Een houten plafond met zichtbare balken trekt direct de aandacht, terwijl de brede glazen puien het zicht naar tuin en terras openhouden. In het midden staat de open haard als vast ankerpunt, ingebed in een natuurstenen wand die de zithoek een duidelijke grens geeft. Het resultaat is een paviljoen met open haard waarin licht, steen en hout elkaar voortdurend raken.

Een open zithoek onder houten balken

Onder de overkapping krijgt de zithoek een rustige, bijna vanzelfsprekende afbakening. Het houten plafond loopt breed door en de balken blijven zichtbaar, waardoor de constructie onderdeel wordt van het interieurbeeld. De lage opstelling van de zitmeubels, het grijze vloeroppervlak en het patroon van het vloerkleed brengen diepte in de ruimte zonder de aandacht van het vuur weg te nemen. Hier ligt de nadruk niet op decoratie, maar op hoe de ruimte zich opent naar buiten.

De combinatie van hout en glas maakt de ruimte leesbaar in lagen. Binnen staat dicht bij buiten, maar er blijft genoeg omlijsting om het paviljoen als afzonderlijke plek te ervaren. Het paviljoen met open haard werkt daardoor als een tussenvorm: geen gesloten woonkamer, maar ook geen losse terrasoverkapping. Die positionering wordt versterkt door de zwarte raamprofielen, die de glasvlakken strak afbakenen tegen het groen daarachter.

De natuurstenen haardwand als vast middelpunt

De woonkamer met natuurstenen haardwand is het meest uitgesproken deel van het interieur. De steen loopt verticaal door tot rond de open haard en vangt het licht op in een mat, korrelig vlak. Dat maakt de wand meer dan een achtergrond: hij trekt de zithoek naar zich toe en geeft de vlammen een helder kader. In de close-ups is te zien hoe de steen zich anders gedraagt dan het hout erboven; ruw en zwaar onder, warmer en lichter boven.

Ook in de beelden met de vlammen dicht op het materiaal krijgt de haardnis een duidelijke rol. De opening zit diep genoeg om schaduw te laten ontstaan, terwijl de natuursteen rondom de nis de overgang naar de vloer verzacht. In plaats van een losse haard staat hier een compacte wandpartij die de ruimte ordent. Dat maakt de woonkamer met natuurstenen haardwand tot het visuele middelpunt van het paviljoen.

Steen, vuur en een rustige vloer

De vloer houdt zich op de achtergrond. De grijzige tint sluit aan op de natuursteen van de haardwand en laat de patronen van het vloerkleed zichtbaar blijven. Daardoor komen de lijnen van tafel, bank en schouw los van elkaar te staan. In een van de beelden lijkt de ronding van de lage salontafel zelfs een tegenbeweging te vormen tegenover de rechte wand en het strakke glas. Dat verschil in vorm houdt de ruimte levendig zonder dat het druk wordt.

Brede ramen naar tuin en terras

De brede ramen naar tuin werken als een doorlopende strook zicht. Vanaf de zithoek kijk je niet tegen een gesloten rand aan, maar recht de tuin in, waar gazon, beplanting en terras elkaar afwisselen. De glaspartijen zetten de binnen-buiten beleving op scherp: binnen blijft overzichtelijk en beschut, terwijl buiten voortdurend aanwezig is als groen vlak en als verlenging van de ruimte. De overgang is zichtbaar in de manier waarop vloer en terrasrand dicht tegen elkaar liggen.

In de buitenbeelden komt daar een extra laag bij. De houten overkapping terras krijgt ’s avonds een zachte gloed, terwijl de baksteen en het glas het gebouw donkerder aftekenen tegen de tuin. Die verlichte rand maakt het paviljoen ook van buiten af goed leesbaar. Niet door ornament, maar door de combinatie van licht, profiel en materiaal. Zo blijft de binnen-buiten beleving ook aan de randen van de dag aanwezig.

De houten overkapping als schaduwlaag

Onder de houten overkapping terras wordt de ruimte zachter in toon. De delen van het plafond liggen in de lengterichting, waardoor het dakvlak optisch langer lijkt. In de detailbeelden zie je hoe de houten constructie boven de glazen pui doorloopt en hoe de balken ritme geven aan het plafond. Het zijn geen losse accenten, maar dragers van de hele opbouw. Hout verschijnt hier niet als bekleding alleen, maar als een duidelijke ruimtelijke laag.

Ook de baksteenwand met een boogvormige nis speelt mee in dat beeld. Het is een sobere ingreep, maar wel een die diepte geeft aan de wand naast het glas. Samen met het donkere profielwerk en de zichtbare houten elementen ontstaat een beeld waarin de overkapping niet los staat van het paviljoen, maar het volume juist samenbindt. De houten overkapping terras bepaalt daarmee de overgang tussen woonkamer en buitenruimte.

Terrasrand, border en tuinstructuur

Langs de terrasrand loopt een verhoogde border met beplanting. Die strook breekt het harde vlak van de verharding en zet een duidelijke grens tussen terras en gazon. In de tuinbeelden is te zien hoe het groen in vakken is geordend, met een boom als verticaal punt en lage beplanting langs de randen. De tuinaanleg met border en terrasrand geeft het geheel een heldere structuur zonder dat het aan beweging verliest.

De overgang van binnen naar buiten blijft ook hier zichtbaar in de materialen. De vloer van het terras sluit dicht aan op de pui, terwijl de plantenbakken en de grind- of verhardingsvlakken een tweede lijn vormen naast het gras. Daardoor krijgt het perceel rond het paviljoen een rustige opbouw van vlakken: glas, hout, steen en groen. Het zijn eenvoudige onderdelen, maar ze zijn zorgvuldig genoeg geplaatst om het zicht steeds opnieuw te sturen.

Wie het paviljoen vanaf buiten bekijkt, ziet hoe de open zithoek onder de houten overkapping zich als een beschutte kern aftekent in de tuin. Binnen blijft de open haard zichtbaar door de glaswanden heen, buiten zorgen de beplantingsranden en de terrasverharding voor een duidelijke omlijsting. Zo blijft het project leesbaar in twee richtingen tegelijk: als woonkamer met natuurstenen haardwand en als buitenruimte die zonder grote gebaren aansluit op de tuin. Het is precies die wisselwerking die het paviljoen zijn kracht geeft.