De beschermde gevel bleef staan; achter die schil werd de woning volledig opnieuw opgebouwd. Binnen krijgt het interieur een klassiek ritme, met kamers die elk hun eigen kleur dragen. Die aanpak bepaalt meteen de toon van dit minimalistisch klassiek interieur: geen recreatie van vroeger, wel een woning waarin paneelwanden, sierlijsten en zorgvuldig gekozen afwerkingen samen een rustig, helder beeld vormen. De kleur per kamer laat muren, plafonds, meubels en decoratie als één geheel lezen, zonder dat de ruimtes op elkaar gaan lijken.

Klassieke kamerindeling zonder museumtoon

De plattegrond volgt de logica van vroeger, met afzonderlijke kamers in plaats van één open schema. Dat geeft de woning een duidelijke opbouw: elke ruimte heeft een eigen toegang, eigen proporties en een eigen kleurvlak. In plaats van historische drukte is er strakke ordening. De wandvlakken blijven rustig, de lijsten zijn nauwkeurig getrokken en de overgangen tussen de kamers zijn scherp. Zo ontstaat een klassieke interieurwoning die haar referentie niet verheft tot decor, maar inzet als leesbare structuur.

In die opzet werken de klassieke paneelwanden als ruggengraat. Rechthoekige vakken brengen maat in de grote vlakken, terwijl sierlijsten het plafond en de wandranden afbakenen. Het resultaat is ingetogen, maar niet kaal. De detaillering zit in de verdeling van de vlakken en in de manier waarop geverfd hout, plinten en schrijnwerk elkaar opvolgen. Zelfs wanneer een ruimte donkerder of uitgesprokener van kleur is, blijft de basis hetzelfde: een heldere constructie van lijnen en panelen.

Kleur per kamer als leidraad

Het kleur per kamer interieur wordt nergens als accentje toegevoegd; het stuurt de hele inrichting. In de ene ruimte overheersen blauw- en wittonen, elders verschuift het palet naar bordeaux, lichtgrijs of antraciet. Die kleurkeuze loopt door in de muren en plafonds, maar ook in meubels en decoratie. Daardoor voelt elke kamer als een apart hoofdstuk, met een eigen temperatuur en een eigen lichtbeeld. De kleur staat niet los van de architectuur, maar volgt de panelen, nissen en deurkaders op de voet.

Op de beelden zie je hoe consequent dat principe wordt doorgetrokken. Een blauwe wand met paneelwerk krijgt extra diepte door een spiegel in vergulde lijst. In een andere ruimte trekt bordeaux de wand, de kastzone en zelfs de kroonlijst naar zich toe. Elders verzacht wit het geheel, terwijl donkergrijze steenlook oppervlakken de overgang naar een stillere zone markeren. Zo blijft het minimalistisch klassiek interieur leesbaar, ook wanneer de sfeer per kamer verschuift.

Paneelwanden, lijsten en hoge deuren

De entree zet de toon met een witte hal met paneelwerk, hoge deuren en een centrale zichtlijn naar achteren. De wandvlakken zijn hier niet alleen decoratief; ze sturen de ruimte. Donkere stroken in de vloer begeleiden het zicht, terwijl hanglampen met glazen elementen een verticaal ritme toevoegen. Het is een nette, bijna ceremonieuze passage, maar zonder zwaar te worden. De combinatie van wit schilderwerk, paneelranden en hoge openingen geeft de hal een duidelijke maatvoering.

Ook in de aansluitende ruimtes blijven de panelen de ruimte dragen. Nissen zijn strak omlijst, kastfronten vallen weg in de wand en lambriseringen brengen een vaste horizontale lijn aan. Dat soort details maakt het interieur overtuigend, omdat elk vlak iets doet: de ene wand vangt licht op, de andere omlijst een opening, een derde markeert de overgang naar een volgende kamer. Het oog leest daardoor niet alleen kleur, maar ook diepte, dikte en schaal.

Een haardwand met marmerachtige omlijsting

Een van de duidelijkste blikvangers is de inbouwhaard met marmerlook. De opening zit strak in de wand, omkaderd door een steenachtige afwerking die licht weerspiegelt zonder glans te zoeken. Boven de haard hangt een spiegel in vergulde lijst, waardoor de wand zowel breedte als hoogte krijgt. In combinatie met de kroonluchter ontstaat een klassieke kamerindeling waarin de haardwand het vaste middelpunt vormt. Ook hier blijft de ingreep nuchter: de vormen zijn symmetrisch, de afwerking is helder, de decoratie blijft op de achtergrond.

De verlichting doet meer dan sfeer maken. Kristalachtige pendels en kroonluchters brengen beweging in kamers die verder sterk op lijnen en vlakken zijn gebouwd. Ze hangen precies genoeg om de hoogte van het plafond te onderstrepen, zonder de panelen te overlappen. Dat is zichtbaar in de blauwe ruimte rond de haard, maar ook in de hal en bij de spiegelwand. De armaturen werken als verticale accenten tussen de brede wandvlakken en de strakke lijsten.

Materiaalvlakken in keuken en natte zones

In de keuken komt het kleurdenken terug in een lichtere, meer werkgerichte setting. Kleine tegels vormen er een doorlopende muurbekleding, met verschillende tonen die het oppervlak breken zonder onrust te maken. Het werkblad heeft een marmerachtige uitstraling en sluit aan op de rest van de witte kastenwand. Daardoor krijgt de keuken een scherpe, verzorgde rand. De tegelmuur blijft zichtbaar als afwerking, niet als achtergronddecor, en versterkt zo het contrast met het paneelwerk elders in de woning.

Een andere zone zoekt het donker op. Daar loopt een steenlook wandvlak met subtiele schakeringen en een zichtbare verticale naad door de ruimte. De afwerking is mat en compact, waardoor de wand meer massa krijgt dan het witte schrijnwerk elders. Het verschil tussen de ruimtes zit dus niet alleen in kleur, maar ook in textuur en lichtweerkaatsing. Waar de ene kamer open en helder leest, trekt de andere zich terug in een stillere, bijna grafische vlakverdeling.

Een woning die nieuw aanvoelt en toch vertrouwd leest

De kracht van dit minimalistisch klassiek interieur ligt in de combinatie van nieuwe afwerking en een vertrouwde indeling. Er is geen poging gedaan om sporen van vroeger te imiteren. Wel zijn de kamerstructuur, het paneelwerk en de proporties zorgvuldig opnieuw ingezet. Daardoor blijft de woning strak en hedendaags in gebruik, terwijl de visuele taal die van een klassieke interieurwoning is. Het beeld is controleerbaar, maar niet koel: kleuren, lijsten, nissen en materialen houden elkaar in evenwicht op het niveau van detail.

Wat blijft hangen, is vooral de precisie van de binnenkant. Een deur staat exact in het zicht, een spiegel hangt op de juiste hoogte, een nis breekt een wandvlak open, een haard geeft de kamer een middelpunt. Samen maken die ingrepen de woning tot een tijdloos interieur zonder dat het woord aan de oppervlakte hoeft te liggen. De beschermde gevel blijft de buitenste laag; daarachter ontvouwt zich een volledig nieuw interieur dat zijn eigen klassieke logica volgt.

Fotografie – Tijs Vervecken

Bijdragers: Orac, Intens Smeedwerk, vbhvl architecten, Nerf Interieur