De inkomhal zet meteen de toon. Donkere grijstinten, een glanzende kroonluchter en de extra grote, met de hand gesneden deuren maken van de eerste meter al een duidelijke route door het huis. Vanuit deze centrale ruimte loopt het zicht uiteen: naar de eetkamer, via de wenteltrap naar de woonverdieping en terrassen, of recht naar beneden richting de galerij en slaapkamers. Het eclectisch interieur met statement wandbekleding begint hier niet met decoratie, maar met beweging.

Een huis dat opnieuw moest worden opgebouwd

De bewonerssituatie zit in de ruimte zelf verstopt. Dit huis was al jaren in bezit, maar werd pas later echt aangepast aan het dagelijks gebruik en aan een leven met kunst, reizen en verzamelde objecten. Wat eerst als basic en vlak werd ervaren, moest plaatsmaken voor kamers die weer iets konden dragen: grotere gebaren, scherpere contrasten en meer ruimte voor losse stukken. De ingreep was daarom geen simpele opfrisbeurt. Er werden onderdelen weggenomen, andere opnieuw gekozen en bestaande objecten samengebracht tot een interieur dat minder los staat en beter leest per verdieping.

Die aanpak is overal zichtbaar. Wanden kregen een donkerder register, plafonds werden meegetrokken in diezelfde sfeer, en in meerdere kamers zijn materialen zo geplaatst dat ze niet op de achtergrond verdwijnen. Het resultaat is een eclectisch interieur met statement wandbekleding waarin kunst niet wordt aangevuld met neutrale vlakken, maar juist tegen duidelijke oppervlakken wordt gezet. Een lijst, een spiegel, een lamp of een bank krijgt meer gewicht wanneer de omgeving niet vlak blijft.

De inkomhal als kruispunt van routes en volumes

De inkomhal werkt als verdeler van het hele project. De ruimte is luchtig en open, maar niet leeg. De met de hand gesneden deuren leiden naar de eetkamer en benadrukken meteen de schaal van de doorgangen. De wenteltrap trekt de blik omhoog naar de woonkamer en de terrassen, terwijl een tweede route naar beneden afdaalt naar de kunstgalerie en de slaapvertrekken. Dat spel van richtingen maakt de hal meer dan een passage; het is de plek waar de huiselijke lagen elkaar raken.

Rond de trap is gekozen voor een uitgesproken set materialen. De muren en het metselwerk zijn in een donkere grijstint geschilderd, waardoor licht en ornament sterker afsteken. Een speciaal tapijt met zwart-wit geometrisch patroon leidt bezoekers letterlijk omhoog. Links hangt een theatrale draperie in helder groen fluweel, naast een grote glazen kroonluchter en een opvallende blauwgroene spiegel. Samen vormen ze een entree die niet probeert te verzachten wat ze laat zien. Alles is zichtbaar, van de trap tot de glans van het glas.

Patroon, glas en licht in één zichtlijn

Juist in deze zone werkt het contrast goed. De geometrie van het tapijt geeft richting, terwijl de kroonluchter de hoogte benadrukt en de spiegel het licht terug de ruimte in stuurt. De combinatie van donkere wanden, stof en glas geeft de hal een zware basis, maar de openingen houden het geheel in beweging. Dat maakt de luxe inkomhal met grote deuren tot meer dan een representatieve overgang: het is een technische ruimte voor zichtlijnen, reflecties en schaduw.

De woonkamer met paars zitmeubel als ankerpunt

Waar eerder de keuken en eetkamer zaten, is nu een woonkamer en tv-kamer gemaakt. De ruimte was eerst wit en had een vrij recente, maar verouderd aandoende stenen muur met haard als grote vlakte. Voor deze kamer was een nieuwe opbouw nodig. De keuze viel op donkere wanden en een donker plafond, zodat het kunstwerk, de boekenkast, de trap en de meubels zich los van elkaar laten lezen. Het decor verdwijnt niet, maar gaat juist mee in de compositie.

Centraal staat een lange bank in paars fluweel, vijf meter lang, ontworpen voor deze kamer. Het meubel vult de ruimte zonder die dicht te drukken. Rondom staan kunstwerken van de bewoners, boeken en vaste elementen die allemaal een eigen kader krijgen door de donkere achtergrond en de gerichte spots. Daardoor leest de kamer niet als een generieke lounge, maar als een plek waar zitten, kijken en verzamelen samenkomen. De woonkamer met paars zitmeubel werkt ook visueel als tegengewicht voor de rest van het huis.

Donkere vlakken laten objecten naar voren komen

De raambekleding is in het hele huis gelijk getrokken met jaloezieën, zodat elke kamer zachter reageert op binnenvallend licht. In de woonkamer versterkt dat het effect van het plafond en de wanden. De bank krijgt daardoor meer nadruk, net als de boekenkast en het werk aan de muur. Zelfs de trap in de zichtlijn wordt onderdeel van dezelfde scène. Die aanpak past bij het eclectisch interieur met statement wandbekleding: elk onderdeel mag opvallen, maar geen enkel object hoeft het hele verhaal te dragen.

Een badkamer met geometrie en glans

De badkamerruimte laat een andere kant van het project zien. Hier verschuift de aandacht van donkere massa naar patroon en reflectie. Een op maat gemaakt wandvlak met geometrische motieven vormt het sterkste beeld in de ruimte. De herhaling van de vorm breekt het vlak op, terwijl de spiegelpartij en de verchroomde kraan het licht oppakken. De combinatie van tegelwerk, strakke lijnen en een heldere spiegel maakt van de badkamer een compact, uitgesproken moment binnen het huis.

De geometrische patroonwand badkamer staat niet los van de rest van de woning. De donkere tinten uit de entree keren hier terug in een lichtere, meer afgetekende variant. Daardoor voelt de badkamer als een logisch vervolg op de rest van het interieur, maar dan met een directer ritme. Ook hier speelt de lijnvoering een hoofdrol: rechthoekige vlakken, scherpe naden en een spiegel die de ruimte groter laat lijken dan ze is. Het is precies de soort ruimte waar materiaal en patroon het werk doen zonder veel extra decoratie.

De slaapkamers met textiel aan de wand

In de slaapkamers verschuift de toon opnieuw. Een van de kamers krijgt een gepolsterde wand met knoopstructuur, waardoor het hoofdvlak zacht afsteekt tegen de rest van de kamer. De stoffering trekt het bedgebied naar voren en geeft de wand een duidelijke aanwezigheid. Verderop duiken verticale ribpanelen op achter het bed, in blauwgroene tinten die de kamer langer laten lijken. Het zijn geen decoratieve gebaren om het decoratief zijn; ze sturen de proporties van de kamer.

Andere kamers werken met gequiltte of tufted wandbekleding in roze tinten. Ook daar staat textiel centraal, maar met een andere spanning. De wand krijgt reliëf, het bed blijft rustig gehouden en de jaloezieën zorgen voor een strakke afsluiting aan het raam. Zo ontstaat per kamer een eigen ritme, terwijl de opbouw herkenbaar blijft. De tufted of gequiltte wand slaapkamer is hier geen los effect, maar een manier om de slaapzone duidelijk af te bakenen binnen een groter huis.

Ribpanelen, quilt en kunst in dezelfde ruimte

In de meest uitgesproken slaapkamers komen kunst, kleur en wandbekleding dicht bij elkaar. Een ingelijst werk hangt tegen een witte muur, terwijl de kamer erachter een hoge wand met ribpanelen laat zien. In een andere ruimte trekt de roze gequiltte wand de aandacht nog vóór het bed dat ervoor staat. De materialen blijven tactiel: gepolsterd textiel, geschilderde panelen, een glanzende bijzettafel of spiegelende rand. Daardoor krijgt iedere slaapkamer een eigen textuur, zonder dat het project zijn rode draad verliest.

Eclectisch, maar nooit vrijblijvend

De kracht van dit huis zit in de combinatie van duidelijke keuzes. Donkere grijstinten voor wanden en metselwerk geven gewicht. Een tapijt met zwart-wit geometrie stuurt de beweging. Een groene fluwelen draperie en een grote kroonluchter voegen spanning toe zonder de ruimtes vol te maken. Daartegenover staan de kunstwerken, de paars beklede bank, de patroonwand en de textiele slaapkamerwanden. Samen vormen ze een eclectisch interieur met statement wandbekleding dat bewust regels overslaat en toch scherp blijft lezen.

Wat het geheel bijeenhoudt, is niet een neutrale basis, maar een consequente omgang met zichtlijnen en oppervlaktes. De inkomhal verbindt de verdiepingen, de woonkamer zet een zwaar kleurvlak tegenover kunst en boeken, en de badkamers en slaapkamers gebruiken patroon of textiel om hun eigen schaal te bepalen. Zo krijgt Belgrave Place een interieur dat per ruimte verschilt in toon, maar in materialiteit en lef duidelijk één verhaal vertelt.