Wit stucwerk zet de nieuwe aanbouw strak neer tegen de bestaande woning. Daarachter openen grote stalen puien de ruimte naar de tuin en trekken ze het licht diep het huis in. In deze moderne uitbouw van een klassieke stadswoning is de indeling opnieuw bekeken, met meer woonruimte als direct resultaat. De overgang tussen oud en nieuw blijft zichtbaar, maar voelt nergens geforceerd. De stalen deuren keren terug in het interieur en leggen meteen de link tussen de verschillende vertrekken.

De nieuwe indeling draait om de keuken

De keuken staat niet tegen de rand van het huis, maar midden in de route. Dat maakt de verdieping van de plattegrond meteen leesbaar: entree, woonruimtes en tuin grijpen op elkaar in. De moderne woonkeuken vormt het punt waar je langer blijft hangen, terwijl de zichtlijnen doorlopen tot achterin. Door die centrale plaatsing krijgt de moderne uitbouw van klassieke stadswoning een duidelijke dagelijkse functie, zonder de loop door het huis te blokkeren.

In de keuken vallen de rustige vlakken op. Witte kasten, een strak werkblad en een centrale werkzone geven het middendeel van de woning een heldere ordening. De zwarte stalen kozijnen naast de opening naar de volgende ruimte scherpen het contrast aan. Daardoor leest het interieur als een reeks overgangen: van de klassieke voorkant met paneeldetails en trap, naar de open keuken, en verder naar de lichtste plek aan de achterzijde.

Staal terug in deuren en ramen

De stalen puien zijn ruim van maat en reiken tot meer dan 3,5 meter hoogte. Dat formaat zet de achterzijde open, maar houdt de lijn van het volume rustig en verticaal. De zwarte profielen tekenen de randen van het glas scherp af. In combinatie met het wit stucwerk aanbouw ontstaat een helder contrast dat ook binnen doorloopt in deuren en kozijnen. Het resultaat is een klassiek-modern interieur waarin de materialen elkaar blijven beantwoorden.

Die herhaling van staal in het interieur is geen los detail. De deuren en kozijnen sturen de blik van ruimte naar ruimte en maken de woning leesbaar in lagen. Aan de voorkant zit nog de meer gesloten, klassieke sfeer van de bestaande stadswoning; verder naar achteren wordt het beeld opener. Zo krijgt de moderne uitbouw van klassieke stadswoning een duidelijke spanning tussen besloten en transparant, tussen muur en glas.

Licht valt diep naar binnen

Boven de uitbouw zorgt een groot daklicht voor een fel, maar gecontroleerd lichtvlak. Het daglicht trekt daardoor niet alleen naar de keuken, maar ook verder de woning in. Op de zichtbare balken ontstaan duidelijke schaduwlijnen, die met het verloop van de dag verschuiven over wand en plafond. Dat spel maakt de ruimte levendig zonder dat er veel middelen nodig zijn. De constructie blijft afleesbaar, juist doordat het licht de balken nadrukkelijk tekent.

Die lichtwerking is ook zichtbaar in de overgangen tussen de kamers. Waar de voorzijde compacter aanvoelt, openen de lijn van de vloer en de positie van de deuropeningen de route naar achteren. De moderne woonkeuken ligt precies in dat midden, zodat je vanuit de voorkamer al richting tuin kijkt. De lange zichtlijnen naar de tuin geven de woning niet alleen lengte, maar ook rust in de manier waarop de ruimtes op elkaar volgen.

Van voorkamer naar tuin zonder visuele onderbreking

Door de grote glaspartijen blijft de tuin steeds aanwezig, ook als je binnen staat. In de eethoek staan tafel en stoelen dicht bij de glazen wand, waardoor binnen en buiten elkaar bijna raken. Buiten ligt een terras met tegelvloer, strak gelegd tegen de witte aanbouw. De glazen pui maakt die overgang helder: eerst het interieur, dan het glas, daarna het terras en het groen daarachter. Dat binnen-buiten doorzicht is een van de sterkste lijnen in het project.

De achtergevel opent zich niet met één groot gebaar, maar met meerdere lagen glas en kozijnlijnen. Daardoor krijgt de moderne uitbouw van klassieke stadswoning een leesbare diepte. In sommige beelden vallen de zwarte stalen kozijnen extra op door het lichte plafond en de rustige vloer. In andere juist door de tuin die erachter zichtbaar wordt. Het effect blijft hetzelfde: de woning lijkt langer, lichter en gerichter op de achterzijde.

Klassieke details houden de basis overeind

De trap en plafonddetails herinneren aan de oorspronkelijke woning. De trap is wit uitgevoerd en heeft een duidelijke, klassieke opbouw. Aan het plafond zijn lijsten en ornamenten zichtbaar die de overgang naar de moderne onderdelen verzachten, zonder ze te verbergen. Juist naast de zwarte stalen kozijnen werkt dat contrast goed. Het ene deel stuurt op scherpte en transparantie, het andere op proportie en ritme.

Zo ontstaat een woning waarin de verbouwing niet alles gelijk trekt. De nieuwe aanbouw voegt ruimte toe, maar laat de bestaande structuur herkenbaar. De moderne uitbouw van klassieke stadswoning haalt licht naar binnen, plaatst de keuken in het hart en maakt de route naar de tuin langer en helderder. Tegelijk blijven trap, lijsten en paneelwerk aanwezig als tegenhanger van staal en glas. Dat samenspel draagt de woning zonder zich op de voorgrond te drukken.

Fotografie: Wim Hanenberg en Dana van Leeuwen