Woonhuis in Oud-Alblas
Bij het huis verbouwen draait het hier vooral om de overgangen: van de puntgevel met brede glaspartijen naar het gazon met een rechte stenen looplijn, en van de woonkamer naar het terras buiten. De woning laat zich van meerdere kanten lezen. Smalle ramen ritmeren de gevel, terwijl grotere openingen juist zicht geven op tuin en leefruimte. Baksteen, hout en glas bepalen het beeld, zonder dat één materiaal de ander wegdrukt.
Gevels die licht binnenhalen
De moderne woning gevel valt op door de verticale indeling en de afwisseling tussen dichte vlakken en glas. In de voorgevel zit een duidelijke punt, met daaronder brede ramen en een entreepartij die deels achter glas ligt. Aan een andere zijde loopt de gevel langer door, met een reeks smalle ramen die de wand in losse segmenten verdelen. Die opbouw maakt de woning niet vlak of massief, maar geeft juist richting aan het volume.
Op de buitenbeelden valt ook de houten pergola of overstek op bij de entree. Die legt een dunne schaduwlaag over het glas en sluit aan op de bakstenen onderbouw. Het is een klein detail, maar het maakt de gevel leesbaar vanaf het pad. Hetzelfde geldt voor de verhouding tussen de gesloten delen en de grote glaspartijen: de woning opent zich precies daar waar zicht en licht nodig zijn, zonder de stevige massa van de gevel kwijt te raken.
Tuin met gazon en pad als route naar binnen
De tuin met gazon en pad zet het huis letterlijk op de route. Lichtgekleurde stapstenen of een rechte stenen looplijn leiden door het gras naar de woning, terwijl hagen en bomen de perceelranden markeren. In het achterbeeld ligt het gazon vlak voor de grote glaspartij, waardoor het groen direct tegen de woonruimte aan lijkt te liggen. De tuin blijft eenvoudig van opzet, maar die eenvoud laat de lijnen van huis en gevel goed uitkomen.
Aan de achterzijde ligt een terras met bestrating en een open pui-achtig volume. Daar schuift buiten dichter tegen het huis aan dan aan de voorzijde. De overgang tussen achtertuin met terras en binnenruimte is helder: eerst steen, dan glas, dan de woonkamer. Ook de zijgevel draagt daaraan bij met de lange strook ramen en de smalle verharding langs de woning. Daardoor voelt de route rondom het huis niet als een losse omloop, maar als onderdeel van de plattegrond.
Een serre-achtig volume aan de achtergevel
Op de achterzijde is een serre-achtig element zichtbaar dat het buitengevoel naar binnen trekt. Het volume staat niet los van de rest van het huis, maar werkt als een uitbreiding van de leefruimte. Grote glasvlakken openen het zicht naar het gazon en de bestrating, terwijl de bakstenen delen de basis van de woning blijven aangeven. In een huis verbouwen als dit is die tussenruimte belangrijk: niet als extra decor, maar als plek waar tuin, terras en woonkamer in elkaar grijpen.
Interieur met houten balken en open zichtlijnen
Binnen trekken de zichtbare houten balken meteen de aandacht. Ze lopen over het plafond en geven de ruimtes een duidelijke maat. In de keuken staan ze boven het donker werkblad, de kookplaat en het aanrechtvlak, waardoor het plafond niet vlak wegvalt maar deel wordt van de ruimte. De afwerking blijft nuchter: hout, glas en steen zijn ook hier de dragers van het beeld. Tussen keuken en eethoek blijft het zicht open, zodat de ruimte niet in losse kamers uiteenvalt.
De keuken met donker werkblad kijkt uit op de eethoek en vervolgens naar de grote raampartij ernaast. Dat zicht werkt twee kanten op. Binnen zie je de overgang naar buiten, en buiten blijft de leefruimte leesbaar achter het glas. Het werkvlak zelf is rustig van kleur, waardoor de houten balken en het licht uit de ramen meer nadruk krijgen. Er is geen overdaad aan losse elementen; de keuken wordt gedragen door lijn, materiaal en doorzicht.
Grote ramen woonkamer en zicht op terras
De woonkamer met hoge ramen maakt de relatie met de tuin heel direct. Het daglicht valt diep de ruimte in, terwijl het terras buiten constant in beeld blijft. Door de hoogte van de ramen krijgt de kamer meer dan alleen een horizontaal uitzicht; het zicht loopt omhoog langs de gevel en langs de houten balken. In een van de ruimtes is ook een bakstenen schouwwand zichtbaar, deels in beeld, wat het interieur een stevig ankerpunt geeft tussen al dat glas.
Diezelfde woonkamer laat ook zien hoe een open leefruimte met buitenzicht kan werken zonder alles open te gooien. De zithoek blijft duidelijk afleesbaar, terwijl de grote raam- of schuifpartij de overgang naar buiten markeert. De houten structuur loopt door boven de ruimte en brengt ritme in het plafond. Aan de randen verschijnen lampkappen, een haardzone en openingen naar de aangrenzende delen van het huis. Zo ontstaat een interieur dat op detail werkt, niet op effect.
Baksteen bij de haard, glas aan de zijkant
De combinatie van baksteen en hout is vooral sterk rond de haardzone. De bakstenen wand staat niet als decorstuk in de ruimte, maar als onderdeel van de constructie en de materiaalopbouw. Aan de zijkant komen opnieuw ramen in beeld, met buitenzicht dat de kamer verbindt met de tuin. In het huis verbouwen verschuift de aandacht hier van afzonderlijke onderdelen naar de manier waarop ze naast elkaar staan: muur, balk, raam en opening houden elkaar in evenwicht zonder dat het netjes gecorrigeerd aanvoelt.
Dat is ook wat deze woning overtuigend maakt op beeld. Niet een grote ingreep in één keer, maar een reeks duidelijke keuzes: een gevel met verticale accenten, een tuin met gras en steen, een keuken met donker werkvlak en een woonkamer waarin de balken zichtbaar blijven. Telkens gaat het om doorzichten. Van pad naar entree, van eethoek naar raam, van bank naar terras. Juist die samenloop van buiten en binnen geeft het huis zijn karakter.
Wil je meer zien van Bongers Architecten? Bekijk de pagina van Bongers Architecten voor meer projecten en bedrijfsinformatie.








