De open leefruimte zit hier niet in het woonhuis, maar in de voormalige schuur. Die verschuiving bepaalt meteen de hele woning. De oorspronkelijke boerenschuur is aan het huis gekoppeld en daarmee is het woonoppervlak bijna verdubbeld. In plaats van de gebruikelijke verdeling is de schuur nu de plek waar wordt gekookt, gegeten en geleefd. Een keuken met kookeiland past daar logisch in: de ruimte is breed, het zicht blijft lang en de looplijnen blijven rustig.

Wonen in de schuur

De schuur heeft zijn open karakter behouden en dat is voelbaar zodra je de ruimte in kijkt. De glazen gevel aan de noordzijde zet het interieur breed open naar de diepe tuin. Daardoor komt het daglicht interieur niet van één plek, maar verspreidt het zich over de hele leefzone. De lange zichtlijnen maken de overgang tussen keuken, eettafel en zitgedeelte duidelijk leesbaar. Een maatwerk keuken kan hier stevig staan zonder de ruimte dicht te zetten; het kookeiland vormt een vast punt in een verder open plan.

Dat open plan is niet kaal geworden. De oorspronkelijke spanten blijven zichtbaar in het plafond en geven de schuur een duidelijke ritmiek. Hout, grijs tegelwerk en donkere accenten zorgen voor een landelijk modern beeld zonder dat de constructie verdwijnt achter afwerking. In de open leefruimte werkt die combinatie vooral ruimtelijk: de lijnen van de spanten trekken mee boven de keuken, terwijl het eiland en de wandopstellingen de functie van de ruimte afbakenen. Zo blijft de schaal van de schuur leesbaar.

Glazen gevel en zicht op de tuin

De noordgevel bestaat grotendeels uit glas. Dat is geen decoratief gebaar, maar een manier om de breedte van de schuur te benutten. De glazen gevel maakt de tuin voortdurend aanwezig, ook wanneer je binnen aan tafel zit of bij het kookeiland staat. Het glas haalt de grens tussen binnen en buiten naar achteren, terwijl de donkere kozijnen en de constructieve lijnen in het interieur juist voor richting zorgen. In een open leefruimte is dat contrast belangrijk: licht komt naar binnen, maar de ruimte verliest haar spanning niet.

Wie verder kijkt, ziet hoe de oorspronkelijke boerderij en de aangebouwde schuur samen één woning vormen. Het woonprogramma is verplaatst en opnieuw geordend, maar de constructie van de schuur blijft bepalend. De zichtbare spanten, de hoge ruimte en de grote glaspartijen maken van de leefverdieping een heldere zone waar dagritme centraal staat. Dat werkt ook in de praktijk van het dagelijks gebruik: koken, eten en zitten liggen bij elkaar, maar krijgen elk hun eigen plek binnen dezelfde open leefruimte.

Een keuken met kookeiland als rustpunt

In het midden van de leefruimte staat het eiland als een duidelijke werkplek. De opstelling leest als een keuken met kookeiland die meer doet dan alleen koken mogelijk maken. Het blad, de kasten en de baropstelling geven de ruimte een vaste maat, terwijl het zicht open blijft naar de eettafel en de zithoek. Op beelden is te zien hoe hout en steenlook elkaar aanvullen: een keuken met kookeiland hoeft hier niet los van de ruimte te staan, maar maakt juist deel uit van het grotere geheel van de schuur.

De maatwerk keuken sluit aan op die ruimtelijkheid. Wanddelen, nissen en afwerkingen zijn strak gehouden, zodat de aandacht niet blijft hangen op losse elementen maar op de verhouding tussen vloer, plafond en glas. De donkere stalen lijnen boven de keuken leggen nog eens de nadruk op de constructie. Daardoor krijgt de open leefruimte een stevige horizontale laag, zonder dat die zwaarder wordt dan nodig. Het is precies die combinatie van openheid en begrenzing die de verbouwing leesbaar maakt.

Materiaal dat de schuur laat spreken

De afwerking is nuchter gehouden: hout, grijstinten en donker staal. In de keuken en opbergwanden zie je houtpanelen en steenachtige vlakken, terwijl de vloer een rustige basis vormt. Het effect is niet uitbundig, wel precies. De zichtbare spanten houden de herinnering aan de schuur levend, ook nu de ruimte een heel ander gebruik heeft gekregen. Zo krijgt het landelijke modern karakter vorm zonder dat de oude constructie wordt weggewerkt.

Een slimme indeling voor gezin en werk

Onder die leefverdieping ligt een duidelijke verdeling van functies. Op de begane grond van de oorspronkelijke boerderij liggen de master bedroom, de bad- en garderobekamer en de praktijkruimte. Vooral die praktijkruimte is bewust aan de voorzijde geplaatst. Bezoekers hoeven daardoor het woongedeelte niet te betreden. Het is een eenvoudige ingreep, maar wel een die de dagelijkse route helder maakt. De slaapkamer en de badruimte liggen zo meer besloten, terwijl de werkplek apart haar plek heeft in het huis.

Die scheiding tussen binnenkomen, werken en wonen blijft in de rest van de woning doorwerken. De eerste verdieping is het domein van de kinderen, met drie slaapkamers en een badkamer. De badkamer is compact en functioneel georganiseerd, met evenveel wastafels als slaapkamers boven. Een dubbele wastafel maakt de ruimte direct bruikbaar zonder onnodige omwegen. Het gaat hier niet om een showstuk, maar om een logische verdeling van gebruik, precies afgestemd op de indeling van het huis.

Badkamer met dubbele wastafel en rustige lijnvoering

In de badkamer is goed te zien hoe het project met beperkte middelen veel helderheid haalt uit de opstelling. De dubbele wastafel staat op een lang meubel, zodat de gebruikszone overzichtelijk blijft. Houtpanelen en steenlook vlakken geven het geheel een rustige achtergrond, terwijl de spiegel en de lichtinval de ruimte verder openen. Ook hier werkt het contrast tussen materiaal en ruimte beter dan decoratie zou doen. De badkamer sluit zo aan op de rest van de woning: helder, direct en zonder overbodige lagen.

De bovenverdieping laat hetzelfde principe zien in de slaapkamers en de overloop. De zichtlijnen blijven kort, de indeling is logisch en de afwerking sluit aan op de rest van het interieur. Grijze vloertegels, donkere kozijnen en warme houttinten keren terug in verschillende ruimten, waardoor de woning als geheel samenhangt zonder op herhaling te leunen. De schuur is niet langer een bijgebouw aan de rand van het erf, maar een volwaardig deel van de villa, met de open leefruimte als middelpunt en de rest van het programma eromheen geordend.

Wat van buiten een uitbreiding lijkt, wordt binnen vooral een andere manier van wonen. De voormalige schuur geeft de villa ruimte, hoogte en licht, terwijl de oorspronkelijke boerderij de meer besloten functies draagt. Tussen die twee delen ligt een plan dat heel precies is geordend: een keuken met kookeiland in de schuur, een praktijkruimte aan de voorzijde, en boven de kinderverdieping met drie slaapkamers en een badkamer met dubbele wastafel. Het resultaat is een woning waarin de bestaande structuur niet verdwijnt, maar de nieuwe indeling juist draagt.