Strakke volumes, donker kozijnwerk en brede glasvlakken zetten meteen de toon bij deze moderne kubistische woning. Het blokkerige hoofdvolume staat helder op de kavel, terwijl de lage aanbouw langs de zijkant en achterkant het geheel horizontaal verlengt. Die combinatie maakt de massieve hoofdvorm leesbaar, maar laat tegelijk ruimte voor openingen naar de tuin. Tussen metselwerk, hout en glas ontstaat geen druk beeld; juist de wisseling tussen dichte vlakken en transparante stukken bepaalt de gevel.

Strakke volumes met glas dat de gevel openbreekt

De moderne kubistische woning werkt met eenvoudige lijnen en scherpe randen. Toch voelt het gevelbeeld niet vlak, omdat de verschillende materialen telkens een andere rol pakken. Baksteen geeft gewicht aan de opbouw, houten gevelbekleding verzacht delen van het volume en de grote glaspartijen snijden er duidelijk doorheen. In de voor- en zijaanzichten zijn donkere kozijnen zichtbaar, die de openingen strak omlijsten. Daardoor blijven de gevelopeningen rustig leesbaar, ook wanneer het glas bijna van vloer tot plafond doorloopt.

Juist in die kubistische woning met glas komt de schaal van het huis goed naar voren. De vaste delen houden het volume samen, terwijl de open vlakken lucht en zicht toevoegen. Het is een woning die zich niet sluit, maar ook niet volledig oplost in transparantie. Die spanning tussen gesloten en open delen geeft de architectuur een duidelijke structuur. De houten accenten op delen van de gevel leggen daarbij een extra laag over het sobere kleurpalet van wit, hout en donker.

Verdiepingshoog glas aan de tuinzijde

Aan de achterkant komt het glas echt op gang. Zowel de begane grond als de verdieping zijn daar grotendeels ingevuld met verdiepingshoog glas, waardoor de woonruimte sterk op de tuin is gericht. De ruiten lopen hoog door en maken de achtergevel breed en open. Vanuit binnen moet het uitzicht over het groen direct aanwezig zijn, maar ook buiten lees je hoe die transparantie de gevel uitrekt. Het tuinterras sluit daar logisch op aan en vormt een duidelijke overgang tussen wonen en buiten zitten.

De overdekte zone langs de tuinzijde geeft de achtergevel extra diepte. Onder die luifel of terrasoverkapping blijft de glazen pui zichtbaar, maar krijgt het zitgedeelte beschutting van boven. Het is een rustig gebaar: geen zware toevoeging, wel een duidelijke laag tussen huis en tuin. Op de foto’s schuift het overdekte tuinterras langs de gevel, met brede zichtlijnen naar het water en de bestrating eromheen. Zo wordt de achterzijde meer dan een vlak met ramen; het wordt een gebruiksruimte met uitzicht.

Een achtergevel met schoorsteen als middelpunt

De gemetselde schoorsteen staat centraal in de achtergevel en verbindt de compositie. In plaats van op te gaan in de achtergrond, werkt hij als een vast ankerpunt in het glazen gevelbeeld. Dat element is ook van binnen logisch geplaatst: in de woonkamer staat de schoorsteen centraal, waardoor buiten en binnen dezelfde as lijken te delen. De achtergevel met schoorsteen krijgt zo een duidelijke middenlijn, tussen de grote glasvlakken door.

Die centrale positie maakt de gevel minder anoniem. De schoorsteen breekt het ritme van glas en vult de openheid aan met een zwaar, gemetseld vlak. Op afstand geeft dat het huis richting; van dichtbij levert het een helder detail op in de achteraanzichten. Omdat de schoorsteen precies in het midden van de woonzone staat, hangt het beeld niet op losse onderdelen. Het metselwerk koppelt de lage aanbouw, de hoofdvorm en de transparante achterzijde aan elkaar.

Houten gevelbekleding naast metselwerk en glas

De houten gevelbekleding ligt niet overal gelijk, maar verschijnt als accent in delen van het volume. In combinatie met de baksteen en de donkere kozijnen krijgt de woning daarmee een rustig maar gelaagd gevelbeeld. De houten lamellen zijn in de beeldanalyse duidelijk zichtbaar als smalle stroken die het oppervlak breken. Ze trekken het licht anders aan dan het glas en geven de gevel een duidelijke richting. Daardoor blijven de gesloten vlakken niet zwaar aanvoelen, ook al is de hoofdvorm compact.

Die wisselwerking tussen materiaal en opening zie je ook in de detailopnamen. Een groot raam zit strak in een donker kader, met daarnaast een strook houten lamellen als overgangszone. Het resultaat is geen decoratief spel, maar een heldere manier om het gevelvlak te verdelen. De moderne woning met grote glaspartijen krijgt zo reliëf zonder onrust. Elk materiaal heeft een eigen gedrag: het ene reflecteert, het andere absorbeert, het derde markeert de contour.

Entree en zijgevel in dezelfde nuchtere lijn

Ook de entree sluit aan bij die ingetogen manier van opbouwen. De toegangsdeur staat in een gevelvlak met glas en hout, waarbij de bestrating en een smalle grindstrook de overgang naar het erf markeren. Het portiekbeeld blijft compact. Geen overdaad aan gebaren, wel een duidelijke leesbaarheid van deur, raam en wand. De zijgevel laat vergelijkbare lijnen zien, met kleine verspringingen die het volume minder massief maken zonder de kubistische basis kwijt te raken.

In de zijaanzichten wordt duidelijk hoe de woning midden op de kavel staat en hoe de eenlaagse aanbouw langs de zijkant doorloopt. Die lage uitbouw verbindt het hoofdvolume met de tuinruimte, terwijl het dak en de gevels rustig hun eigen maat houden. Zo ontstaat een woning die zich horizontaal uitstrekt rond een compacte kern. De kubistische woning met glas blijft daarbij de hoofdgedachte, maar de aanbouw geeft het geheel gebruiksruimte aan de randen.

Terras, water en zichtlijnen naar buiten

Rond het terras blijft het beeld open. De houten vloer van het buitengebied loopt langs de glazen gevel en maakt de overgang naar binnen zichtbaar in de materialiteit. In de tuin ligt ook een waterpartij, die naast het terras voor een extra laag in het uitzicht zorgt. Dat is geen los decorstuk, maar een onderdeel van het zicht vanaf de achterzijde. De glazen puien richten de blik naar buiten, terwijl het watervlak en de bestrating de lengte van de kavel benadrukken.

De buitenruimte leest daardoor als verlengde van de woonruimte. Niet door grote gebaren, maar door de manier waarop glas, terras en tuin op elkaar aansluiten. Het overdekte tuinterras houdt die relatie bruikbaar bij wisselend licht, terwijl de grote raampartijen het contact met de tuin blijven vasthouden. Daarmee blijft de achtergevel het sterkste gezicht van het huis: open, gelaagd en precies opgebouwd rond zicht, materiaal en een centrale schoorsteen.