De doorlopende travertijnen balk trekt als eerste de aandacht. Ze snijdt door de zolderruimte, volgt het lijnenspel en geeft de zolder mastersuite een duidelijke ruggengraat. Wat vroeger opslag was, is nu een tweelaags plan met boven de masterbedroom, een aansluitende dressing en een badkamer, en beneden een aparte badkamer voor de kinderen. Het verschil tussen beide niveaus zit niet alleen in functie, maar vooral in het materiaalgebruik en het licht dat door de ruimte loopt.

Een zolder mastersuite die in lagen is opgebouwd

De omvorming van de zolder blijft zichtbaar in de manier waarop de ruimtes elkaar opvolgen. Boven liggen slaapzone, dressing en badkamer compact rond elkaar, zodat de route kort blijft en de overgangen helder zijn. Beneden kreeg de kinderbadkamer een eigen plaats. Die opdeling maakt de ruimte leesbaar zonder dat ze versnipperd aanvoelt. De strakke volumes, het vlakke pleisterwerk en de doorlopende lijnen van de verlichting houden het geheel rustig, terwijl het travertin de verschillende delen met elkaar verbindt.

In de masterbedroom ligt de nadruk op rechte vlakken en ingewerkte kasten. De donkere wand achter het bed duwt het slaapgedeelte visueel naar voren, terwijl de indirecte ledverlichting langs nis en plafond de scherpe randen verzacht. Er is weinig dat afleidt. Daardoor vallen de maatwerkblokken en de strakke voegen des te meer op. Het interieur werkt niet met losse gebaren, maar met een reeks ingrepen die de ruimte langer en stiller doen lezen.

Masterbedroom, dressing en badkamer in één doorlopend volume

De mastersuite met dressing krijgt een andere spanning door het donkerdere materialenpallet. In de dressing en de badkamer verschuift de toon naar dieper grijs en zwart, met matte vlakken en donkere accenten rond kranen en profielen. De overgang van de slaapkamer naar deze zone voelt daardoor intiemer. De materialen nemen licht op in plaats van het te weerkaatsen, waardoor de ruimte smaller en stiller lijkt te worden zonder benauwd te voelen.

Die keuze zie je vooral in de maatwerkkasten en de wandopbouw. De fronten lopen vlak door, zonder zichtbare decoratie. Een ronde spiegel doorbreekt die rechte lijnen en brengt een zachter gebaar in de badkamer. Rond de wastafel komen witte kasten, donkere kranen en een helder spiegelvlak samen. Het beeld blijft sober, maar niet kaal. Het is precies het spel tussen wit, zwart en steen dat de zone scherp houdt.

Badkamer met ronde spiegel en glas in de douchehoek

De badkamer met ronde spiegel toont hoe materiaal en licht samen het ritme bepalen. Boven de dubbele wastafel hangt een ronde spiegel met donkere rand, die de strakke wandopbouw onderbreekt. De indirecte ledverlichting loopt als een zachte lijn langs de wand en onderstreept de horizontale uitlijning van het meubel. In de douchezone schuift het beeld naar glas en steen: een glazen douchewand met zwarte stijl zet de afscheiding helder neer, terwijl de donkere afwerking van de douchekraan het geheel afmaakt.

Ook hier werkt het project met contrast in plaats van met overdaad. De lichte oppervlakken van het wastafelmeubel en de vloer leggen de donkere wanddetails bloot. In de douchezone brengt de steenachtige afwerking textuur, zonder druk te worden. Het plafond met inbouwspots houdt de verlichting functioneel, maar de sfeer wordt vooral bepaald door de lineaire lichtlijnen die in wand en nis zijn opgenomen. Zo krijgt de badkamerruimte een rustige diepte, zelfs in een relatief compacte opstelling.

Travertin als lijn en rustpunt doorheen de ruimte

De travertijnen balk interieur werkt als een visuele gids. Ze loopt door de volledige ruimte en legt een lijn die je telkens opnieuw herkent, of je nu in de slaapkamer staat, langs de dressing passeert of de badkamer binnenkomt. Travertin heeft hier geen decoratieve rol. Het materiaal zet de maat van de ruimte uit en ordent wat er rond ligt. Daardoor blijven de verschillende zones leesbaar, zelfs wanneer de afwerking in kleur en textuur verschilt.

De tastbaarheid van dat gesteente vormt een tegengewicht voor het glas en de strakke maatwerkranden. Waar het glas van de douchewand de ruimte opent, trekt het travertin de aandacht naar de lengte van het volume. Die spanning tussen open en gesloten, glad en ruw, licht en donker, geeft het ontwerp zijn diepte. In plaats van een reeks losse kamers ontstaat een route met duidelijke keerpunten, telkens begeleid door materiaal dat je oog opvangt.

Beneden een eigen badkamer voor de kinderen

Onder het slaapniveau ligt de badkamer voor de kinderen. Ook daar blijft het lijnenspel van de zolderconversie voelbaar, maar de ruimte krijgt een eigen, lichtere lezing. De combinatie van witte kasten, een glazen afscherming en donkere kranen keert terug, al is de sfeer opener. Het plafond met spots en de heldere vlakverdeling zorgen ervoor dat de badkamer zelfstandig functioneert binnen het geheel, zonder visueel te concurreren met de masterzone boven.

Die benedenruimte maakt het project completer. Het is geen losse toevoeging, maar een tweede laag in het plan. De kinderenbadkamer staat los genoeg om praktisch te werken, terwijl de materialiteit wel aansluit op de rest van de zolder mastersuite. Hetzelfde taalgebruik van steen, glas en lineaire verlichting zorgt voor herkenning, maar de uitwerking blijft aangepast aan de rol van de ruimte. Zo blijft de architecturale logica overeind van onder tot boven.

Wat deze zolder mastersuite sterk maakt, is de manier waarop zij het bestaande volume serieus neemt. De schuine kap is niet weggewerkt, maar vertaald naar vlakke maatwerkelementen, een doorlopende balk en heldere zones. De ruimte toont hoe een reconversie meer kan zijn dan het invullen van een leeg niveau: hier stuurt het materiaal de beweging, bepaalt het licht de overgang en maakt de indeling de zolder opnieuw leesbaar.

In de slaapkamer, dressing en badkamers keren dezelfde middelen terug, telkens iets anders ingezet. Donkere vlakken nemen toe waar de ruimte kleiner en intiemer moet aanvoelen. Lichtere zones houden de circulatie open. De ronde spiegel, de glazen douchewand en de verborgen lichtlijnen zorgen voor afwisseling zonder het beeld te breken. Dat is precies waarom de zolder reconversie overeind blijft als één geheel, ook al is ze opgebouwd uit verschillende functies en sferen.

Wie de foto’s leest, ziet vooral een architectuur van drempels, lijnen en texturen. De travertijnen balk trekt door de ruimte, het maatwerk sluit strak aan op de wand, en de indirecte verlichting legt een zachte gloed over de oppervlakken. Samen maken die ingrepen van de voormalige opslagzolder een zolder mastersuite die zich niet opdringt, maar wel elke zone duidelijk afbakent.

De kracht van het project zit dus niet in een groot gebaar, maar in de precisie van de opbouw. Boven komen slapen, aankleden en baden in één route samen; beneden krijgt de kinderbadkamer een eigen plaats. Tussen die onderdelen houden travertin, glas, donkere accenten en indirecte ledverlichting het beeld samen. Zo leest de zolder reconversie als een rustig opgebouwde reeks ruimtes, met genoeg variatie om elke stap zichtbaar te maken.