Een smal perceel, een hoge glaswand en daarachter een binnentuin met zwembad: in dat beeld komt het historisch herenhuis renoveren meteen op zijn plaats. Het pand werd volledig vernieuwd, maar de gevel kreeg opnieuw de details die de woning dragen. Houten schrijnwerk met een fijne onderverdeling en kalkpleister aan de voorzijde zetten de toon, terwijl originele deuren en deurlijsten terug werden aangebracht of gereconstrueerd. Die ingrepen houden het huis leesbaar, zonder het vast te zetten in één periode.

Een dubbelhoge uitbreiding als nieuwe kern

Achter het bestaande volume schuift een dubbelhoge uitbreiding van acht meter hoog het plan open. De beglazing loopt over de volledige breedte van het perceel, waardoor de ruimte van muur tot muur licht vangt. In die hoge zone hangt een zwevende tussenverdieping, los in het volume geplaatst. Daardoor ontstaat een duidelijke gelaagdheid: beneden de leefruimte, hogerop een extra niveau dat de hoogte van de uitbreiding voelbaar maakt zonder de openheid te breken.

Die ingreep verandert vooral de manier waarop je door het huis beweegt. De overgang tussen oud en nieuw blijft herkenbaar, maar wordt niet zwaar aangezet. Waar de voorzijde inzet op fijn schrijnwerk en kalkpleister, werkt de uitbreiding met glas en een strakker ritme van lijn en hoogte. Het resultaat is geen losse aanbouw naast het herenhuis, maar een ruimtelijke verschuiving die het hele plan beïnvloedt.

Lambrisering en lijstwerk brengen het interieur terug in schaal

In de binnenruimtes werd het wandbeeld opnieuw opgebouwd met lambrisering interieur en gereconstrueerde omlijstingen. Op de muren zorgen panelen en lijsten voor rust in het oppervlak, zonder dat de ruimte dichtslibt. De originele deuren en deurlijsten kregen hun plaats terug, waardoor openingen opnieuw een duidelijke rand hebben. Dat is zichtbaar in de manier waarop het licht over de wanden glijdt: de vlakken blijven helder, maar krijgen net genoeg diepte om het huis opnieuw te laten ademen.

Materialen die het bestaande volume leesbaar maken

De combinatie van kalkpleister, houten schrijnwerk en wit lijstwerk maakt van de renovatie geen stilistische mengvorm, maar een zorgvuldige herlezing van het herenhuis. De kalkpleister gevel aan de voorzijde verzacht het harde lijnenspel van het metselwerk, terwijl de fijne verdeling in het hout de ramen kleiner en preciezer laat ogen. Binnen herhalen de lambriseringen datzelfde gebaar: een horizontale lijn die de ruimte ordent en de wanden minder vlak maakt.

Ook de nieuwe ingreep blijft duidelijk afleesbaar. Grote glaspartijen en een hoge opening brengen een ander tempo binnen dan het historische volume. Het glas trekt het zicht door naar de tuin, terwijl de massieve delen van het huis zorgen voor houvast. Die tegenstelling is niet spectaculair gemaakt; ze zit in de maat van de openingen, de dikte van de randen en de manier waarop oud en nieuw elkaar raken.

De leefruimte kijkt recht naar de binnentuin met zwembad

Vanaf de leefruimte verschuift het beeld naar buiten, richting de binnentuin met zwembad. De ruimte opent zich via de brede glaspartij, zodat het water en de beplanting deel worden van de dagelijkse blik. In de foto’s lees je dat als een lange zichtlijn: binnen blijven de wanden licht en rustig, buiten zorgen groen en verharding voor een strakker kader rond het zwembad. De leefruimte wordt zo minder afgesloten, zonder aan duidelijkheid te verliezen.

Die tuin ligt niet als decor achteraan, maar als verlengde van de woning. De grijze omranding rond het zwembad, de tegels en de aangelegde beplantingsbedden leggen een helder raster op de buitenruimte. Vanuit de zithoek blijft dat beeld aanwezig. Het water is geen los element, maar een rustpunt aan het einde van de lijn die door de volle breedte van de uitbreiding loopt.

Details die het historische huis opnieuw laten spreken

Wie dichter kijkt, ziet hoe consequent de ingrepen zijn doorgetrokken. De ramen aan de voorzijde hebben een fijn raster, de pleistervlakken blijven mat en licht, en de reconstructie van deuren en lijsten geeft de kamers opnieuw een duidelijke omlijsting. Het zijn geen grote gebaren. Juist de nauwkeurigheid in die kleinere onderdelen maakt dat het huis zijn historische basis behoudt terwijl de nieuwe uitbreiding voldoende ruimte krijgt om te werken.

De renovatie draait daardoor niet alleen om meer volume, maar ook om herstelde verhoudingen. De hogere achterbouw geeft ademruimte, de zwevende tussenverdieping voegt een tweede laag toe, en de lambrisering interieur brengt schaal terug in de kamers. Samen met de kalkpleister gevel en het houten schrijnwerk ontstaat een woning waarin elk deel zijn eigen rol heeft. Aan de voorkant ingetogen, achteraan open en licht, met de binnentuin met zwembad als vaste tegenstem in het geheel.

Beeldlijnen van gevel tot water

De sterke lijn in dit project loopt van de voorgevel naar de tuin. Eerst het verfijnde hout, dan de kalkpleister, daarna het hoge glas en uiteindelijk het water achteraan. Die volgorde maakt het historisch herenhuis renoveren leesbaar zonder uitleg. Je ziet hoe het oude volume is hersteld, hoe de uitbreiding zijn plaats inneemt en hoe de leefruimte zich opent naar de binnentuin. De woning blijft daarbij compact in haar hoofdvorm, maar krijgt binnen een veel grotere ruimtelijke reikwijdte.