Een grote vide snijdt door het appartement en trekt het daglicht door naar meerdere niveaus. Rond die opening is de woning open en transparant gehouden, zodat zichtlijnen tussen leefruimtes en verdiepingen blijven doorlopen. DENOLDERVLEUGELS werkte hier aan een woonindeling waarin de vide in appartement niet alleen een ruimtelijk gebaar is, maar ook de schakel tussen oud en nieuw. De zolder maakt in die opzet op een bijzondere manier deel uit van de woonruimte.

Centrale vide als ruimtelijke schakel

In het midden van het appartement ligt de vide als een open kern. Het is de plek waar licht van boven naar beneden valt en waar de verschillende verdiepingen elkaar visueel raken. De open indeling met vide maakt de woning leesbaar in één beweging: je ziet waar de ruimte begint, waar ze draait en hoe de verdiepingen op elkaar reageren. Door die opening krijgt het interieur lucht, zonder dat de structuur zijn helderheid verliest.

De vide in appartement werkt hier als meer dan een leegte in de vloer. Ze brengt hoogte in het zicht en maakt de route door het huis eenvoudiger te volgen. De randen zijn strak gehouden, met glas en staal die de opening begrenzen zonder haar te blokkeren. Vanuit de leefruimte blijft het contact met boven aanwezig. Dat maakt de ingreep zichtbaar in het dagelijkse gebruik van de woning, niet alleen in het totaalbeeld.

Licht dat door de verdiepingen loopt

Het effect van de vide is vooral zichtbaar in de lichtverdeling. Daglicht bereikt meerdere verdiepingen en schuift langs witte wanden, houten vloeren en donkere profielen. In de open woonzone vallen de schaduwen van de staalconstructie scherp af tegen het lichtere pleisterwerk. Daardoor krijgt de open indeling met vide een duidelijke gelaagdheid, zonder dat de ruimtes dicht op elkaar worden getrokken.

Staal, glas en een trap die de lijn vasthoudt

De zwarte stalen trap loopt zichtbaar door het interieur en versterkt de verticale beweging van de woning. Glas in de balustrades houdt het zicht open, zodat de trap niet als afsluiting werkt maar als onderdeel van de grotere ruimte. Het industriële staal en glas geven de vide een strakke omlijsting, met rechte lijnen die goed passen bij de transparante opzet van het appartement. De trap staat daarmee niet los van de rest, maar verwijst direct naar de open kern.

Vanaf de overloop en langs de vide blijven de niveaus in elkaars blikveld. De glazen afscheidingen laten het licht door en houden het volume rustig, terwijl de zwarte profielen de contouren scherp neerzetten. In de beelden valt ook het dubbele hoogtegevoel op in het trappenhuis, met bovenramen en een lichte zone bovenaan. Die combinatie maakt de route omhoog duidelijk en houdt de verbinding met beneden intact.

Glazen balustrades langs de open rand

Langs de open zijde zijn de glazen balustrades bijna terughoudend aanwezig. Ze beschermen de doorgangen, maar halen geen gewicht uit het zicht. Juist daardoor blijft de vide in appartement leesbaar als één ruimtelijke ingreep, in plaats van een reeks losse verdiepingen. De donkere metalen lijnen geven het geheel richting, terwijl de doorzichtige delen het daglicht laten circuleren tussen keuken, leefruimte en trap.

Leefruimte en keuken onder hetzelfde gebaar

De open woonzone sluit direct aan op een maatwerkkeuken met donkere fronten en een licht werkblad. De opstelling staat in relatie tot de vide: waar de keuken zich aftekent in vlakke lijnen, opent de ruimte erboven zich juist verticaal. Op het kookgedeelte zijn kookplaat en afzuiging zichtbaar, met plafondspots en hanglampen die het werkvlak markeren. De maatwerkkeuken krijgt zo een heldere plek binnen de open indeling met vide.

Naast het strakke keukenmeubilair verschijnen ook bakstenen wanddelen in beeld. Dat metselwerk brengt een tastbaar contrast met de gladde fronten en de glazen afscheidingen. In plaats van alles glad te trekken, laat het appartement materiaalverschillen naast elkaar bestaan. Hout op de vloer, steen in de wand en staal rond de opening geven de woonruimte een duidelijke laagopbouw. De vide in appartement verbindt die lagen, zonder ze te verbergen.

Behouden balken en metselwerk als tegengewicht

De authentieke balkconstructie is behouden en blijft zichtbaar in het geheel. Ook de oude wanden van metselwerk zijn niet weggewerkt. Daardoor heeft het interieur naast de nieuwe staal- en glasdelen een tweede laag, die teruggrijpt op het bestaande pand. Die combinatie van zichtbaar oud materiaal en nieuwe ingrepen maakt de woning niet zwaar, maar wel gelaagd. Het is juist het contrast tussen ruwe wand en strakke omlijsting dat het appartement spanning geeft.

In de beelden is te zien hoe die historische delen aansluiten op het open plan. Een bakstenen wandsegment staat naast de moderne keuken, terwijl de houten vloer doorloopt onder de vide en de trap. De oude structuur blijft zo leesbaar in het dagelijks gebruik van de woning. De open indeling met vide respecteert die aanwezige constructie en gebruikt haar als achtergrond voor het nieuwe woonritme.

Een dakterras als extra laag boven het wonen

Bovenop het appartement ligt een groot dakterras. Het werkt als een extra woonlaag boven de open structuur binnen. Waar binnen glas, staal en metselwerk elkaar afwisselen, opent het dakterras het huis naar buiten en geeft het uitzicht over een groot deel van de stad. Die buitenruimte staat niet los van de rest van het project; ze verlengt het idee van openheid waarmee de woning intern is opgebouwd. Zo krijgt de vide in appartement een tegenhanger in de open lucht.

De route door de woning eindigt daarmee niet bij de bovenste verdieping. De zolder is in de nieuwe situatie op een bijzondere manier betrokken bij de woonruimte, en het dakterras voegt daar een duidelijke buitenplek aan toe. Samen maken die niveaus de woning groter in ervaring dan in vloeroppervlak alleen. Het appartement laat zien hoe een open structuur, een centrale vide en een zorgvuldig zicht op bestaande elementen elkaar kunnen versterken.