Een rechthoekig volume lijkt hier alles te sturen. In het midden staat de open haard, als vast punt waaromheen de zithoek, de eetplaats en de open keuken zich rangschikken. Dat maakt van dit huis met centrale open haard en rechthoekig grondplan geen opeenvolging van losse kamers, maar een plan waarin elke stap zichtbaar reageert op vuur, licht en looplijn. De woning blijft compact, maar de indeling voelt nergens stijf.

Wonen rond één vast punt

De bewoners vroegen om een compacte woning met een duidelijk plan. Die helderheid zit vooral in de manier waarop de woonruimtes rond de open haard zijn gelegd. De zithoek schuift dicht bij het vuur, de eetplaats sluit erop aan en de open keuken blijft mee in datzelfde veld. Binnen het strakke grondplan ontstaan zo verschillende gebruikszones zonder dat de ruimte uiteenvalt. Het plan houdt zichzelf bijeen door de positie van de haard.

Die centrale focus roept meteen associaties op met de manier waarop een huis zich rond een kern kan organiseren. Hier is dat geen decoratief gebaar. Het vuur bepaalt waar je gaat zitten, hoe je kijkt en hoe de routes door de leefruimte lopen. Ook in de beeldtaal van de woning blijft dat leesbaar: grote glasvlakken, witte gevelvlakken en een donkere omlijsting maken de overgang tussen binnen en buiten scherp genoeg om de kern niet te verliezen.

Hoogteverschillen geven de plattegrond spanning

De plattegrond blijft rechthoekig, maar de ervaring binnenin wordt gebroken door niveaus. De leefruimte ligt in een zitput, waardoor je lager komt te zitten en dichter bij het vuur en de meubelopstelling. Dat verlaagd deel trekt de zithoek los van de rest, zonder de openheid te onderbreken. Tegelijk krijgt het geheel meer gelaagdheid dan je van een compact woonvolume zou verwachten. De vloer valt letterlijk weg op het moment dat de leefruimte begint.

Een andere ingreep werkt net omhoog. De ontbijthoek staat via een vide in verbinding met de overloop op de verdieping. Daardoor ontstaat een verticale zichtlijn die de begane grond en bovenverdieping aan elkaar koppelt. Het raamkader rond die zone onderstreept die hoogte. Je ziet niet alleen daglicht binnenkomen, maar ook hoe de openingen de ruimte optillen. Het huis met centrale open haard en rechthoekig grondplan gebruikt hoogte dus niet als extra effect, maar als middel om de plattegrond leesbaar te maken.

Een zitput die de leefruimte dicht bij elkaar trekt

De zitput maakt de leefruimte kleiner zonder haar af te sluiten. Banken en stoelen komen dichter op de haard te staan, terwijl de omliggende vloer het volume van de kamer terugdringt. Dat levert een duidelijke overgang op tussen zitten, eten en koken. De ruimten blijven onderling verbonden, maar ieder deel krijgt een eigen niveau en een eigen houding tegenover het vuur. Juist daardoor voelt de indeling zorgvuldig afgebakend, zonder muren te gebruiken.

Vide en overloop als verticale schakel

Via de vide kijkt de ontbijthoek uit op de overloop. Dat open verband brengt beweging in een plan dat verder strak is afgelijnd. Licht valt van boven en van voren binnen, en het raamkader rond de opening trekt het oog naar die hoogte. De verbinding tussen beneden en boven wordt zo niet verborgen, maar zichtbaar gehouden. In dit huis met centrale open haard en rechthoekig grondplan werkt de vide als een stille tegenhanger van de zitput: het ene deel zakt, het andere opent zich omhoog.

De gesloten voorzijde en het raam dat alles openbreekt

Aan de noordzijde liggen inkom, wc, vestiaire en trap. Die onderdelen schikken zich samen achter een eerder gesloten voorgevel, waardoor het huis aan die kant compact en gesloten aanvoelt. Eén grote omkaderde raampartij doorbreekt dat beeld. Ze laat het ochtendlicht rechtstreeks binnen in de ontbijthoek en zet tegelijk de vide aan het werk als zichtbaar ruimtelijk element. Het raam is niet zomaar een opening; het is een uitgesproken kader dat de gevel leest als een samenstelling van dichte en open delen.

De achtergevel kiest de andere richting. Daar is de huid maximaal opengewerkt, zodat de leefruimtes en slaapkamers meer contact krijgen met licht en zicht. De zuidwest gerichte leefruimte profiteert daarvan het meest. Grote ramen brengen de tuin dichterbij en maken de overgang tussen binnen en buiten minder abrupt. Op de beelden zie je hoe de glaspartijen het woonvolume verlichten, terwijl de buitenruimte als een reeks groene en verharde zones tegen het huis aan ligt.

Van noordelijke entree tot zuidwest gericht wonen

De oriëntatie is hier duidelijk ingezet als onderdeel van de indeling. Aan de voorzijde liggen de functies die minder daglicht nodig hebben: inkom, wc, vestiaire en trap. De leefruimtes en slaapkamers liggen zuidwest gericht, waar licht en zicht langer hun werk doen. Het resultaat is een woning waarin de route vanaf de voordeur naar achteren ook een route is van gesloten naar open. De gevels tonen dat verschil zonder uitleg nodig te hebben.

Ook buiten blijft die logica zichtbaar. De gevel met zijn strakke witte vlakken, donkere raamomlijstingen en rechthoekige openingen legt de nadruk op maat en richting. Op de foto’s verschijnen grindpaden, gazon en plantvakken naast het volume, wat de rechte lijnen van de woning nog sterker maakt. De strakke compositie aan de buitenkant sluit aan op de binnenkant, waar de woonkamer met open haard en de zithoek in zitput hetzelfde geometrische uitgangspunt volgen. Zo houdt het huis met centrale open haard en rechthoekig grondplan zijn lijn van begin tot einde vast.

Foto’s © Annick Vernimmen