Een fluwelige loper, rijke wandbekleding en een elektrisch tunnelhaardje zetten meteen de toon. De entree is opgezet als een luxe interieur hotel lobby stijl, maar wel met duidelijke woonfuncties: links en rechts lopen zichtlijnen door het huis, terwijl de eikenhouten vloer de begane grond en eerste verdieping met elkaar verbindt. De trap staat vrij in de ruimte als een sculpturaal element, met hangplanten ernaast. Achter de garderobe-opstelling zit het toilet verscholen in de centrale kubus, waardoor de hal strak blijft lezen.

Een entree die meteen doorloopt naar de rest van het huis

De luxe entree werkt als scharnierpunt. Het tunnelhaardje laat al vanuit de hal een doorkijk naar de keuken zien, zodat de ruimte niet ophoudt bij de voordeur. De combinatie van wandbekleding, spiegelende vlakken en donkere accenten geeft de hal meer diepte dan je op het eerste gezicht verwacht. De garderobe is niet als los meubel neergezet, maar onderdeel van een maatwerk interieur in het midden van de woning. Dat maakt de routing helder, terwijl de hal zijn rustige belijning behoudt.

Opvallend is hoe weinig losse elementen nodig zijn om spanning te maken. Het brandende haardvuur in de woonkamer trekt al van bij binnenkomst aandacht, en de trap leidt het oog omhoog langs de vide en de overloop. De materialen blijven dichtbij elkaar: hout, glanzende afwerkingen, zachte stoffering en hier en daar een harder, bijna steenachtig oppervlak. In de entree werkt dat als een reeks overgangen, niet als een los decorstuk. De ruimte voelt daardoor compact en zorgvuldig opgebouwd, zonder druk te worden.

Living met open haard en maatwerk langs de wand

In de living ligt de aandacht laag en breed. Een fauteuil naast de open haard is de vaste plek van de opdrachtgever; vandaar uit kijk je over de hele benedenverdieping. De open haard interieur-opzet wordt versterkt door de achterwand met glanzende bronsgouden tegels, die het vuur meer aanwezigheid geeft. In de hoek zit een nis voor haardhout, klein maar functioneel in het zicht. Aan de andere zijde loopt een niskast met spiegelende vlakken mee in de kubusvormige kern van het huis.

De woonkamer is ingericht met een mix van cosmopolitan en vintage meubels. Dat is geen nadrukkelijke stijlbreuk, eerder een manier om de ruimte minder vlak te maken. Het kwartsiet dat in het hele huis terugkomt, geeft een vaste basis tussen de verschillende zones. Samen met de eiken vloer en de donkere accenten ontstaat een beeld dat rustig is, maar niet vlak. De living blijft bovendien open naar de keuken, waardoor je de lengte van de ruimte steeds opnieuw ervaart.

Zichtlijnen die de zones bij elkaar houden

De opbouw van de woonverdieping draait duidelijk om zichtlijnen. Vanuit de living zie je de keuken, de haard en een deel van de entree in één beweging. Daardoor werken de kamers niet als losse kamers, maar als opeenvolgende zones. De centrale kubus in het huis ondersteunt dat idee: beneden vormt hij de garderobe, boven komt hij terug als inbouwkast met een nisje voor objecten. Die herhaling geeft de woning een eigen ritme, zonder dat het nadrukkelijk symmetrisch wordt.

Keuken met kookeiland en directe verbinding naar buiten

De keuken is ruimer opgezet dan de living en krijgt daardoor vanzelf een hoofdrol in het dagelijks gebruik. Een lang keukenblok staat tegen de wand, terwijl het kookeiland vrij in de ruimte staat. De opdrachtgever bepaalde die indeling zelf, en dat is zichtbaar in de manier waarop het werkvlak en de looproute om het eiland heen zijn georganiseerd. Donkere tinten houden de keuken compact van gevoel, ook al is de ruimte groot. Boven de eettafel hangt een Bolia-lamp die de tafelzone scherp markeert.

Via de grote pui valt de tuin direct naar binnen. Bij open deuren schuift het zwembad bijna de keuken in beeld, en in de avond trekt de verlichting buiten door de semi-transparante gordijnen naar binnen. Dat geeft de keuken een tweede laag: overdag open en helder, ’s avonds meer ingetogen door het spel van glas, stof en licht. In dezelfde zone staat ook een ruime wijnklimaatkamer, netjes opgenomen in het geheel in plaats van als los pronkstuk neergezet.

Zwembad met terras en avondlicht

De buitenruimte sluit strak aan op de keuken. Het zwembad ligt naast een terras dat de lijnen van het huis volgt, terwijl een overkapping voor een beschutte zit- en eethoek zorgt. Lichtsnoeren tekenen in de avond een losse rand boven het terras. Daardoor verschuift de aandacht van binnen naar buiten zonder harde overgang. De pui, de bestrating en de glaspartijen werken samen als één route, en het water blijft steeds in zicht.

Een verdieping met een eigen hoofdtoneel

Boven herhaalt de centrale kubus zich opnieuw, dit keer als inbouwkast met een nis voor bijzondere spullen. De opdrachtgever noemt dat zelf de prinsessenkast, een bijna speels detail in een verder rustig interieur. Die speelsheid is niet uitbundig uitgewerkt; het zit juist in de verhouding tussen de strakke kastenwand en het kleine open vak. De eiken vloer loopt ook hier door, waardoor de verdieping dezelfde basis houdt als beneden. De route naar de ouderslaapkamer voelt daardoor logisch en compact.

De ouderslaapkamer is de meest uitgesproken ruimte van het huis. De kamer is hoog en reikt tot aan de nok, waardoor de ronde bedwand extra nadruk krijgt. Die wand is afgewerkt met messing en ribbehang, met een lamp bovenaan als een soort kroon. In eerste instantie was dat voor de opdrachtgevers een stevige ingreep, maar in de ruimte werkt juist de hoogte van de kamer mee. Donkere kleuren maken de kamer intiemer dan de rest van het huis, zonder het grote gebaar van de wand weg te nemen.

Badkamer met marmerlook en ronde nissen

De ensuite badkamer sluit in sfeer aan op de slaapkamer, met tegelwerk in marmerlook en ronde nissen die de wand losser maken. Twee ronde wastafels staan op een doorlopende console, wat het geheel strak houdt zonder hard te worden. In de douchezone loopt een inloopdouche over met een regendouchekop; glaspartijen houden de ruimte open en laten het tegelwerk goed doorlopen. De vormen zijn helder, maar niet hoekig. Juist de afgeronde uitsparingen verzachten het geheel.

Ook elders op de verdieping keren rustige, bruikbare ruimtes terug: twee kinderslaapkamers, twee extra kamers, een aparte badkamer en een toilet. Dat maakt de bovenverdieping minder fragmentarisch dan je vaak ziet bij woningen met zo veel programma. Door de centrale kubus, de doorlopende vloer en de consequente materiaalkeuze blijft de route leesbaar. Vanuit de ouderslaapkamer kijk je bovendien uit op de palmbomen in de tuin, waardoor de kamer ondanks de donkere tinten een directe relatie met buiten houdt.

De kracht van dit huis zit niet in één enkel gebaar, maar in de manier waarop entree, living, keuken en buitenruimte elkaar blijven aankijken. Het hotelgevoel is daarbij geen letterlijke verwijzing, maar een sfeer die ontstaat uit de combinatie van zichtlijnen, maatwerk interieur, haardvuur en zorgvuldig gekozen materialen. De woning leest als één lange beweging, met tussendoor plekken waar je even blijft staan: bij de fauteuil naast de haard, aan het kookeiland, of in de slaapkamer onder de hoge ronde wand.