De oude schuur blijft meteen leesbaar in het plan. Rond dat bestaande volume kwam een hedendaagse woning met schuur tot stand, waarbij de nieuwe ingreep zich niet losmaakt van het erf maar er schuin op is gezet. Daardoor kijkt het huis niet recht vooruit, maar precies langs de randen van het perceel en naar het omliggende landschap. De donkere huid van verticale zwarte houten latten geeft de schuur een ander ritme, terwijl de lichte nieuwbouw ernaast het contrast scherp houdt.

Schuurvolume als vast anker in het plan

Vanop de straat blijft de woning gesloten. Slechts één gerichte opening geeft een eerste blik richting de tuin, zodat de route naar binnen al iets van het achterliggende zicht prijsgeeft. Die opstelling werkt sterk in dit open perceel: het huis schermt af waar nodig en zet tegelijk een duidelijke lijn uit naar de groene ruimte achteraan. De hedendaagse woning met schuur gebruikt dat spanningsveld als vertrekpunt, niet als bijzaak.

De nieuwe delen zijn lichter van toon en lezen bijna als een tegengewicht voor het oude volume. De prefab betonnen nieuwbouw staat er rustig naast, zonder het oorspronkelijke bouwlichaam te overstemmen. In plaats van alles glad te trekken, laat het ontwerp beide lagen naast elkaar bestaan. De donkere houten bekleding markeert wat behouden bleef, het beton maakt zichtbaar wat is toegevoegd. Samen vormen ze geen decor, maar een leesbare opeenvolging van oud en nieuw.

Een gerichte zichtlijn naar de tuin

Die ene opening aan de straatzijde is meer dan een doorgang. Ze stuurt de blik meteen naar de tuin en maakt van aankomen een korte ruimtelijke beweging: van gesloten naar open, van verhard naar groen. De woning met grote glaspartijen opent zich pas waar dat zinvol is. Grote hoekramen halen licht diep naar binnen en verruimen het uitzicht zonder dat de hele woning volledig bloot komt te liggen. Zo blijft de relatie met de omgeving selectief en precies.

De voordeur ligt rechts en brengt je naar de inkomhal, vanwaar de master bedroom en de badkamer bereikbaar zijn. Die start van het plan is compact en helder. Pas daarna volgt de verbinding met de leefruimte en de open keuken, via een overdekte patio die de overgang tussen binnen en buiten verzacht. De patio is geen losse tussenruimte, maar een schakel in de dagelijkse route. Het overdekt terras werkt hier als buffer tegen weer en wind, terwijl het zicht naar buiten open blijft.

Patio, glas en schaduw

Onder het overdekte deel krijgt de woning een ander tempo. De plafondlijn van de patio loopt horizontaal door langs het glas en zet de buitenruimte af tegen het interieur. Daardoor worden de grote glaspartijen nog nadrukkelijker aanwezig: ze laten niet alleen licht binnen, maar tekenen ook de diepte van het perceel af. De verbinding tussen slaapkamer, patio en leefruimte is daardoor niet spectaculair, wel slim opgebouwd, met voldoende rust om de tuin telkens opnieuw in beeld te brengen.

Leefruimtes met ruimte voor licht en uitzicht

In de leefruimte en open keuken blijft de inrichting terughoudend. Het zicht wordt niet onderbroken door overbodige wanden of druk materiaalgebruik. De grote hoekramen halen het landschap naar binnen als een breed kader, terwijl de donkere accenten de ruimte een duidelijke maat geven. Het is een minimalistisch interieur dat eerder door lijnen dan door decor werkt. De keuken sluit daar nauw op aan, met zwarte maatkasten en een natuursteen werkblad die het donkere palet voortzetten.

Ook hier blijft de woning met grote glaspartijen het uitgangspunt. Het glas zorgt voor openheid, maar de ingrepen blijven beheerst: geen brede uitwaaiering van materialen, wel een consequente keuze voor beton, hout en donkere afwerkingen. Daardoor komt de betonarchitectuur in het interieur rustig naar voren. Het licht op de wanden verandert doorheen de dag, terwijl de harde lijnen van ramen, kasten en plafonds het geheel scherp houden.

De lange gang naar de gastenkamers

Verder in de woning trekt een lange gang het plan uit tot achteraan. Daar liggen twee gastenkamers, elk met een eigen badkamer. De slaapkamers zijn naar de tuin gericht, zodat het eerste licht meteen op groen valt. Die oriëntatie maakt het ochtendbeeld eenvoudig en direct: raam, tuin, lucht. In de badkamers zijn lage wanden gebruikt om delen open te werken zonder de privacy volledig op te geven. Zo ontstaat extra ruimtelijkheid, zonder dat de indeling vaag wordt.

De keuze voor beperkte materialen houdt de kamers leesbaar. Zwart gelakte eik en donkere accenten keren subtiel terug, niet als decoratief motief maar als vaste draad door de woning. Het kleurgebruik blijft ingetogen, waardoor de aandacht verschuift naar proporties, voegen en schaduwlijnen. Ook in deze meer private zone blijft de hedendaagse woning met schuur trouw aan dezelfde logica: duidelijke assen, rustige vlakken en doorkijken die precies op het juiste moment openen.

Donkere accenten, strakke details

De binnenkant leunt op een beperkt palet. Donkere panelen, zwarte maatkasten en het natuursteen werkblad brengen samen een duidelijke ritmiek in de ruimtes. Niet de hoeveelheid materialen maakt hier indruk, wel de manier waarop ze op elkaar reageren. De zwarte accenten nemen het licht op, het beton weerkaatst het zachter. Daardoor krijgt de woning een stille, bijna grafische opbouw, waarin elk vlak zijn plaats kent.

Zelfs in de badkamers en overgangszones blijft die aanpak doorlopen. Lage scheidingswanden, glas en harde randen werken samen met een nuchtere precisie. De woning toont zo hoe een behouden schuur en een nieuwe betonarchitectuur naast elkaar kunnen functioneren zonder elkaar te verzwakken. De ene laag bewaart de herinnering aan het bestaande volume, de andere maakt het geheel scherp en actueel. Dat samenspel bepaalt de hele route, van de straat tot aan de tuin.

De kracht van dit project zit niet in een los effect, maar in de manier waarop elke ingreep een zicht, een overgang of een materiaalkeuze ondersteunt. De schuine inplanting houdt het landschap voortdurend aanwezig. De gesloten voorzijde maakt de opening naar achteren des te sterker. Binnen brengen zwart gelakte eik, donkere maatkasten en beton rust in de ruimte. Zo groeit uit een behouden schuur een woning die helder leest en zich precies op het terrein plaatst.

Fotografie: Bert Vereecke

Bijdragers: Interieurschrijnwerk, technieken, verlichting/ventilatie en betonbouw