad bevat geïntegreerde kookzones, zodat de techniek niet als los element op het werkvlak ligt. In de bron wordt ook pitt cooking genoemd. Op de foto’s is de kookzone direct in het beton opgenomen, met de pannenroosters en knoppen zichtbaar in het blad. Daardoor blijft het oppervlak strak in zijn belijning, terwijl de gebruikszone toch centraal aanwezig is in het zicht.

Licht eiken fronten onder het beton

Onder het zware karakter van het beton staan lichte eiken keukenfronten. De kastenwand geeft het geheel een heldere basis, met vlakke fronten en smalle grepen die niet om aandacht vragen. Het hout werkt hier niet als decor, maar als rustige tegenhanger van het grijze werkblad. In de beelden is goed te zien hoe de lichte toon van het eiken de lange wand lichter maakt en tegelijk de scherpe lijnen van het maatwerk keukenontwerp ondersteunt.

De opstelling blijft ingetogen, ook waar apparatuur in de hoge kastwand is verwerkt. Ovens en andere inbouwdelen zijn opgenomen in het kastenfront, zodat de wand uit één familie van oppervlakken bestaat. Die keuze houdt de blik bij het doorlopende werkblad en bij de maatwerkkasten eronder, in plaats van bij losse apparaten. Zo krijgt de keuken met betonlook werkblad een heldere ordening, zonder drukte in de wand.

Barzone met een zachte onderbreking

Waar het aanrecht doorloopt naar het bargedeelte verandert de functie, niet de materiaaltaal. Het beton vormt eerst een werkplek en daarna een zitplek, met afgeronde hoeken die het einde van de lijn verzachten. Onder de bar staan krukken met een donkerroestkleurige stoffering, waardoor de barzone visueel loskomt van de donkere vloer en de witte wanden. Het is een klein verschil, maar precies daar wordt de keuken met baropstelling leesbaar.

In het betonnen aanrecht bij de bar is plaatselijk elektrische vloerverwarming geïntegreerd. Die technische ingreep zit onzichtbaar in het materiaal, terwijl het gebruiksdeel van de bar daardoor minder kil aanvoelt. De opstelling blijft echter vooral een bouwkundig object: een massief blad, een zitrand en een werkzone die in elkaar overgaan. Dat maakt de bar tot meer dan een aanrechtverlenging; het is een zichtbaar onderdeel van de ruimte.

Meer daglicht boven de eetplek

Boven het bargedeelte is het dak plaatselijk verhoogd. Rondom zitten ramen in die verhoging, waardoor de eetzone licht van meerdere kanten krijgt. In de foto’s valt dat direct op: de grote openingen brengen het daglicht diep de ruimte in en laten het betonblad lichter ogen. Dit is een keuken met daglicht waarin de lichtinval niet alleen decoratief werkt, maar de indeling van het geheel mede bepaalt.

De verhoging in het dak verandert ook de verhouding tussen werkdeel en eetdeel. Het bargedeelte staat niet onder een standaard plafond, maar onder een uitgespaard volume met ramen rondom. Daardoor krijgt de eetplek een eigen plek binnen de uitbouw, zonder een volledig aparte kamer te worden. Het licht schuift langs het werkblad, over de eiken fronten en richting de stoelen aan de bar.

Materiaalcontrast dat de lengte zichtbaar maakt

De combinatie van beton, licht eiken en een donkere vloer houdt de ruimte scherp leesbaar. Het gepolijste betonnen aanrechtblad toont de lengte van de keuken zonder visuele ruis. Daaronder tekenen de houten fronten een rustig ritme af. Boven en rondom blijft het wit van wand en plafond aanwezig, zodat de detaillering van het maatwerk niet wegvalt in een druk kleurbeeld. Dat maakt vooral de schaal van het werkblad duidelijk.

Ook de afgeronde overgangen in de baropstelling vallen in deze materiaalverdeling op. Het beton is hier niet alleen vlak, maar ook op plekken vormgegeven met radius en terugliggende lijnen. Die details zijn zichtbaar in de aansluiting tussen werkblad, bar en zitting. Samen met de ingebouwde kookzones en de hoge kastwand laat dat zien hoe het maatwerk keukenontwerp de beschikbare ruimte in onderdelen heeft opgeknipt, zonder de lange lijn te verliezen.

Keuken en bijkeuken als één gebruiksruimte

De uitbreiding van keuken en bijkeuken zorgt ervoor dat de bestaande ruimte niet losstaat van de nieuwe toevoeging. Het aanrecht werkt als scharnier tussen de delen. Vanuit de basiskeuken loopt het beton door, richting bar en eetgedeelte, terwijl de kastenwand de vaste randen van het geheel markeert. In een woning die al grotendeels was gerenoveerd, geeft die ingreep de keuken een duidelijker plaats in het dagelijks gebruik.

Wat je uiteindelijk ziet, is geen verzameling losse onderdelen maar een heldere opbouw: een bijna acht meter lang betonnen aanrechtblad, licht eiken keukenfronten, een barzone met zitplekken en een dakverhoging die het eetgedeelte van boven opent. De keuken met uitbouw gebruikt die elementen om lengte, licht en gebruik samen te brengen in één ruimte. De details blijven nuchter, maar precies daardoor vallen ze op.

Fotografie: Chiel de Nooyer