Witte pleisterwanden, natuursteen en zichtbare houten balken zetten meteen de toon in deze mediterraanse tuinvilla. De architectuur en het interieur zijn als één geheel opgevat, maar zonder alles glad te trekken. Je ziet juist hoe de regionale bouwtaal is vertaald naar ruime leefkamers, open overgangen en een rustige afwerking. Het resultaat is een villa met mediterrane stijl waarin materiaal en ruimte elkaar voortdurend afwisselen, van de entree tot aan het terras.

Witte pleister en steen als basis

De buitenzijde is opgebouwd uit lichte pleistervlakken, natuurstenen delen en een dak met karakteristieke dakpannen. Die combinatie geeft de villa een sobere massa, terwijl de textuur van steen en stucco het geheel levend houdt. Ook bij de plintzones en langs de tuinranden keert die steenachtige afwerking terug. Daardoor leest de woning niet als één groot vlak, maar als een reeks delen die zich stap voor stap openen naar de tuin.

In de architectuur en interieurkeuzes zit dezelfde terughoudendheid. Cementafgewerkte trappen, gladde wanden en een ingetogen kleurenpalet houden de ruimtes licht, zonder koel te worden. Het gebruik van natuursteen en hout zorgt voor tastbare overgangen tussen binnen en buiten. Die materialen zijn niet als decor ingezet, maar als dragers van het plan: ze markeren wanden, vloeren, doorgangen en randen van patio’s en terrassen.

Balkenplafond en overdekt terras

Boven de leefruimtes trekken de houten balken het plafond optisch omlaag, waardoor de grote ruimte minder hard aanvoelt. Op meerdere plekken keren die balken terug, ook in de overdekte veranda en onder het afdak van het terras. Daar vormen ze een duidelijke bovenlaag boven de steenachtige bestrating en de natuurstenen muurvlakken. Het is een heldere bouwkundige ingreep, zichtbaar in zowel het interieur als de buitenruimtes.

Diezelfde constructie maakt de overgang naar buiten leesbaar. Grote openingen, schuifpuien en beschutte patio’s verbinden de kamers met de terrassen, terwijl de overdekte zones schaduw en diepte geven. Binnen-buiten wonen krijgt hier een concrete vorm: niet als slogan, maar als opeenvolging van openingen, luwtes en vloeren die op elkaar aansluiten. Vanuit de leefruimtes kijk je steeds verder door, naar tuin, terras en water.

Ruimte die zich opent naar de tuin

De villa is groot opgezet, met een oppervlakte van 735 vierkante meter, maar dat gewicht verdwijnt door de manier waarop de zichtlijnen zijn georganiseerd. De woonkamer, keuken, gang en trapzone liggen niet als afgesloten kamers naast elkaar. Ze zijn verbonden door brede doorgangen, nissen, raamopeningen en zicht naar buiten. Daardoor verschuift de aandacht steeds tussen interieur en tuin, tussen oppervlak en doorkijk.

In de woonkamer werkt dat het sterkst. Een open haard, hoge wanden en een balkenplafond geven de kamer een duidelijke omkadering, terwijl de grote raampartijen het licht diep naar binnen trekken. Gordijnen verzachten de randen zonder het zicht af te snijden. De ruimte voelt daardoor niet vol, maar gelaagd: vloer, wand, plafond en buitenbeeld blijven los van elkaar leesbaar.

Natuurlijke materialen in het dagelijks gebruik

De keuken laat het materiaalpalet op een andere manier zien. Houten kastfronten combineren hier met een stenen werkblad en een hoog plafond met balken. De lengte van het eiland maakt de kamer geschikt voor dagelijks gebruik, maar ook voor momenten waarop de keuken onderdeel wordt van het wonen zelf. Licht valt over het steen, de houtnerf breekt het vlak, en de openingen in de wand houden contact met de rest van de villa.

Ook in de gang en entree is die aandacht voor detail zichtbaar. Inbouwnissen, houten kozijnen en een smalle trap vormen hier de belangrijkste elementen. Niets is nadrukkelijk versierd. Juist de combinatie van wit pleisterwerk, bruine houttinten en een steenachtige vloer geeft de route karakter. Je beweegt van ruim naar smal, van open naar besloten, zonder dat de lijn van het huis wordt onderbroken.

Badkamers en slaapkamers met rustige texturen

De badkamers zetten dat ingetogen materiaalgebruik voort. Dubbele wastafels, glas rond de douche en houtpaneelwerk zorgen voor duidelijke vlakken, terwijl steenachtige bekleding de natte zones afbakent. Donkere omlijstingen rond het glas geven de ruimte meer definitie. Ook hier blijft het beeld rustig en precies: licht, reflectie en vaste materialen dragen de ruimte, niet een overdaad aan losse details.

In de slaapkamers en aangrenzende ruimtes overheersen zachte kleuren en natuurlijke texturen. De afwerking legt de nadruk op wandvlakken, kozijnen en de overgang naar buiten, niet op losse meubels of decor. Daardoor sluiten de privékamers aan op de rest van de villa. Ze voelen niet afgesneden van het geheel, maar als stille onderdelen van dezelfde mediterraanse tuinvilla.

Terrassen, poolzone en tuinranden

Buiten verschuift het beeld naar terrassen met steenachtige bestrating, natuurstenen keermuren en een lange waterpartij. Het zwembad ligt niet los in de tuin, maar tegen een reeks harde en zachte grenzen aan: muurwerk, beplanting, paden en open terraszones. Palmen geven ritme aan het beeld, terwijl de lichte gevels en de diepe schaduw van de overkappingen de ruimte afwisselen tussen open en beschut.

Bij de buiten-eetruimte loopt een lange houten pergola over de zitplaatsen heen. De constructie maakt het mogelijk om buiten te leven zonder dat de ruimte kaal aanvoelt. Naast die overkapping staan natuurstenen muurvlakken die het terras stevig verankeren. Samen met het overdekt terras, de patio’s en de brede openingen uit het interieur ontstaat een villa waar buitenleven niet als bijzaak voelt, maar als vast onderdeel van architectuur en interieur.

Ook de kleinste buitendetails dragen aan dat beeld bij. Een tuinpad met steenachtige verharding, een buitendouche tegen een witte wand en plintzones in natuursteen trekken de stijl van het huis door tot aan de rand van het perceel. De villa blijft daardoor consequent in zijn materiaalkeuze, zonder eentonig te worden. Elke overgang, van kamer naar terras en van terras naar tuin, krijgt een eigen leesbare laag.

Zo vormt deze mediterraanse tuinvilla een rustig geheel van lichte wanden, hout, natuursteen en beschutte openingen. De villa met mediterrane stijl houdt het gebaar sober, maar de ruimtewerking is ruim en helder. Binnen-buiten wonen krijgt vorm in de breedte van de terrassen, de diepte van de overdekte zones en de zichtlijnen vanuit de kamers. Architectuur en interieur blijven gelijkwaardig aanwezig, precies waar het huis het sterkst is: in de manier waarop materiaal en ruimte op elkaar reageren.