Aan het einde van het straatje ligt een woning met dubbele tuin, waar de route naar de entree aan de voorzijde direct voelbaar is. Tegelijk blijft de achterkant niet dichtgezet: ook daar ligt tuinruimte met zitplekken. Dat tweezijdige gebruik van buitenruimte bepaalt hoe het huis leest, nog vóór je binnen bent. De woning met dubbele tuin krijgt daardoor niet één voorkant, maar twee kanten die allebei bij het dagelijks gebruik horen.

Tuinen aan twee kanten als uitgangspunt

De dubbelzijdige tuinbeleving begint bij de ligging, maar wordt vooral zichtbaar in de manier waarop de woning is opgebouwd. Aan voor- en achterzijde liggen tuinen met plekken om te zitten, waardoor het huis zich niet alleen naar de straat richt. Vanuit de gevels en de openingen in het metselwerk en pleisterwerk ontstaat steeds een relatie met groen. Die wisselwerking tussen binnen en buiten blijft in het hele project aanwezig. Het is juist die opzet die de woning met dubbele tuin zo duidelijk maakt.

In plaats van een gesloten blok staat hier een volume dat ruimte laat voor twee verschillende gezichten. Aan de voorkant leidt de buitenruimte vanzelf naar de entree. Aan de achterkant opent de tuin zich bij de leefruimtes. Daardoor krijgt de woning een rustige, bijna vanzelfsprekende beweging van straat naar huis en van huis naar tuin. De dubbele tuinbeleving is geen extra laag, maar een onderdeel van de plattegrond en van de manier waarop de woning zich aan de kavel voegt.

Baksteen en wit pleisterwerk onder een overstekende kap

De vorm van de woning wordt gedragen door een overstekende kap, die aan één zijde doorloopt in de zijgevel. Dat geeft het huis een duidelijke lijn onder het zadeldak, terwijl de houten constructie onder de kap zichtbaar blijft als ondersteuning. De combinatie van baksteen en wit pleisterwerk zet daar een tweede laag tegenover. De gemetselde blokken geven gewicht, het pleisterwerk vangt het licht op en maakt de volumes leesbaar. Samen met de donkere kozijnen ontstaat een gevelbeeld dat scherp en rustig tegelijk is.

De kap bepaalt ook de verhouding tussen volle vlakken en openingen. Grote ramen snijden in de gevel en brengen licht naar binnen, zonder dat de buitenzijde zijn samenhang verliest. De donkere kozijnen omlijsten die glaspartijen nadrukkelijk en trekken de aandacht naar de opening in plaats van naar de wand zelf. Daardoor komen de materiaalverschillen goed uit: baksteen, wit pleisterwerk en hout werken niet als decor, maar als onderdelen die elk een eigen taak hebben in de woning met dubbele tuin.

Schoorsteen en daklijn in hetzelfde beeld

De gemetselde schoorsteen staat als een stevig element in het geheel. Hij sluit aan op het metselwerk van de gevel en geeft de dakzone extra gewicht. In combinatie met het overstek en de doorlopende kap ontstaat een duidelijke top van het huis, waar hout en steen elkaar raken. Die bovenbouw maakt de woning leesbaar van veraf, maar ook van dichtbij, waar je de overgang tussen de houten constructie, het pleisterwerk en het metselwerk kunt volgen.

Een open leefkeuken aan de achterzijde

Binnen verschuift het zwaartepunt naar de achterzijde, waar de open leefkeuken ligt. Brede ramen halen de tuin naar binnen en laten het daglicht over het werkblad en het kookeiland lopen. In beelden is een houten keuken met kookeiland zichtbaar, met fronten die het licht zacht opnemen en het grote volume van de ruimte breken. De open leefkeuken voelt daardoor niet als losse keukenhoek, maar als onderdeel van een grotere leefruimte die naar buiten kijkt.

De grote ramen met tuinzicht maken de achterzijde van het huis actief. Niet alleen de keuken, maar ook de overgang naar het terras en het gazon blijft in beeld. Vanuit de woonruimte is steeds contact met de tuin aanwezig, zonder dat de ruimte onrustig wordt. De donkere kozijnen keren ook hier terug als strakke lijnen rond het glas. In de woning met dubbele tuin is dat belangrijk: het buitenbeeld en het binnenbeeld verwijzen naar elkaar, maar blijven elk duidelijk afleesbaar.

De bordestrap als scharnier tussen koken en zitten

De bordestrap vormt in het interieur de scheiding tussen de ruime leefkeuken aan de achterzijde en de sfeervolle zithoek aan de voorzijde. Dat maakt de trap meer dan een doorgang. De trapzone organiseert het plan en geeft beide delen van de woning een eigen plek, terwijl de openheid behouden blijft. In de beelden is een houten trap met zwarte balustrade te zien, strak tegen witte wanden geplaatst. Het zijn precies die lijnen die de overgang tussen de twee zones markeren.

Vanaf de zithoek aan de voorzijde blijft de verbinding met de rest van de woning leesbaar. De bordestrap steekt niet weg, maar werkt als een duidelijke ruimtelijke ingreep binnen het open plan. Daardoor krijgt de leefkeuken aan de achterzijde een ander ritme dan de zitruimte aan de straatkant. De woning met dubbele tuin laat zo zien hoe een eenvoudige trap de indeling kan sturen, zonder de doorlopende ruimte te onderbreken.

Licht, zicht en materiaal lopen door elkaar

Wat de woning sterk maakt, is de manier waarop licht, zicht en materiaal steeds samenkomen. De gevel met gemetselde blokken en wit pleisterwerk vangt het daglicht anders op dan de donkere kozijnen rond de ramen. Binnen herhalen houten vlakken zich in de keuken en in de trap, terwijl buiten de tuin en het terras het zicht verder openen. Daardoor voelt het huis niet als een reeks losse onderdelen, maar als een woonhuis waarin voor- en achterzijde voortdurend met elkaar in gesprek zijn.

Die dubbele werking van het huis blijft ook in de kleinste overgangen zichtbaar. De entree aan de voorzijde, de tuin aan de achterkant, de kap met overstek en de bordestrap in het midden: elk element heeft een duidelijke rol in de opbouw van het geheel. Juist doordat de woning met dubbele tuin zo compact en leesbaar is opgezet, komt elk detail op zijn plaats terecht. Het resultaat is een huis dat zich rustig toont, maar van binnen en buiten veel laat zien.

De foto’s maken dat nog concreter. Buiten liggen bestrating, beplanting en gazon rondom de gevels; binnen zorgen de brede ramen, het kookeiland en de trapzone voor een open verloop tussen de kamers. De woning met dubbele tuin gebruikt beide buitenruimtes als vaste onderdelen van het dagelijks wonen. Dat is zichtbaar in de gevels, in de kap en in de indeling, en juist daardoor blijft het project helder en overtuigend leesbaar.