Een ronde gevel vraagt om een andere manier van kijken. Hier loopt het glas bijna ononderbroken door langs de kromming, terwijl de doorlopende luifel de rand van het huis markeert. Daardoor ontstaat een moderne ronde villa waarin binnen en tuin niet los van elkaar staan, maar elkaar steeds in het zicht houden. Het ontwerp is afgestemd op een gezin met Alaska Malamutes, en juist dat maakt de indeling concreet: ramen, verhoogde tuinranden en spiegelwanden zijn ingezet om contact mogelijk te maken, van de keuken tot aan het terras.

Een glazen band langs de ronde wand

De eerste beweging in het ontwerp zit in de gevel zelf. Langs de ronde buitenlijn loopt een doorlopend raam, waardoor de villa van meerdere kanten licht en uitzicht krijgt. In plaats van een voor- of achterzijde werkt de woning met een bijna rondom lopende blik op de tuin. Dat past bij de wens om de honden zowel binnen als buiten te kunnen zien. De glazen pui naar tuin maakt die relatie direct leesbaar, zonder dat de plattegrond aan rust hoeft in te boeten.

Ook de beeldzijde van het huis blijft helder door die constante glasstrook. Wit gevelvlak, donkere accenten en de zachte kromming van de wand geven de woning een strak silhouet. In de avond tekent de verlichte randlijn onder de luifel zich rondom af. Het volume blijft compact, maar de doorlopende glaslijn maakt de maat van het huis visueel groter dan de 85 m² doen vermoeden. Dat effect is vooral merkbaar wanneer je langs de ronde gevel beweegt en de tuin telkens opnieuw in beeld komt.

De doorlopende luifel stuurt regen, zon en schaduw

De luifel loopt helemaal rond het huis en vormt daarmee een tweede lijn boven de gevel. Bij regen houdt die overkapping de directe neerslag weg, ongeacht de windrichting. Op zonnige momenten valt juist de schaduw onder dezelfde rand. Die dubbelrol is zichtbaar in de buitenruimte: de rondgaande lijn van de luifel volgt de kromming van het huis en geeft het terras een duidelijke begrenzing. Het resultaat is geen losse aanbouw, maar een overstek dat de hele villa mee definieert.

Onder die rand wordt het terras een plek waar de overgang tussen huis en tuin minder hard voelt. De ronde vorm laat het daglicht langs de gevel glijden en de warme verlichting onder de luifel benadrukt dat gebaar in de avond. In de beelden zie je hoe het natuursteen van de keermuren, het hout bij de entree en de glasvlakken samen een rustige achtergrond vormen voor het dagelijkse gebruik. De doorlopende luifel is daarbij niet alleen een gebaar, maar ook een bruikbaar onderdeel van het buitenleven.

De verhoogde tuinrand zet bewoners en honden op gelijke hoogte

Aan één zijde, ter hoogte van slaapkamer en keuken, loopt de tuinvloer omhoog tot aan de gevel. Die ingreep is klein in oppervlak, maar sterk in effect. Bewoners staan daardoor letterlijk dichter bij de honden wanneer ze in de keuken zijn of langs het raam lopen. Op dezelfde ooghoogte ontstaat een directer contact, zonder dat er een hekwerk of drempel tussen beide werelden hoeft te staan. Ook aan de straatkant werkt de verhoogde tuin als een beschutting die het zicht filtert.

De overgang tussen vloer en tuin is hier geen kwestie van afwerking alleen, maar van houding. Het maaiveld wordt een opgetilde zone die tegelijk privacy geeft en het contact met buiten verscherpt. In de beeldanalyse zijn natuurstenen randen en een gebogen terrasvloer zichtbaar, waardoor de verhoging niet als los element leest, maar als onderdeel van het totale volume. Vooral naast de glazen pui naar tuin wordt duidelijk hoe zorgvuldig die hoogte is ingezet.

Spiegelwanden aan het terras als tweede bliklijn

Aan weerszijden van het terras zijn spiegelwanden toegepast. Zij voegen een extra visuele laag toe tussen binnen en buiten. Wie in de woning staat, ziet via die vlakken niet alleen het terras, maar ook de beweging in de tuin terugkomen. Voor de bewoners betekent dat nog meer contactmomenten met de honden, zonder dat het interieur open en bloot aanvoelt. De spiegeling werkt subtiel, maar vergroot wel het bereik van de blik langs de ronde gevel.

Juist in combinatie met de glazen pui naar tuin krijgt het terras daardoor een gelaagde werking. Eerst is er het directe uitzicht door glas, daarna de reflectie van de omgeving in de zijwanden. De tuin blijft aanwezig, maar wordt niet plat. In de middag en avond zorgen licht, glas en reflectie voor een veranderend beeld, terwijl de ronde beweging van het huis alles bij elkaar houdt. Het is een kleine ingreep met een duidelijk ruimtelijk effect.

Een open plattegrond woning binnen 85 m²

Binnen de grenzen van 85 m² is gekozen voor een open plattegrond woning. Slaapkamer, badkamer en woonkamer sluiten op elkaar aan, zoals je dat eerder in een hotelkamer dan in een klassiek gezinsplan zou verwachten. Die verbinding maakt de woning overzichtelijk en laat de ruimte groter aanvoelen dan de oppervlakte suggereert. De route door het huis blijft kort, en toch ontstaan er verschillende gebruikssituaties: koken, zitten, slapen en naar buiten kijken liggen dicht bij elkaar.

De slaapkamer kan met een schuifluik worden afgesloten van de woonkamer. Dat detail geeft de plattegrond een tweede stand. Open als er contact nodig is, gesloten wanneer er rust gewenst is. In de beelden zie je dat die combinatie van openheid en afscherming niet zwaar hoeft uit te pakken; juist het sobere materiaalgebruik van glas, hout en natuursteen houdt de ruimtes leesbaar. Zo ondersteunt het villa ontwerp 85 m² de dagelijkse routine zonder de blik naar buiten te verliezen.

Materialen die de ronde vorm dragen

Glas is hier niet alleen een invulling van de openingen, maar het middel waarmee de ronde vorm van het huis zichtbaar wordt. Het laat de kromming van de gevel doorwerken tot in het interieur, waar woonruimte en keuken bijna één doorlopende zone vormen. Hout verzacht de harde lijnen in de badkamer en bij delen van het interieur, terwijl natuursteen het terras en de keermuren stevigheid geeft. Die combinatie is nuchter en precies, passend bij een huis dat op een krap kavel toch overzicht moet bieden.

In de slaapkamer zijn houtaccenten en een groot raam zichtbaar, terwijl de badkamer donker tegelwerk en een nis rond de wastafel laat zien. De woonruimte daarentegen werkt met lichte vlakken, een ronde bank en grote ramen richting tuin. Samen maken die ruimtes duidelijk dat de moderne ronde villa niet leunt op één gebaar, maar op een reeks kleine ruimtelijke verschuivingen. Het zicht blijft steeds van binnen naar buiten lopen, ook wanneer de verschillende kamers van functie wisselen.

Wonen met honden als uitgangspunt

De opdracht begon niet bij een gevel of een plattegrond, maar bij de wens om de honden dicht bij het dagelijkse leven te houden. Dat is in de hele villa terug te lezen. Vanuit de keuken is contact mogelijk, vanuit het terras ook, en zelfs de rondlopende luifel helpt mee om buiten langer bruikbaar te blijven. De ruimte buiten is dus geen reststuk. Het is een volwaardig deel van het ontwerp, met een eigen maat, zichtlijn en beschutting.

Die benadering maakt de moderne ronde villa concreet en leesbaar. Er is niets toegevoegd dat niet direct volgt uit het gebruik: glas waar zicht nodig is, hoogteverschil waar oogcontact helpt, overstek waar regen en zon vragen om bescherming. Zo blijft het huis rustig in vorm en precies in gebruik. Binnen de 85 m² krijgt elke meter een duidelijke rol, terwijl de tuin via de glazen pui, de spiegelwanden en de verhoogde rand steeds aanwezig blijft.

Projectgegevens

Type: tiny house / villa met 360 graden zicht
Woonoppervlakte: 85 m²
Kavel: 4000 m²
Omgeving: bos
Fotografie: Hannah Anthonysz