De stalen trap met houten treden zet meteen de toon. Vanuit de entree loopt het zicht langs de trap door naar een grote open leefruimte met vide, waar hoogte en doorzicht het plan bepalen. Deze industriële woning met vide is opgezet als een vrijstaande nieuwbouwwoning waarin verschillende zones in elkaar grijpen zonder dat alles op één niveau blijft hangen.

Een voorzijde met entree, logeerkamer en werkplek

Aan de voorkant liggen de praktische ruimtes compact bij elkaar. De entree heeft een wc en garderobe, terwijl ook een logeerkamer met eigen badkamer hier een plek krijgt. Verderop zit een werkplek met berging en techniek. Door die indeling blijft de achterzijde vrij voor de open leefruimte met vide, maar zonder dat de begane grond aan gebruiksruimte inboet. De route vanaf de voordeur is helder: eerst het servicedeel, daarna de onverwacht grote ruimte daarachter.

Juist die overgang maakt de begane grond leesbaar. Je komt binnen langs een gang waar de trap zichtbaar in beeld staat en waar de open leefruimte nog niet volledig prijsgeeft wat daarachter volgt. De spanning zit in het eerste gezicht: staal, hout en een diepe doorkijk naar achteren. De industriële woning met vide laat de plattegrond niet in één keer zien, maar ontvouwt zich stap voor stap.

Woonkamer en keuken op één niveau, maar niet op dezelfde hoogtebeleving

Achter de gang ligt een grote open woonruimte met meerdere niveaus. Woonkamer en luxe keuken met kookeiland liggen op hetzelfde vloerniveau, maar het plafond boven het woongedeelte is deels weggelaten. Daardoor verschuift de aandacht direct naar de ruimte boven je hoofd. De vide van circa 6 meter geeft lucht en trekt het zicht omhoog, terwijl een matzwarte stalen constructie het dak zichtbaar draagt. Dat kader is niet decoratief; het bepaalt hoe de ruimte wordt gelezen.

De keuken staat open in het plan en krijgt extra focus door het kookeiland. De keukenwand met blauwe tegelaccenten doorbreekt het donkere staal en het rustige betonvlak. Vanaf de zithoek en vanuit de looplijn blijft die keuken zichtbaar, maar nooit plat. De open woonruimte met meerdere niveaus werkt juist door de verschuivingen: een vlakke vloer hier, een hogere ruimte daar, en daartussen het uitgespaarde plafond dat de woonkamer meer hoogte geeft dan de rest.

De vide als ruimtelijk middelpunt

In deze industriële woning met vide vormt de hoogte niet alleen een effect, maar een constructief en visueel middelpunt. De vrije staalconstructie vide tekent zich af in zwarte lijnen rond de opening. Daarboven blijft de dakopbouw leesbaar, waardoor de ruimte een duidelijk ritme krijgt van kolom, ligger en leegte. Grote glaspartijen versterken dat gevoel; ze brengen licht diep de woning in en houden de relatie met de tuin open.

De vide werkt ook als scharnier tussen de verschillende zones op de begane grond. Je kijkt van beneden naar boven, maar ook van de entree door naar de leefruimte en verder naar buiten. Die gelaagdheid maakt de woning meer dan één grote kamer. Het is een open leefruimte met vide waarin zichtlijnen bewust worden gestuurd, zonder dat de indeling dichtslibt. Vooral in de dubbele hoogte is het zwart staal nadrukkelijk aanwezig, precies genoeg om de ruimte te dragen en tegelijk te omlijsten.

Staal, hout en beton in één looplijn

De materialisering blijft direct en helder. Beton ligt aan de basis van de vloer, staal tekent de constructie en hout verzacht de trap en delen van het dakrandbeeld. De stalen trap met houten treden is daarbij meer dan een verbinding naar boven; hij staat als zichtbaar object in het zicht vanaf de entree. De combinatie van hout en metaal houdt de route leesbaar, terwijl de zware betonvloer de open ruimte anker geeft.

Links van de woonkamer zakt de monolitische betonvloer enkele treden omlaag. Daar ontstaat een verlaagde tv-kamer betonvloer met een lange werkplek en een knusse tv-kamer uit het zicht. De overgang is klein, maar ruimtelijk sterk. Door die verlaging krijgt het zitdeel een eigen schaal, los van de hoofdruimte. Het plafond van deze tv-kamer en studie loopt buiten door als luifel met houten bekleding, waardoor binnen en buiten één lijn delen zonder hetzelfde te worden.

Een keukenwand met kleur, zonder de rust te verliezen

De keuken trekt aandacht door het werkblad, het eiland en de achterwand met blauwe tegels. Die kleur werkt als een scherp accent tussen staal, wit en beton. Het is een klein gebaar, maar het verandert de leesbaarheid van de keukenzone meteen. Vanuit de open leefruimte blijft het geheel onderdeel van hetzelfde volume, terwijl het tegelvlak net genoeg onderscheid geeft om de functie te markeren. Zo blijft de luxe keuken met kookeiland open en bruikbaar, zonder visueel op te gaan in de rest.

De inrichting rondom de keuken sluit aan op het idee van een open woonruimte met meerdere niveaus. Er zijn geen harde afsluitingen die het zicht blokkeren. In plaats daarvan stuurt het plafond, de vide en de positionering van het kookeiland de beweging door het huis. Dat maakt de keuken tot een plek waar je vanaf meerdere kanten in kijkt. De matzwarte stalen constructie vide blijft daarbij aanwezig als kader boven het geheel.

Bovenverdieping met drie slaapkamers en twee badkamers

Op de verdieping liggen drie slaapkamers en twee badkamers. De brontekst zegt weinig over de afwerking daarboven, maar de verdeling maakt duidelijk dat de bovenlaag vooral rust en afzondering biedt naast de open begane grond. Onder die verdieping blijft de leefruimte dominant, met de dubbele hoogte als tegenhanger van de meer besloten kamers boven. De industriële woning met vide gebruikt die tegenstelling bewust: beneden open en gelaagd, boven compacter ingedeeld.

Ook naar buiten blijft het huis terughoudend en precies in zijn lijnen. Grote ramen en glazen puien verbinden de leefruimte met tuin en terras, terwijl houten elementen in de overstekken en het plafond van het buitenverlengde terugkomen. De luifel met houten bekleding trekt de taal van binnen door naar buiten. Daardoor krijgt de woning een duidelijke overgang van gesloten servicezone naar open leefruimte, en vervolgens naar een beschutte buitenrand met glas, hout en beton als vaste dragers.