Grijs metselwerk, witte overstekken en donkere kozijnen zetten hier meteen de toon. De kubistische villa werkt met platte volumes en een scherp lijnenspel, waardoor de gevels hun ritme halen uit horizontale banden en verticale accenten. Grote glasvlakken openen het huis naar de bosrijke omgeving, terwijl screens en lamellen de openheid weer doseren. In die combinatie van vlak, glas en schaduw krijgt de moderne villa een rustige maar stevige aanwezigheid.

Kracht in horizontale en verticale lijnen

De strakke gevel begint bij de verhouding tussen materiaal en snede. Langformaat gevelstenen liggen in een voegloos patroon tegen de vlakken, zodat de lijnen doorlopen zonder onderbreking. De kleur shaded grey maakt het oppervlak minder hard dan wit of zwart zou doen, maar houdt de architectuur wel helder leesbaar. De wit gestucte geveloverstekken steken scherp af tegen het metselwerk en trekken de horizontale lijn van het volume door. Juist dat contrast geeft de kubistische villa exterieur zijn spanning.

Ook in de zijaanzichten blijft de opbouw precies. Donkere raamstroken, terugliggende delen en de strakke dakranden zorgen ervoor dat de gevel niet als een massief blok leest. De inzet van voegloos metselwerk versterkt dat effect: de steen zelf krijgt de hoofdrol, zonder dat de voeg de aandacht afleidt. Daardoor oogt de strakke gevel tegelijk sober en gelaagd, met genoeg detail om van dichtbij te blijven lezen.

Glas, screens en lamellen als onderdeel van de gevel

Grote ramen en schuifpuien halen veel daglicht naar binnen en leggen het contact met buiten open. Aan de voor- en zijkant zorgen zwarte screens voor beschutting tegen direct zonlicht en beperken ze inkijk, zonder het gevelbeeld te verstoren. Op de verdieping aan de straatzijde zijn zwarte lamellen geplaatst voor privacy in de badkamer. Het zijn functionele elementen, maar ze werken hier ook als onderdeel van de compositie: donker tegen grijs, vlak tegen vlak.

Door de hardhouten kozijnen krijgen de openingen een duidelijke omlijsting. Ze tekenen de maat van de gevelopeningen af en laten zien waar het huis zich opent en waar het zich afsluit. In het exterieurbeeld van deze moderne villa is dat belangrijk, omdat de villa niet inzet op één groot gebaar maar op herhaling van rechte lijnen, diepe openingen en rustige schaduwen. Zo blijft de kubistische villa leesbaar vanuit verschillende hoeken.

Binnen kijken, maar niet alles prijsgeven

Vanuit de tuin en het terras blijven grote glaspartijen zichtbaar, vaak met gordijnen of screens die het zicht filteren. De overgang tussen binnen en buiten is daardoor duidelijk, maar niet nadrukkelijk. Donkergrijze terrasvloeren sluiten aan op het metselwerk en leggen een vlakke basis onder de gevel. Groen rondom verzacht de rechte lijnen, zonder het heldere volume uit beeld te duwen. In de kubistische villa exterieur versterken juist die eenvoudige materialen elkaar: steen, glas, hout en donker metaal.

De entree zet meteen de toon van binnen

In de hal komt een zwarte betonnen trap direct in beeld. De trap staat stevig in de ruimte en vormt een scherp contrast met de lichtere wanden en de matte glasdeuren ernaast. Dubbele matglazen deuren leiden naar de living en de woonkeuken, zodat de route binnen helder blijft. Het glas breekt het zicht net genoeg om de ruimtes los te maken, maar laat wel licht door. Daardoor voelt de entree niet gesloten, eerder opgebouwd uit lagen van zicht, reflectie en doorkijk.

De vloer verandert mee met die ingetogen opzet. In de leefruimtes loopt een visgraatvloer door, die het strakke lijnenspel van buiten op een andere manier oppakt. Het patroon brengt beweging in het interieur zonder dat de ruimte druk wordt. Samen met de lichte wandvlakken en de donkere accenten rond trap en keuken ontstaat een interieur dat zich niet laat samenvatten in één stijllabel. De kubistische villa kiest ook binnen voor duidelijke sneden, rechte vlakken en materialen die hun eigen contour houden.

De greeploze keuken als rustige wand

De keuken is matzwart uitgevoerd en deels in de wand geschoven. Daardoor leest de opstelling meer als een maatwerkmeubel dan als een los object in de ruimte. Het kookeiland heeft een strak, rechthoekig volume en bewaart voldoende werkvlak zonder dat het geheel zwaar oogt. Greeploze fronten houden de kastwanden vlak, terwijl de donkere kleur de keuken terugbrengt in de achtergrond. Dat maakt ruimte vrij voor het licht dat via de grote ramen binnenvalt.

De woonkeuken kijkt uit op de bosachtige omgeving. Vanaf het eiland en de aangrenzende zitplekken blijft het zicht breed en open, met glaspartijen die de overgang naar buiten direct zichtbaar maken. Het is precies daar dat de woning zijn karakter goed laat zien: een strakke gevel aan de buitenkant, maar binnen een rustige opeenvolging van zichtlijnen, matte vlakken en heldere routes. De greeploze keuken sluit daarbij aan zonder zich op te dringen.

Licht op de vloer, schaduw in de wand

In het interieur werkt het daglicht anders dan buiten. Het strijkt langs de visgraatvloer, raakt de zwarte keukenfronten en valt vervolgens op de matte glasdeuren. Die opeenvolging maakt de ruimtes licht, maar niet vlak. Donkere elementen, zoals de trap en de keukenzone, houden tegenwicht in de compositie. Daardoor krijgt de moderne villa een interieur dat draait om contrasten die je kunt zien, niet om uitgesproken decoratie.

All-electric wonen zonder zichtbare nadruk

Op het hoogste dak liggen zonnepanelen, compact en functioneel opgenomen in het dakvlak. Samen met de volledig elektrische warmtepomp maakt dat de woning gasloos, geheel volgens de all-electric opzet van de wijk. Die techniek blijft in het beeld op de achtergrond, maar is wel onderdeel van het projectverhaal. Het past bij de manier waarop de kubistische villa is opgezet: geen losse toevoegingen, maar keuzes die in volume en lijnvoering zijn ingepast.

De kracht van deze kubistische villa zit uiteindelijk in de afwisseling tussen gesloten en open, donker en licht, hard en zacht. Voegloos metselwerk, witte overstekken, screens, lamellen en grote glaspartijen bouwen samen aan een gevel die van ver rustig oogt en van dichtbij precies blijkt. Binnen zetten visgraatvloer, matte glasdeuren en de greeploze keuken datzelfde register voort. De all-electric woning laat techniek toe, maar laat vooral de architectuur spreken.