De centrale vide trekt het licht meteen door het appartement. Zwarte stalen frames, glazen scheidingen en een open looplijn maken de hoogte voelbaar, terwijl de verschillende verdiepingen elkaar blijven aankijken. In deze woning is de vide in appartement niet alleen een ruimtelijk gebaar, maar ook de schakel tussen de leefzones. De open indeling met vide geeft zicht op meerdere niveaus en laat de bestaande structuur helder lezen.

Centrale vide als lichtschacht en verbinding

Vanuit de vide valt daglicht diep de woning in. Het licht bereikt niet één ruimte, maar meerdere verdiepingen tegelijk. Daardoor krijgen keuken, leefruimte en trapzone een duidelijke relatie met elkaar. De open indeling met vide voorkomt scherpe grenzen; je kijkt van de ene zone naar de andere, zonder dat de hoogte aan rust verliest. De zwarte profielen rond de opening zetten het contrast aan, terwijl glas de overgang open houdt.

Ook de zolder maakt in de nieuwe situatie deel uit van die ruimtelijke beweging. Niet als losse bovenverdieping, maar als onderdeel van de woonroute die rondom de vide is opgebouwd. Dat maakt de vide in appartement tot meer dan een opening in het dakvolume: ze verbindt de woning in de lengte én in de hoogte.

Zwart staal, glas en een trap die het volume afleest

De stalen trap met glas staat zichtbaar in het interieur en volgt de open structuur van de woning. Donkere treden, slanke profielen en glazen balustrades houden de constructie licht in beeld, ook wanneer de trap zich diagonaal door de ruimte beweegt. Het effect is helder: je leest de verdiepingen als lagen, niet als afgesloten verdiepingen. In dit interieur werkt industrieel staal en glas niet decoratief, maar als drager van zichtlijnen en doorvallicht.

De trapzone laat ook zien hoe zorgvuldig de open indeling met vide is benut. De balustrades nemen weinig visuele ruimte in, waardoor de bakstenen wand en de omliggende lichte wanden sterker naar voren komen. Het resultaat is een interieur waarin de constructie niet wordt verstopt, maar juist onderdeel wordt van het ritme van de woning.

Leefruimte met zicht op keuken en baksteen

In de leefruimte vallen de verschillende materialen direct naast elkaar. Hout op de vloer, wit en lichtgrijs op de wanden, zwart staal in de constructie en daar tussendoor een zichtbaar stuk metselwerk. Die bakstenen wand geeft de keuken- en leefzone een tastbare ondergrond. De maatwerkkeuken staat er strak tegenover, met donkere fronten en een licht werkblad dat het geheel open trekt.

Op beeld zijn kookplaat, afzuiging en inbouwapparatuur duidelijk aanwezig. De keuken blijft daardoor compact en rustig in gebruik, terwijl de open ruimte eromheen de beweging naar de vide vasthoudt. Dat maakt de maatwerkkeuken tot een onderdeel van de architectuur van het appartement, niet tot een los blok in de ruimte. De zichtlijn blijft lopen, van aanrecht tot trap en van keuken naar hoogte.

Een bakstenen wand als tegenwicht

De bakstenen wand heeft geen losse accentfunctie, maar brengt massa in een interieur dat verder draait om glas en openheid. Juist naast de strakke zwarte stalen constructie werkt dat goed. Het metselwerk heeft structuur en diepte, zeker wanneer daglicht langs de voegen schuift. Zo ontstaat spanning tussen hard en licht, tussen gesloten materiaal en doorzichtige randen.

Behoud van balkconstructie en oude wanden van metselwerk

Het bestaande pand is niet gladgetrokken. De authentieke balkconstructie bleef zichtbaar en de oude wanden van metselwerk zijn behouden. Daardoor leest het appartement niet alleen als een nieuwe indeling, maar ook als een woning met lagen. Die oude onderdelen geven de open structuur houvast. Ze brengen textuur in ruimtes die verder transparant zijn opgezet en zorgen ervoor dat de vide in appartement niet los komt te staan van de bestaande bouw.

Het is precies die combinatie van nieuw ingrijpen en bewaren die dit interieur richting geeft. De open en transparante structuur laat meer licht toe, maar laat ook zien wat al aanwezig was. Balken, metselwerk en staal worden niet tegen elkaar uitgespeeld; ze werken samen in één woonvolume waarin de geschiedenis zichtbaar blijft.

Dakterras appartement als bovenste gebruikslaag

Boven op het appartement ligt een groot dakterras. Vanuit die extra laag is een groot deel van Amsterdam te zien, al blijft het terras zelf vooral een verlengstuk van de woning in plaats van een los buitenstuk. Het sluit aan op het idee van een open indeling met vide: ook hier gaat het om hoogte, uitzicht en een duidelijke overgang tussen binnen en boven. De woning eindigt dus niet bij de laatste kamer, maar loopt door in de open lucht.

In de totale opzet verbinden de vide in appartement, de trap, de maatwerkkeuken en het dakterras elkaar op natuurlijke wijze. Elk onderdeel laat iets anders zien: licht, beweging, materiaal of uitzicht. Samen maken ze van de woning een helder leesbaar geheel waarin openheid en behoud tegelijk aanwezig zijn.

Wat in beeld het meest opvalt

De foto’s leggen vooral de verhouding tussen staal, glas en metselwerk vast. Zwarte frames tekenen de vide af, de trap loopt scherp door het volume en de keuken blijft laag en rustig onder de open hoogte. In de leefruimte zorgt het hout voor een zachte basis, terwijl de glazen balustrades de zichtlijnen openhouden. Zo krijgt de vide in appartement steeds opnieuw een andere rol: als lichtbron, als verbinding en als ruimtelijke maatstaf.